GLOCAL (Think GLObal act loCAL)

Φορείς και περιβαλλοντικοί σύλλογοι περιοχών που συνορεύουν με το Ποικίλο Όρος έχουν επανειλημμένως αναδείξει το θέμα της αποψίλωσης του εν λόγω πνεύμονα πρασίνου, εξαιτίας της δράσης της κάμπιας των πεύκων.

Είναι άκρως ανησυχητική η διαπίστωση ότι οι κάμπιες έχουν προσβάλει και τα 27.000 στρέμματα του ορεινού όγκου του Ποικίλου όρους. Τις δύο δε τελευταίες χρονιές η οικολογική καταστροφή έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο και προβλέπεται να ενταθεί με την επερχόμενη καλοκαιρινή ξηρασία.

Με δεδομένο ότι από το Δασαρχείο Πάρνηθας υποδεικνύονται λύσεις που δεν απαιτούν αξιόλογο κόστος Read the rest of this entry »

Η  Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ λειτουργεί συλλογικά και έχει ενιαία έκφραση στην εκπλήρωση του κοινοβουλευτικού της έργου. Παράγει πολιτική και ασκεί ουσιαστική μαχητική αντιπολίτευση στις κυβερνητικές επιλογές από θέσεις ριζοσπαστικής αριστεράς.

Τα μέλη και οι εκπρόσωποι της Κ.Ο. εκφράζουν τις συλλογικές της αποφάσεις και χαίρουν της συλλογικής της εμπιστοσύνης στην άσκηση των κοινοβουλευτικών τους καθηκόντων.

 Ανεξάρτητα από τις όποιες κριτικές στις διαφορετικές απόψεις, η Κ.Ο. δεν αποδέχεται ότι υπάρχει θέμα συζήτησης για την αντικατάσταση του Φώτη Κουβέλη από τη θέση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου.

 Η στοιχειώδης ευθύνη για τη διαφύλαξη της ενότητας του ΣΥΡΙΖΑ, μας υπαγορεύει την ανάγκη να συνθέτουμε, να συζητάμε στα αρμόδια όργανα τις διαφορετικές απόψεις, συλλογικά να αποφασίζουμε και ενιαία να εφαρμόζουμε τις συλλογικές αποφάσεις.

 Σε αυτή τη βάση η Κ.Ο., που θα συνεδριάσει από κοινού με τη Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ, για να συζητηθούν όσα θέματα έχουν προκύψει και επισημαίνει την ανάγκη να διαμορφωθεί ένα νέο συμβόλαιο αλληλεγγύης και συνεννόησης εντός του ΣΥΡΙΖΑ, αξιοποιώντας τις πιο θετικές παραδόσεις του ενωτικού μας εγχειρήματος.

 Τέλος, κάνει έκκληση σε όλες τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ να ανταποκριθούν με ευθύνη σε αυτή την ανάγκη και απαίτηση του κόσμου της Αριστεράς και δηλώνει ότι σκοπεύει σε αυτή την κατεύθυνση να αναλάβει σχετικές πρωτοβουλίες, στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων της.

 20/1/2010

Επίκαιρη ερώτηση Θ.Λεβέντη προς τον Υπουργό Υποδομών Μεταφορών και Δικτύων

Μεγάλο μέρος της Αττικής εξυπηρετείται ακόμη από την υπεραστική συγκοινωνία, η οποία όμως είναι ακριβή  ιδίως για τα φτωχά βαλάντια που κατά κύριο λόγο την χρησιμοποιούν, αλλά και με αραιά, κατά κανόνα, δρομολόγια. Αποτέλεσμα αυτών είναι η μεγάλη οικονομική επιβάρυνση και η ανεπαρκής εξυπηρέτηση των κατοίκων μιας ραγδαία αναπτυσσόμενης και με αστικά πλέον χαρακτηριστικά περιοχής. Read the rest of this entry »

Ερώτηση Θ.Λεβέντη προς τον Υπουργό Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων

Σύμφωνα με στοιχεία της Εθνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας από τις 8.500 κεραίες κινητής τηλεφωνίας που υπάρχουν σήμερα σε ολόκληρη τη χώρα, οι 3.500 είναι παράνομες. Read the rest of this entry »

Δημήτρης Παπαδημούλης

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι αριθμοί που αποτυπώνονται στο σχέδιο του Προϋπολογισμού σηματοδοτούν στην αφετηρία τους μία παταγώδη αποτυχία της οικονομικής πολιτικής της προηγούμενης κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Read the rest of this entry »

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ – ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΠΟΔΟΜΩΝ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ & ΔΙΚΤΥΩΝ – ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΥΠΟΔΟΜΩΝ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΔΙΚΤΥΩΝ Δ. ΡΕΠΠΑ ΣΕ ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ ΤΟΥ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΤΟΥ ΚΚΕ Α. ΣΚΥΛΛΑΚΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΤΗΣ ΕΚΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΑΧΕΛΩΟΥ    ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΠΟΔΟΜΩΝ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ & ΔΙΚΤΥΩΝ Read the rest of this entry »

Πλησιάζοντας τις κρίσιμες μέρες της Κοπεγχάγης την αγωνία του κόσμου για την πιθανή αποτυχία των διαβουλεύσεων και την ευθύνη της ελληνικής κυβέρνησης για μια θετική παρουσία στην ΕΕ και σε ΗΕ, αναδεικνύει με επίκαιρη ερώτησή της προς Υπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ηρώ Διώτη. Read the rest of this entry »

Η ιστορική λίμνη των Ρειτών (ή άλλως Λίμνη Κουμουνδούρου) βρίσκεται μέσα στην περιοχή του Ποικίλου Όρους και προστατεύεται περιβαλλοντικά με τον Ν. 2742/1999 (Ζώνη Ζ1). Read the rest of this entry »

Ερώτηση με θέμα την «απομάκρυνση θρησκευτικών συμβόλων από τα σχολεία» έκανε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Γρ. Ψαριανός Προς την Υπουργό Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης & Θρησκευμάτων Άννα Διαμαντοπούλου. Read the rest of this entry »

Με παραπομπή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο απειλείται η Ελλάδα για την χάραξη της Ιονίας οδού στον υδροβιότοπο NATURA των Λουτρών Καϊάφα. Η Κομισιόν με βάση το άρθρο 228 περί αιτιολογημένης γνώμης, τινάζει στον αέρα τη νομοθετική επικύρωση της σύμβασης παραχώρησης (Ν.3621/2007) του αυτοκινητοδρόμου Αθηνών-Πατρών-Πύργου-Τσακώνας, που έγινε επί ΝΔ και αξίζει να σημειώσουμε ότι το στήριξε και το ΠΑΣΟΚ ως αξιωματική αντιπολίτευση. Η εξέλιξη αυτή αναδεικνύει τις σοβαρές ευθύνες των τελευταίων κυβερνήσεων της χώρας. Για άλλη μια φορά οργανώσεις και τοπικοί φορείς ανέλαβαν να διασώσουν το φυσικό πλούτο της χώρας και να υπερασπιστούν το δημόσιο και τη βασική αρχή της αειφορίας. Read the rest of this entry »

(Πατήστε πάνω στην εικόνα για να δείτε την μεγέθυνση)

Λίγες μέρες πριν τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου ο κ. Σουφλιάς Υπουργός ΠΕΧΩΔΕ προκήρυξε διαγωνισμό για την κατασκευή της Νέας Περιφερειακής Λεωφόρου Υμηττού στο πλαίσιο του έργου «Νέοι Αυτοκινητόδρομοι Αττικής. Το συγκεκριμένο έργο έχει προκαλέσει τις αντιδράσεις Δήμων, Κοινωνικών  Φορέων και Πολιτών που ετοιμάζονται να προσφύγουν ζητώντας την ακύρωση του έργου. Read the rest of this entry »

Η αντιμετώπιση των κλιματικών αλλαγών και η προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (ΑΠΕ) υποτίθεται ότι ήταν βασική προτεραιότητα της κυβέρνησης της ΝΔ. Έπειτα όμως από 6 χρόνια περίπου διακυβέρνησης, η ΝΔ δεν φρόντισε το θεσμικό πλαίσιο να εναρμονίζεται με τις απαιτήσεις των συνθηκών, χαρακτηριστικό παράδειγμα ό,τι αφορά στη νομοθεσία που απαγορεύει τη λειτουργία σύγχρονων καυστήρων βιομάζας σε Αττική και Θεσσαλονίκη. Read the rest of this entry »

Σύμφωνα με ανακοίνωση της Νομαρχίας Κοζάνης υπήρξαν υπερβάσεις στις επιτρεπτές τιμές συγκέντρωσης αιωρούμενων σωματιδίων στην ατμόσφαιρα των περιοχών Πτολεμαΐδας, Οικισμού ΔΕΗ Πτολεμαΐδας, Μαυροπηγής, και Ποντοκώμης, το εξάμηνο από την 1η Ιουνίου 2009 έως και την 26η Οκτωβρίου 2009. Read the rest of this entry »

Προς την κ. Υπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής

Θέμα:  Οι ελληνικές θέσεις για τη διεθνή ναυτιλία ενόψει της Κοπεγχάγης

Η διεθνής ναυτιλία ευθύνεται ετησίως για τις εκπομπές 870 εκατ. τόνων διοξειδίου του άνθρακα ή το 2,7% των παγκόσμιων εκπομπών, ποσότητα που ξεπερνά τις συνολικές εκπομπές της Αγγλίας ή του Καναδά. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, οι εκπομπές αυτές αναμένεται να αυξηθούν σε 1.250 εκατ. τόνους διοξειδίου του άνθρακα ετησίως ή το  6% των παγκόσμιων εκπομπών έως το 2020. Read the rest of this entry »

Ερώτηση Γρ.Ψαριανού

Πρόσφατα, έγινε στη Λ.Κηφισίας συγκέντρωση διαμαρτυρίας από συγγενείς ανθρώπων που έχουν χάσει τη ζωή τους στην άσφαλτο εξαιτίας των παράνομων διαφημιστικών πινακίδων. Στην περσινή ετήσια έκθεση του Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης επισημαίνεται ότι περίπου 300 οδικά ατυχήματα που συμβαίνουν κάθε χρόνο στο νομό Αττικής οφείλονται αποδεδειγμένα στις παράνομες διαφημιστικές πινακίδες. Εξαιτίας τους, αυξάνεται η συχνότητα των αυτοκινητικών ατυχημάτων, θανατηφόρων και μη, κατά 40%.

Το θέμα, αν και τραγικά σοβαρό, δεν τυγχάνει της προβολής που του αρμόζει από τα ΜΜΕ, καθώς ακόμα και αυτά διαφημίζονται στις εν λόγω πινακίδες, ούτε αντιμετωπίζεται από τους αρμόδιους φορείς, οι οποίοι ρίχνουν την ευθύνη ο ένας στον άλλον και με διάφορες δικαιολογίες επιτρέπουν τη συνέχιση αυτού του εγκλήματος. Read the rest of this entry »

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε στις 8 Οκτωβρίου 2009 τη συνέχιση της διαδικασίας παράβασης του κοινοτικού δικαίου εναντίον  της Ελλάδας, σε ό,τι αφορά τη μη ενσωμάτωση στο εθνικό δίκαιο της οδηγίας 35/2004/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου «σχετικά με την περιβαλλοντική ευθύνη όσον αφορά την πρόληψη και την αποκατάσταση περιβαλλοντικής ζημίας». Επισημαίνεται ότι η προθεσμία ενσωμάτωσης είχε εκπνεύσει ήδη από τις 30.04.2007.

Πρόκειται για τη δεύτερη αιτιολογημένη γνώμη που αποστέλλει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, καθώς, σύμφωνα με απάντηση του αρμόδιου Επιτρόπου Περιβάλλοντος κ. Στ. Δήμα (E-0552/08EL, 17.03.2008) στο Ευρωκοινοβούλιο, η Επιτροπή «απηύθυνε στην Ελλάδα επίσημη προειδοποίηση, την 1^η Ιουνίου 2007, και αιτιολογημένη γνώμη την 1^η Φεβρουαρίου 2008». Λόγω μη απάντησης των ελληνικών αρχών, η υπόθεση πλέον εκκρεμεί στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με την υπ’ αριθμ. C-368/08 προσφυγή της Επιτροπής κατά της Ελλάδος. Read the rest of this entry »

17/10/2009

«Οι έλληνες πολίτες, στη μεγάλη τους πλειοψηφία, απέρριψαν την πολτική που βάθυνε τις κοινωνικές ανισότητες, υποβάθμισε την εργασία και δεν διαμόρφωσε προοπτική για βιώσιμη ανάκαμψη της απασχόλησης, των εισοδημάτων, της παραγωγής και των επενδύσεων. Οι πολίτες διεκδικούν αλλαγή της συντηρητικής πολιτικής που σώρευσε προβλήματα και δημιούργησε αδιέξοδες καταστάσεις για την κοινωνία.

Ανεξάρτητα από διακηρυγμένες προθέσεις, τα προγράμματα και η πολιτική κρίνονται στην υλοποίησή τους. Εκεί που αναδεικνύεται η ανάγκη ρήξεων και συγκρούσεων. Είναι αναγκαία η ριζική μεταρρύθμιση του πολιτικού μας συστήματος με νέους θεσμούς, για την ενίσχυση της δημοκρατίας, της περιφερειακής συγκρότησης και της ανάπτυξης σε νέα πεδία κοινωνικής δραστηριότητας. Read the rest of this entry »

Ομιλία του Δημήτρη Παπαδημούλη, βουλευτή Β’ Αθηνών ΣΥΡΙΖΑ στη συζήτηση της Βουλής για τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης.

[vodpod id=ExternalVideo.891350&w=425&h=350&fv=]

Δευτερολογία Αλέξη Τσίπρα, προέδρου Κ.Ο. ΣΥΡΙΖΑ, στη συζήτηση της Βουλής για τις προγραμματικές δηλώσεων της κυβέρνησης.

[vodpod id=ExternalVideo.891149&w=425&h=350&fv=]

Ομιλία του Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Τσίπρα στη συνεδρίαση της Βουλής για τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης

[vodpod id=ExternalVideo.891145&w=425&h=350&fv=]

Τα τελευταία τριάντα χρόνια η πλαστική σακούλα κατακλύζει τις αγορές. Η χρήση του πλαστικού επιβαρύνει το περιβάλον με πολλούς τρόπους,αφού για τη διάσπασή του, τη φυσική του ανακύκλωση απαιτούνται τουλάχιστον διακόσια χρόνια.Υπολογίζεται ότι περίπου πεντακόσια δισεκατομμύρια πλαστικές σακούλες πωλούνται στους εμπόρους λιανικής πώλησης κάθε χρόνο σε όλο τον κόσμο. Στην Ελλάδα καταναλώνονται έντεκα εκατομμύρια πλαστικές σακούλες την ημέρα.

Η πλαστική σακούλα κατασκευάζεται από πολυαιθυλένιο, παράγωγο του πετρελαίου.
Δώδεκα εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου χρειάζονται στην Αμερική για να κατασκευαστούν οι πλαστικές σακούλες που καταναλώνουν οι αμερικανοί πολίτες.

Στην Κίνα όπου χρησιμοποιούνται τρία δισεκατομμύρια πλαστικές τσάντες το χρόνο,απαγορεύτηκε η δωρεάν διανομή τους. Η Κίνα θα εξοικονομήσει τριάντα επτά εκατομμύρια βαρέλια πετρέλαιο το χρόνο από το μέτρο αυτό.

Η χρήση της πλαστικής σακούλας δημιουργεί παράπλευρες απώλειες, καταστροφικές για το περιβάλλον. Υπολογίζεται ότι υπάρχουν περίπου δύο χιλιάδες πλαστικές σακούλες και μπουκάλια ανά τετραγωνικό μέτρο στη Μεσόγειο. Διακόσια διαφορετικά είδη θαλάσσιων οργανισμών ( πουλιά,φάλαινες, φώκιες και χελώνες )  πεθαίνουν λαμβάνοντας το πλαστικό σαν τροφή.

Πρώτη η Ιρλανδία, το 2002, ψήφισε νόμο με τον οποίο φορολογεί τις πλαστικές σακούλες.΄Οσοι πολίτες θέλουν σακούλα πρέπει να πληρώσουν 0,33 ευρώ. Μετά από λίγες εβδομάδες και μετά από μια μεγάλη διαφημιστική εκστρατεία η χρήση της σακούλας μειωθηκε κατά 94%. Ακολούθησαν η Σκωτία και  η Δανία.Το 2005 η Ρουάντα απαγόρευσε τις πλαστικές σακούλες.Το Μάρτιο του 2007 το Σαν Φρανσίσκο είναι η πρώτη αμερικανική πόλη που απαγορεύει τη χρήση μη βιοδιασπώμενων πλαστικών τσαντών στα μεγάλα καταστήματα τροφίμων. Στο Μπαγκλαντές έχουν απαγορευτεί. Στην Ουγκάντα τα χρήματα που εξοικονομούνται μπαίνουν σε ένα ταμείο για την ενίσχυση της εκπαίδευσης των άπορων παιδιών.Στο Λονδίνο ξεκίνησε η χρέωση της πλαστικής σακούλας από την 1η Ιανουαρίου 2009,ενώ ολοκληρωτική απαγόρευση ισχύει από τις αρχές του χρόνου στο Παρίσι,μέτρο που θα ισχύσει σε όλη τη Γαλλία μέχρι το 2010. Από την 1η Ιανουαρίου 2009,το υπουργείο περιβάλοντος στην ΠΓΔΜ απαγόρευσε οποιονδήποτε τύπο  πλαστικής τσάντας στους κλάδους λιανικής και τροφίμων, καθώς επίσης και στις αγορές.Θα επιτρέπονται μόνο για αντικείμενα βάρους άνω των πέντε κιλών, αλλά ο καταναλωτής θα πληρώνει το αντίτιμο.

Στην Ελλάδα, αν και υπάρχει νομοθετική ρύθμιση από το 2001 με στόχο τη μείωση, επαναχρησιμοποίηση και αξιοποίηση των πλαστικών τσαντών ως υλικών συσκευασίας, τα αποτελέσματα είναι αποθαρρυντικά. Πριν από μερικούς μήνες,  με πρωτοβουλία του Δημάρχου Αθηναίων, υπογράφτηκε μνημόνιο συνεργασίας μεταξύ του Δήμου Αθηναίων,  εκπροσώπων εννέα μεγάλων αλυσίδων σούπερ μάρκετ, δικτύου καταστημάτων μικρογευμάτων και το Σύνδεσμο Επιχειρήσεων Λιανικής Πώλησης Ελλάδος για τη σταδιακή απόσυρση της πλαστικής σακούλας και την αντικατάστασή της από άλλες,φιλικές για το περιβάλλον.

Με αυτά τα δεδομένα,

Ερωτώνται οι αρμόδιοι υπουργοί :

- Γιατί δεν έχουν ληφθεί μέτρα προκειμένου να απαγορευτεί η δωρεάν χρήση οποιουδήποτε τύπου πλαστικής σακούλας σε όλους τους κλάδους λιανικής πώλησης και τροφίμων;

- Προτίθενται, έστω, να λάβουν μέτρα για την αντικατάσταση της πλαστικής σακούλας από βιοδιασπώμενες κλπ., με στόχο αφενός την εξοικονόμηση ενέργειας και τη μείωση εκπομπών αερίων στις πόλεις και αφετέρου την εξοικονόμηση εκατομμυρίων ευρώ από τη μείωση της κατανάλωσης πετρελαίου;

Οι ερωτώντες βουλευτές

Μιχάλης Παπαγιαννάκης
Γρηγόρης Ψαριανός

Οι επαγγελματίες αλιείς στο Μαλιακό Κόλπο, αλλά και οι κάτοικοι και οι οικολογικές οργανώσεις  της περιοχής,  αναφέρουν ότι  από τις αρχές Μαρτίου  τρέχοντος έτους, παρατηρείται μεγάλος αριθμός νεκρών ή ετοιμοθάνατων ψαριών, όλων των ειδών.

Το ανωτέρω φαινόμενο  δεν παρουσιάζεται για πρώτη φορά.

Δυστυχώς, η εικόνα των νεκρών ψαριών, η οποία υποδηλώνει σοβαρή ρύπανση στην περιοχή, έχει παρουσιασθεί ξανά την 1/8/2008 (Μεριστή), 25/1/2009 (Αυλάκι Στυλίδας), 11/3/2009 (Αγία Τριάδα) και 24/3/2009 (Αγία Μαρίνα).

Όπως είναι γνωστό, η ανωτέρω περιοχή είναι ενταγμένη στο Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο Natura 2000, ενώ, όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, απαγορεύεται ακόμα και η διέλευση  μηχανοκίνητων πλωτών μέσων  για την προστασία της εκκόλαψης του γόνου των ψαριών.

Ωστόσο, όπως καταγγέλουν  κάτοικοι, αλιείς και  οικολογικές οργανώσεις,  σε έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης, η ανωτέρω θαλάσσια περιοχή  υποβαθμίζεται  σταδιακά και σταθερά, σε χώρο υποδοχής  λυμάτων και  απορριμμάτων.

Ειδικότερα, στον Μαλιακό  κόλπο  καταλήγουν τα απόβλητα  από την επεξεργασία  ελαιουργικών προϊόντων, τα οποία περιέχουν  υψηλές συγκεντρώσεις  φαινολικών ενώσεων που προκαλούν  προβλήματα τοξικότητας σε ζώντες οργανισμούς, ενώ η καταστροφή ολοκληρώνεται  με την ανεξέλεγκτη  λειτουργία  παράνομων χωματερών  κατά μήκος του Σπερχειού ποταμού.

Η αλόγιστη διαχείριση των λυμάτων, η παράνομη λειτουργία  βιομηχανιών, ελαιουργείων  και παράνομων  χωματερών, σε συνδυασμό με την έλλειψη  σύγχρονων και αποτελεσματικών ελεγκτικών μηχανισμών, οδηγούν τον Μαλιακό Κόλπο  σε ασφυξία και τους επαγγελματίες αλιείς σε επαγγελματικό και οικονομικό αδιέξοδο.

Με δεδομένο ότι τα νεκρά ψάρια στον Μαλιακό Κόλπο στέλνουν ένα σήμα κινδύνου, προς κάθε αρμόδιο φορέα και οικολογικά ευαίσθητο πολίτη,

Ερωτώνται οι αρμόδιοι Υπουργοί:

•    Πού αποδίδεται το επαναλαμβανόμενο φαινόμενο της παρουσίας νεκρών ψαριών στην περιοχή; Έχουν πραγματοποιηθεί επιστημονικές έρευνες και μετρήσεις και ποια τα αποτελέσματα αυτών;

•    Για ποιο λόγο συνεχίζουν τη λειτουργία τους οι παράνομες χωματερές, οι οποίες θα έπρεπε να έχουν παύσει τη λειτουργία τους από 1.1.2009,  σύμφωνα με τις υποδείξεις της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης και γιατί έχει καθυστερήσει η  χωροθέτηση Χώρου Υγειονομικής Ταφής  Υπολειμμάτων ή Απορριμμάτων;

•    Σε ποιες ενέργειες προτίθενται να προβούν αναφορικά με την παράνομη λειτουργία  βιομηχανιών και ελαιοτριβείων που ρυπαίνουν με τα απόβλητά τους τα νερά του Μαλιακού Κόλπου;

•    Σε ποιες ενέργειες προτίθενται να προβούν  για την άμεση αναβάθμιση του Τμήματος Προστασίας Περιβάλλοντος  της Διεύθυνσης Χωροταξίας – Περιβάλλοντος  της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Φθιώτιδας  ώστε να λειτουργήσουν αποτελεσματικά οι απαιτούμενοι  μηχανισμοί ελέγχου και προστασίας;

Ο ερωτών βουλευτής

Φώτης Κουβέλης

Η αυξανόμενη ρύπανση των νερών του Σπερχειού από χημικά βιομηχανικά απόβλητα, αστικά λύματα, φυτοφάρμακα και λιπάσματα οδήγησε στην καταδίκη της Ελλάδας στις 31 Ιανουαρίου του 2008, από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, για μη συμμόρφωση με τις απαιτήσεις της οδηγίας πλαίσιο 2000/60/ΕΚ για τα ύδατα (ΟΠΥ), σύμφωνα με την οποία, τα κράτη μέλη οφείλουν να διενεργήσουν περιβαλλοντική και οικονομική αξιολόγηση των λεκανών απορροής ποταμών, ώστε να επιτευχθεί η καλή κατάστασή τους μέχρι το 2015.

Ωστόσο ένα χρόνο μετά, και δεδομένου ότι η κοιλάδα του Σπερχειού ποταμού εντάσσεται στο δίκτυο NATURA 2000 (GR2440002), ως προστατευόμενη περιοχή, η εικόνα της ευρύτερης περιοχής του ποταμού εξακολουθεί να είναι τραγική με λόφους σκουπιδιών, υπολείμματα σφαγείων και υγρά απόβλητα βιοτεχνιών των δήμων, που μολύνουν τα νερά του ποταμού με τα οποία αρδεύονται οι ορυζώνες της Ανθήλης, βάζοντας σε κίνδυνο την υγεία των καλλιεργητών και των καταναλωτών.

Η ρύπανση μεταφέρεται στις εκβολές του ποταμού και στον τελικό αποδέκτη του τον Μαλιακό Κόλπο, με αποτέλεσμα τη θλιβερή εικόνα εκατοντάδων ψαριών που κείτονται νεκρά σε θάλασσα και σε ακτές.

Παρόλο που το πρόβλημα είναι γνωστό στους αρμόδιους φορείς δεν υπάρχει ουσιαστική αντιμετώπιση. Οι παράνομες χωματερές των Δήμων Σπερχειάδας και Μακρακώμης, που βρίσκονται στην κοίτη και τις όχθες του, δεν έχουν αποκατασταθεί –παρόλο που η προθεσμία αποκατάστασης όλων των χωματερών της χώρας από την Ε.Ε., έχει ήδη λήξει από 1.1.2009- ενώ ο κοινός βιολογικός καθαρισμός των δυο δήμων δεν λειτουργεί λόγω της έλλειψης δικτύου αποχέτευσης. Ταυτόχρονα η εταιρεία Macolive, που δραστηριοποιείται στην περιοχή, εξακολουθεί να είναι μια από τις μεγαλύτερες πηγές ρύπανσης καθώς «ο κατσίγαρος», το υπόλειμμα της ελαιουργίας, καταλήγει στο Μαλιακό Κόλπο. Ο κατσίγαρος, περιέχει υψηλές συγκεντρώσεις φαινολικών ενώσεων, οι οποίες προκαλούν προβλήματα σε ζώντες οργανισμούς και καταστρέφουν το οικοσύστημα του. Επιπλέον, οι ποσότητες θρεπτικών ανόργανων στοιχείων, που μεταφέρονται στη θάλασσα, έχουν ως αποτέλεσμα τον ευτροφισμό των θαλάσσιων φυτών, καθώς μειώνουν το οξυγόνο από τους λοιπούς οργανισμούς του συστήματος.

Τη θανάτωση ενός Cetorhinus maximus ή Σαπουνά, όπως είναι η κοινή του ονομασία στην Ελλάδα, παρακολουθήσαμε από τα ΜΜΕ. Είναι το δεύτερο συμβάν  για το μήνα Μάρτιο, σύμφωνα με μαρτυρίες πολιτών.
Το είδος αυτό είναι εγγεγραμμένο στον κόκκινο κατάλογο της Διεθνούς Ένωσης για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN) ως «απειλούμενο», για το οποίο μάλιστα η χώρα μας έχει υπογράψει διεθνή σύμβαση για την προστασία του.  Ένα είδος που υπάγεται στα Παραρτήματα της Σύμβασης CITES και στους Πίνακες των σχετικών με αυτήν Κανονισμών της Ε.Ε. για το οποίο η διακίνηση οποιουδήποτε δείγματος επιτρέπεται αποκλειστικά και μόνο με χρήση του ειδικού εντύπου πιστοποιητικών και αδειών που προβλέπει ο Κανονισμός (ΕΚ) 865/2006, που εκδίδονται από τις αρμόδιες Διαχειριστικές Αρχές CITES.
Ο Σαπουνάς ενώ ήταν ζωντανός δέθηκε από την ουρά, ανυψώθηκε με γερανό με αποτέλεσμα να θανατωθεί από ασφυξία.  Η απουσία των αρμόδιων αρχών, όπως εκπρόσωπος του Λιμενικού, οδήγησε τόσο στη θανάτωση του είδους από το πλήθος των παραβρισκομένων που παρακολουθούσαν σε προφανή άγνοια όσο και στην παράνομη πώληση και διάθεση του Cetorhinus maximus.

Μιχάλης Παπαγιαννάκης

Είναι γνωστό το πρόβλημα της ανεξέλεγκτης διάθεσης φαρμάκων στα οικιακά απορρίμματα, που επιτείνεται και από την υπερκατανάλωση φαρμάκων που παρατηρείται στην Ελλάδα. Ένα πρόβλημα που εκτός των άλλων έχει και περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Πολλά από τα φάρμακα που για διάφορους λόγους δεν χρησιμοποιήθηκαν ή έχουν λήξει καταλήγουν στους σκουπιδότοπους επιβαρύνοντας το περιβάλλον με χιλιάδες ουσίες πολλές εκ των οποίων είναι τοξικές και επικίνδυνες.

Υπάρχουν πρωτοβουλίες για τη συγκέντρωση αυτών των «οικιακών φαρμάκων» από τοπικούς Συνεταιρισμούς Φαρμακοποιών με την βοήθεια Φαρμακευτικών Συλλόγων, οι οποίοι με δικά τους μέσα και έξοδα τα προωθούν σε εξειδικευμένες εταιρείες για καταστροφή. Είναι φανερό ότι για τα οικιακά φαρμακευτικά και συναφή απόβλητα δεν υπάρχει κεντρικός σχεδιασμός για τη διαχείρισή τους. Εύλογα μπορούμε να εκτιμήσουμε ότι εκατομμύρια κουτιά ολόκληρα ή χρησιμοποιημένα εν μέρει, πετιούνται κάθε χρόνο στους κάδους μαζί με τα υπόλοιπα σκουπίδια. Μικρό μόνο μέρος των ληγμένων φαρμάκων επιστρέφουν στις φαρμακοβιομηχανίες και οδηγούνται σε ειδικό κέντρο της Γερμανίας.

Στο παρελθόν υπήρξαν μεμονωμένες πρωτοβουλίες ευαίσθητων φαρμακοποιών οι οποίοι συγκέντρωναν φάρμακα που δεν είχαν λήξει και τα προωθούσαν για χρήση σε χώρες του τρίτου κόσμου ή σε «κοινωνικά φαρμακεία», χωρίς όμως η προσπάθειά τους να υποστηριχτεί από κάποιο φορέα ή οργανισμό. Για την επέκταση αυτής της προσπάθειας υπάρχει νομοθετικό κενό τόσο για τη συλλογή όσο και για τη μεταφορά (νόμος για τη διακίνηση επικίνδυνων ουσιών) μιας και η υπάρχουσα νομοθεσία απαγορεύει τη διατήρηση φαρμάκων (χωρίς κουπόνια ή ληγμένων) μέσα στα φαρμακεία.

Επειδή το πρόβλημα της διαχείρισης των «οικιακών φαρμάκων» απαιτεί ένα ολοκληρωμένο σχεδιασμό ο οποίος πρέπει να περιλαμβάνει:

Την τοποθέτηση ειδικών κάδων συλλογής σε όλα τα φαρμακεία.

Διαφημιστική καμπάνια στο κοινό για την αναγκαιότητα συνεργασίας στην ανακύκλωση των φαρμακευτικών ουσιών.

Μηχανισμό συλλογής και καταστροφής με όλους τους κανόνες υγιεινής αποσύνθεσης.

Οι ερωτώντες βουλευτές

Νίκος Τσούκαλης

Μιχάλης Παπαγιαννάκης

Αθανάσιος Λεβέντης

Οι συνεχείς καταγγελίες πολιτών αλλά και η αρθρογραφία των τελευταίων μηνών, αναδεικνύουν το μεγάλο πρόβλημα που έχουν δημιουργήσει τα αδικαιολόγητα υψηλά τιμολόγια φυσικού αερίου στην περιοχή του Νομού Θεσσαλονίκης, ειδικότερα σε μια περίοδο έντονης οικονομικής κρίσης που περνούν τα μικρομεσαία νοικοκυριά.
Με βάση τα στοιχεία των ίδιων των ΕΠΑ , στη Θεσσαλονίκη το Δεκέμβρη του 2008 το τιμολόγιο θέρμανσης ήταν 0,061 ευρώ η κιλοβατώρα(KWH), ενώ τον Ιανουάριο του 2009 ήταν 0,059 ευρώ και τον Φεβρουάριο 0,050 ευρώ.
Αντίστοιχα για το 2009 τα τιμολόγια της ΕΠΑ Αττικής που διανέμει το φυσικό αέριο στην Αθήνα ήταν 0,041 ευρώ και 0,037 ευρώ (KWH). Δηλαδή σε αυτούς τους 2 μήνες(Ιανουάριο και Φεβρουάριο) τα τιμολόγια στη Θεσσαλονίκη ήταν αντίστοιχα 44% και 35% ακριβότερα σε σχέση με τα τιμολόγια στην Αθήνα. Παρόμοιες διαφορές ισχύουν για όλες τις κατηγορίες τιμολογίων.
Αυτή η διαφορά όπως είναι κατανοητό επιβαρύνει υπέρμετρα τους κατοίκους της περιοχής (καθώς και τους Θεσσαλούς που έχουν τα ίδια τιμολόγια) αν λάβει υπόψη κάποιος τις δυσμενέστερες κλιματολογικές συνθήκες και επομένως τις μεγαλύτερες καταναλώσεις.
Πως όμως δικαιολογείται μία τέτοια διαφοροποίηση τιμολογίων για εταιρείες που εποπτεύονται από το κράτος και μάλιστα από το ίδιο Υπουργείο; Η εξήγηση είναι απλή. Εφόσον οι ΕΠΑ υποχρεούνται μεν να καταθέσουν τα τιμολόγια στη ΡΑΕ αλλά η ΡΑΕ δεν δικαιούται να παρεμβαίνει στην κατεύθυνση πχ μείωσής τους, καταλαβαίνουμε ότι το επίπεδο των τιμολογίων τους εξαρτάται από το βαθμό παρέμβασης των ξένων μετόχων που στην περίπτωση της ΕΠΑ Θεσσαλονίκης αντιστοιχούν στην Ιταλική ΕΝΙ με συμμετοχή 49% στο μετοχικό κεφάλαιο.
Επίσης ως σήμερα ισχύει κάποιος τρόπος συσχέτισης των τιμολογίων ΕΠΑ με τις τιμές πετρελαίου θέρμανσης και για κάποιο χρόνο αναφοράς, που όμως δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να επανεξετάζεται. Οι ισχύοντες ως σήμερα κανόνες για τα τιμολόγια της ΕΠΑ Θεσσαλονίκης δεν απαλλάσσουν των ευθυνών τους ούτε την κυβέρνηση ούτε τις ΕΠΑ. Αν πρέπει οι κανόνες να αλλάξουν η κυβέρνηση να φροντίσει να αλλάξουν.
Ειδικότερα η ΕΠΑ Θεσσαλονίκης είναι αδικαιολόγητη για τα εφαρμοζόμενα τιμολόγια αν λάβει κανείς υπόψη τα κέρδη της όπως αυτά καταγράφονται στους ισολογισμούς 2006 και 2007. Μεταξύ λοιπόν 2006 και 2007 τα προ φόρων κέρδη αυξήθηκαν κατά 43 % ενώ τα καθαρά κέρδη κατά 55%.
Αξίζει εδώ τον κόπο να αναφέρει κανείς ότι και στην Αττική υπήρξε την προηγούμενη περίοδο καταγγελία από πλευράς του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Αθήνας για ψηλά τιμολόγια της ΕΠΑ Αττικής. Αν λοιπόν γίνεται καταγγελία για τα τιμολόγια της Αθήνας τι μπορεί να συμπεράνει κανείς για τα τιμολόγια της Θεσσαλονίκης;
Δυστυχώς τέτοιου είδους αρνητικά και αλλοπρόσαλλα φαινόμενα όσον αφορά τα τιμολόγια σχετίζονται με την προώθηση της απελευθέρωσης και την ιδιωτικοποίηση που έχει προωθηθεί και συνεχίζει να προωθείται και στον σημαντικό τομέα του φυσικού αερίου.
Επειδή οι ΕΠΑ που είναι ως σήμερα ελεγχόμενες από το κράτος –έστω κατά 51 % – δεν πρέπει να κάνουν ότι θέλουν και η κυβέρνηση οφείλει να λαμβάνει υπόψη τα συμφέροντα των καταναλωτών και να παρεμβαίνει για συγκράτηση των τιμών.
Επειδή η κυβέρνηση δεν μπορεί να προβάλλει ότι πασχίζει για τιθάσευση της ακρίβειας και να επιτρέπει ψηλά τιμολόγια στις δημόσιες επιχειρήσεις.
Επειδή θεωρούμε αδικαιολόγητο με βάση το μέγεθος και τα άλλα χαρακτηριστικά της ΔΕΠΑ, το όλο οργανωτικό οικοδόμημα στο φυσικό αέριο (με τη διάσπαση της μητρικής ΔΕΠΑ σε ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ), και τη διάσπαση της διανομής σε επιμέρους ΕΠΑ που δημιούργησε τις προϋποθέσεις για χωριστά τιμολόγια ανά περιοχή.
Επειδή εκτιμούμε ότι κοινωνικοί και αναπτυξιακοί λόγοι επιβάλλουν ενιαία τιμολόγια ασχέτως γεωγραφικής περιοχής, όπως άλλωστε εφαρμόζονται στην ΔΕΗ.
Ερωτάται ο κ. Υπουργός:
Θα εξετάσει άμεσα τον επανακαθορισμό των τιμολογίων όλων των ΕΠΑ σε κατεύθυνση που να μειώνεται η υπερκερδοφορία τους και να ελαφρύνεται ο καταναλωτής;
Θα εξετάσει το ενδεχόμενο η τιμολογιακή πολιτική και για τη ΔΕΗ και για το Φυσικό Αέριο να επικυρώνεται από το κοινοβούλιο και όχι από την κυβέρνηση χωρίς διάλογο;
Πως αντιμετωπίζει ειδικότερα το γεγονός ότι στην ΕΠΑ Θεσσαλονίκης εφαρμόζονται σήμερα τιμολόγια ακριβότερα γύρω στο 40 % από τα ήδη αυξημένα της ΕΠΑ Αττικής και τι προτίθεται να πράξει ώστε να αποκατασταθεί η αδικία σε βάρος των καταναλωτών και μάλιστα αναδρομικά και να μην παρατηρούνται τέτοια φαινόμενα στο μέλλον;
Ποιες συγκεκριμένες πρωτοβουλίες θα πάρει ώστε να γίνει εφικτή η εφαρμογή ενιαίων ή έστω προσεγγιστικών τιμολογίων σε όλη την επικράτεια και στο φυσικό αέριο;
Οι ερωτώντες βουλευτές:

Αμμανατίδου-Πασχαλίδου Ευαγγελία

Κουράκης Αναστάσιος

Λαφαζάνης Παναγιώτης

Η στάθμη της Μικρής Πρέσπας (έκτασης 53.000 στρεμμάτων) βρίσκεται στο χαμηλότερο σημείο των τελευταίων ετών. Συγκεκριμένα, 30 εκατοστά έως μισό μέτρο κατέβηκε φέτος η στάθμη του νερού της λίμνης, με το μεγαλύτερο τμήμα της να ανήκει στην Ελλάδα και μόνο το ένα τέταρτο στην Αλβανία. Συγχρόνως παρατηρείται συνεχής υποβάθμιση των ποιοτικών χαρακτηριστικών των νερών, ενώ η  Μεγάλη Πρέσπα έχασε τα τελευταία δεκατέσσερα χρόνια 1,3 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού. Υπάρχουν πολλές καταγγελίες από οικολογικές οργανώσεις ότι η Αλβανία και η ΠΓΔΜ αντλούν ανεξέλεγκτες ποσότητες νερού και από τις δύο λίμνες. Οι επιπτώσεις από τη μείωση του υδάτινου όγκου είναι εμφανής: μείωση του πληθυσμού των ψαριών και των πουλιών, αύξηση της παραλίμνιας βλάστησης (καλαμιώνες), ρύπανση.
Το «θυρόφραγμα της Κούλας» που δημιουργήθηκε το 2005 συγκρατεί τη στάθμη της Μικρής Πρέσπας, διοχετεύοντας ταυτόχρονα ποσότητες νερού στη Μεγάλη Πρέσπα, ωστόσο μικρή απώλεια υδάτων από τη Μικρή προς τη Μεγάλη Πρέσπα προκαλούν υπόγειες διαρροές, που καταλήγουν υπογείως στην Αχρίδα, μέσα από μεγάλες καταβόθρες που φαίνεται πως έχουν διανοιχθεί τα τελευταία χρόνια.

Η υποβάθμιση των λιμνών είναι φυσικό να θέτει σε άμεσο κίνδυνο τον σπάνιο υγροβιότοπο των Πρεσπών, ο οποίος προστατεύεται από τη διεθνή συνθήκη Ραμσάρ. Υπάρχει επιτακτική ανάγκη της συνεργασίας των τριών όμορων κρατών (Ελλάδα, ΠΓΔΜ και Αλβανία) για τη σωτηρία των λιμνών, η οποία θα πρέπει να επιτευχθεί με ορθολογική διαχείριση των νερών.

Κατόπιν τούτων, ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί:
- Υπάρχει δυνατότητα για αποτελεσματική διακρατική συνεργασία ώστε να επιτευχθεί άμεσα η βελτίωση του υδάτινου όγκου καθώς και της ποιότητας των υδάτων των λιμνών;
- Με ποιες πρωτοβουλίες και μέτρα θα διασφαλιστεί γενικότερα η αειφόρος ανάπτυξη στην περιοχή;

Οι ερωτώντες βουλευτές
Μιχάλης Παπαγιαννάκης
Αλέκος Αλαβάνος

Προς τους κ.κ. Υπουργούς: Οικονομίας και Οικονομικών, ΠΕΧΩΔΕ

ΘΕΜΑ: Κατασκευή γηπέδου γκολφ στο Δήμο Λεχαινών Ηλείας

Το Νοέμβριο του 2007 η εταιρεία «Monifo Investments Limited», με έδρα την Κύπρο, κατέθεσε στο Υπ. Οικονομίας και Οικονομικών φάκελο με σκοπό να επενδύσει στην κατασκευή γηπέδου γκολφ σε παραθαλάσσια έκταση 400 στρεμμάτων στο Δήμο Λεχαινών, την οποία ως γνωστόν  διεκδικεί την ιδιοκτησία της.

Η επένδυση δεν προχώρησε για το λόγο ότι ο Δήμαρχος Λεχαινών κατήγγειλε στο Υπ. Οικονομίας και Οικονομικών τις ενέργειες του Προϊσταμένου της Κτηματικής Υπηρεσίας Ηλείας, ο οποίος ενώ ξεκίνησε τις διαδικασίες χάραξης αιγιαλού- παραλίας, παρατύπως αλληλογραφούσε με την εν λόγω εταιρεία.

Η απόφαση για το ιδιοκτησιακό καθεστώς της εν λόγω περιοχής ακόμη εκκρεμεί. Στις 12 Ιανουαρίου 2009 το Δημοτικό Συμβούλιο Λεχαινών ζήτησε, αλλά δεν του δόθηκε, αντίγραφο όλων των εγγράφων, μεταξύ αυτών και το φάκελο της αλληλογραφίας ανάμεσα στην ΚΕΔ και την εν λόγω εταιρεία.

Επειδή είναι αντιοικολογικό να προωθούνται σχέδια κατασκευής γηπέδων γκολφ σε μια περιοχή με έντονο πρόβλημα λειψυδρίας, το οποίο ήδη δημιουργεί πρόβλημα σε  χιλιάδες στρέμματα καλλιεργειών στο νομό,

Ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί
Πώς αντιμετωπίζετε η προοπτική μιας τέτοιας επένδυσης σε αυτή την περιοχή και τις αρνητικές επιπτώσεις που θα έχει;
Σας παρακαλούμε πέραν της ενημέρωσης μας να μας κοινοποιήσετε τον φάκελο αλληλογραφίας μεταξύ της ΚΕΔ και της Κυπριακής εταιρείας και ότι άλλο σχετικό σας έχει κατατεθεί.

Oι ερωτώντες βουλευτές

Νίκος Τσούκαλης

Μιχάλης Παπαγιαννάκης

Συντρόφισσες και σύντροφοι, φίλες και φίλοι

Χαιρετίζουμε τον κόσμο της Αριστεράς, τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες, τους νέους και τις νέες, τους εκπροσώπους της παλιότερης γενιάς, που δίνουν σήμερα το ηχηρό «παρών» σε αυτή εδώ την συγκέντρωση.

Το μήνυμα που στέλνουμε από αυτήν εδώ την συγκέντρωση είναι μήνυμα αγώνα, αισιοδοξίας και ενότητας. Read the rest of this entry »

Αυτό που συνέβη είναι απερίφραστα καταδικαστέο. Είναι κάτι περισσότερο από μια πράξη που πρέπει κανείς να καταδικάσει. Ταυτόχρονα πρέπει να καταγράψουμε την ιδιαίτερη ανησυχία όσο και σκέψεις οι οποίες υπάρχουν αναφορικά μ΄ αυτή την εγκληματική ενέργεια, που έγινε σε βάρος ενός αστυνομικού για τον οποίον εύχομαι ό,τι καλύτερο και γρήγορα να γίνει καλά. – Θεωρείτε ότι αυτού του είδους οι ενέργειες τροφοδοτήθηκαν από το κλίμα που επικράτησε τις τελευταίες ημέρες .. κλίμα έντασης, συγκρούσεων, καταστροφών… Παράμετρος είναι αυτό το οποίο λίγο πριν περιγράψατε, χωρίς όμως να είναι το μόνο και χωρίς να είναι το απολύτως κυρίαρχο. Νομίζω ότι η ενέργεια αυτή εξ αντικειμένου λειτουργεί στο πλαίσιο μιας «λογικής» παρακράτους και τούτο ανεξάρτητα από τις ιδιαίτερες στοχεύσεις που μπορεί να έχουν αυτοί που επέλεξαν να προχωρήσουν σε αυτή την δολοφονική ενέργεια. Ενέργεια που σε καμία περίπτωση δεν έχει σχέση με το δημοκρατικό κίνημα και ιδιαίτερα το κίνημα της νεολαίας, το οποίο διεκδικεί, έχει στόχους που δεν μπορεί να αναπτυχθεί θετικά όταν παράπλευρα απειλείται από τη «λογική» της κουκούλας και του σκότους. – Θεωρείτε ότι πρέπει να ληφθούν κάποια πρόσθετα μέτρα από την πλευρά της πολιτείας;… Εκείνο το οποίο πρέπει να υπάρξει είναι η ιδεολογική ακύρωση όλων αυτών των ενεργειών, διότι προβάλλονται ιδεολογικές επιφάσεις προκειμένου να δικαιολογηθούν τέτοιες εγκληματικές συμπεριφορές. Ταυτόχρονα να αναδειχθεί ότι το βάθεμα της δημοκρατίας, η ικανοποίηση των διεκδικήσεων των πολιτών σε καμία περίπτωση δεν έχουν σχέση με τέτοιες συμπεριφορές. Αντίθετα, προκαλούν και αναπτύσσουν συντηρητικά ανακλαστικά που είναι δυνατόν να γυρίσουν σε βάρος των διεκδικήσεων των εργαζομένων, των νέων, της κοινωνίας συνολικότερα.

Πολλά αναψυκτικά με λίγες θερμίδες, κυκλοφορούν στη χώρα μας ως απαλλαγμένα από ζάχαρη με αντικατάστασή της από γλυκαντικά στοιχεία.
Στην “COCA COLA zero” που κυκλοφορεί στη χώρα μας η ετικέτα αναφέρει:
Αναψυκτικό με λίγες θερμίδες. Με γλυκαντικά. Χωρίς ζάχαρη.
Συστατικά: Νερό, Διοξείδιο Άνθρακα,
Χρωστική: Καραμελόχρωμα,
Γλυκαντικές ουσίες: Κυκλαμικό Οξύ, Ακετοσουλφαμικό Κάλιο και Ασπαρτάμη,
Μέσο Οξίνισης: Φωσφορικό Οξύ,
Αρωματικές Ουσίες,
Συντηρητικά: Βενζοϊκό νάτριο,
Ρυθμιστής οξύτητας: Κιτρικό Νάτριο, Καφεϊνη.
Μέσα στις γλυκαντικές ουσίες αναφέρεται και το Κυκλαμικό Οξύ, το οποίο έχει απαγορευθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) και μάλιστα πριν από 40 χρόνια, το 1969.
Και ενώ ασκήθηκε μεγάλη πίεση από την εταιρεία Αbbot για άρση της απαγόρευσης ο FDA δεν ενέδωσε.
Ο λόγος απαγόρευσης από τον FDA των ΗΠΑ, είναι πολύ σοβαρός αφού αναφέρει ότι έρευνες σε ποντίκια αλλά και πρωτεύοντα θηλαστικά, έδειξαν πιθανή καρκινογόνο δράση του Κυκλαμικού και ΜΗ ΑΝΑΣΤΡΈΠΤΗ ΑΤΡΟΦΙΑ ΤΩΝ ΟΡΧΕΩΝ.
Το γλυκαντικό αυτό κυκλοφορεί σε αρκετές χώρες μεταξύ των οποίων είναι και η Ελλάδα.
Είναι γνωστό ότι οι καταναλωτές δεν είναι υποχρεωμένοι να γνωρίζουν τα συστατικά τα οποία περιέχονται στα τρόφιμα και ειδικά όταν αυτά είναι γραμμένα με επιστημονικούς όρους, ενώ είναι υποχρέωση της πολιτείας να κάνει τις ανάλογες έρευνες και να προστατεύει τους πολίτες της.
Επειδή τα αναψυκτικά είναι ευρείας κατανάλωσης και μάλιστα σε παιδιά και νέους ανθρώπους
Επειδή οι λόγοι απαγόρευσης είναι πολύ σοβαροί

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σύμφωνα με τις διεθνείς προβλέψεις, η κρίση μέσα στο 2009 θα επιδεινωθεί, με συνέπεια ο Προϋπολογισμός που σήμερα συζητάμε να αποδειχθεί εκ των πραγμάτων πλασματικός και ανεφάρμοστος. Βρίσκεται σε μεγάλη απόσταση από την υπόθεση της κρίσης, διότι δεν απαντά στα προβλήματα που βιώνει η κοινωνία. Δεν απαντά στα ερωτήματα τα οποία οι πολίτες θέτουν και για τα οποία απαιτούνται εναγωνίως ξεκάθαρες απαντήσεις. Μια κοινωνία που αντιμετωπίζει περισσότερο από κάθε άλλη φορά το φάσμα της ανεργίας, τον κίνδυνο των απολύσεων, τον κίνδυνο της επισφαλούς απασχόλησης, το φαινόμενο της φτώχειας.

Οι άνεργοι, οι χαμηλόμισθοι, οι χαμηλοσυνταξιούχοι, μεγάλα τμήματα αγροτών, οι υπάλληλοι, οι άνθρωποι της μισθωτής εργασίας, οι μικροεπαγγελματίες -δεν πρέπει να περιμένουν καλύτερες ημέρες με αυτόν τον Προϋπολογισμό- δεν θα βελτιώσουν τη θέση τους στην παραγωγή και στην κατανομή του εθνικού εισοδήματος, θα παραμείνουν, δυστυχώς, στο οικονομικό περιθώριο, ακούγοντας μόνο τον συνεχώς υποσχόμενο λόγο της Κυβέρνησης.

Είναι καταφανές ότι από την Κυβέρνηση λείπει η πολιτική βούληση να δώσει προτεραιότητα στον περιορισμό των κοινωνικών ανισοτήτων, στη χρηματοδότηση των νέων του κοινωνικού κράτους, όπως η υγεία και η παιδεία, στη μείωση των εξοπλισμών, στην εισοδηματική πολιτική.

Η κρίση στη χώρα μας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω τη γνώμη, δεν είναι μια απλή προέκταση της διεθνούς κρίσης. Εδώ η διεθνής κρίση συναντά την ενδογενή και διαχρονική κρίση του συγκεκριμένου μοντέλου ανάπτυξης που ακολουθείται και συντηρείται χρόνια τώρα με την αύξηση του δανεισμού δημόσιου και ιδιωτικού.

Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, αντί να προετοιμάζεται να αντιμετωπίσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τις παρενέργειες από την κρίση που χτυπά την πόρτα μας, τη χρησιμοποιεί ως άλλοθι για τη δική της περιφρονητική για την οικονομική, αναπτυξιακή και κοινωνική πολιτική. Ενώ όλες οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αυξάνουν τα κονδύλια των δημοσίων επενδύσεων και μειώνουν φόρους, ο Προϋπολογισμός της Κυβέρνησης πρωτοτυπεί, επιβάλλοντας πρόσθετους φόρους 7.000.000.000 ευρώ. Αποφεύγει έτσι να προχωρήσει σε φοροελαφρύνσεις και χαρίζει δεκάδες δισεκατομμύρια στις τράπεζες. Θα περίμενε κανείς να δει την Κυβέρνηση να υιοθετεί γενικά μέτρα καθολικής εμβέλειας μέσω της ενίσχυσης των χαμηλών εισοδημάτων ως το πλέον κατάλληλο και αποτελεσματικό μέτρο για την άμβλυνση της ανισότητας. Αντιθέτως, για μια φορά ακόμη, εφαρμόζοντας όλες εκείνες τις αποτυχημένες νεοφιλελεύθερες συνταγές, προχωράει με συνέπεια στην επιλογή της υποβάθμισης του κοινωνικού κράτους. Και βέβαια όλα αυτά στο βωμό της λιτότητας και των περιορισμών. Η φτώχεια, όμως, και οι ανισότητες θα οξύνονται.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στη χώρα μας το είκοσι και πλέον τοις εκατό του πληθυσμού ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, χωρίς να περιλαμβάνονται οι συνταξιούχοι που ζουν με 500 και 600 ευρώ το μήνα και οι μερικώς απασχολούμενοι. Η Κυβέρνηση επαίρεται ότι οι ρυθμοί ανάπτυξης είναι οι υψηλότεροι στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το ζητούμενο, όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι -η επανάληψη είναι χρήσιμη- είναι ποιος καρπώνεται το οικονομικό αποτέλεσμα της ανάπτυξης. Το καρπώνονται οι τράπεζες, οι μεγάλες εργοληπτικές εταιρείες, οι μεγάλες επιχειρήσεις, που πολλαπλασιάζουν ραγδαία τα κέρδη τους. Η φτώχεια είναι στοιχείο της συντηρητικής οικονομικής πολιτικής που εφαρμόζεται χρόνια στη χώρα μας. Οι φορολογικές ελαφρύνσεις γίνονται για τους οικονομικά ισχυρούς, ενώ οι έμμεσοι φόροι, που ισοπεδώνουν τη φοροδοτική ικανότητα των πολιτών, ξεπερνούν το 60% του συνόλου των φόρων. Η περικοπή των κοινωνικών δαπανών και των δημοσίων επενδύσεων είναι παρούσα με το πρόσχημα της εξυγίανσης της οικονομίας, με αποτέλεσμα την απουσία ενός αποτελεσματικού κοινωνικού κράτους που επιδεινώνει τη θέση των οικονομικά ασθενέστερων.

Η Κυβέρνηση προκλητικά και ανεξήγητα αδιαφορεί για το ότι ο ένας στους πέντε κατοίκους της χώρας μας, δηλαδή το 20,1%, βρίσκεται κάτω από το όριο της φτώχειας, ενώ το ποσοστό της μακροχρόνιας φτώχειας ανέρχεται στο 14%, το οποίο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι -είμαι βέβαιος ότι δεν σας διαφεύγει- είναι το δεύτερο μεγαλύτερο στην Ευρωπαϊκή Ένωση των δεκαπέντε.

Υποβαθμίζει το γεγονός ότι το χρηματικό όριο για την Ελλάδα σύμφωνα με την ΕΣΥΕ διαμορφώνεται για το 2008 γύρω στα πεντακόσια ευρώ και ότι ο πολίτης τον οποίον η επίσημη πολιτεία θεωρεί ότι βρίσκεται μόλις πάνω από τα όρια της φτώχειας, καλείται να επιβιώσει με 7,34 ευρώ ημερησίως. Αντιμετωπίζει με αδράνεια και παθητικότητα το φαινόμενο της παιδικής φτώχειας για την εξάλειψη της οποίας δεν κάνει απολύτως τίποτα. Δεν έχουν οικοδομηθεί στρατηγικές για τη στήριξη του οικογενειακού εισοδήματος και για τη διευκόλυνση της πρόσβασης σε ποιοτικές θέσεις εργασίας.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ακόμα και αυτή η ίδια η Επιτροπή της Ευρωπαϊκής Ένωσης καλεί την Κυβέρνηση να λάβει άμεσα μέτρα για την καταπολέμηση της παιδικής φτώχειας με το δεδομένο ότι η Ελλάδα βρίσκεται στην τελευταία θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση των 25 σχετικά με την αποτελεσματικότητα των κοινωνικών δαπανών για την αντιμετώπιση της φτώχειας, ενώ το ?, περίπου το 23% των παιδιών στην Ελλάδα, ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, την ώρα που το αντίστοιχο ποσοστό παιδικής φτώχειας στην υπόλοιπη Ευρωπαϊκή Ένωση είναι σημαντικά χαμηλότερο και βρίσκεται στο 19%. Απ’ αυτά τα λίγα παραδείγματα προκύπτουν εναργέστερα αυτά τα οποία υποστηρίζουμε.

Θα μπορούσα να απαριθμήσω δεκάδες ακόμη για να καταστεί πρόδηλη η ανάγκη για μια ευρύτερη συνολική πολιτική που θα αναγνωρίζει τόσο τις εισοδηματικές όσο και τις μη εισοδηματικές διαστάσεις της φτώχειας. Για την αντιμετώπιση της φτώχειας απαιτείται μια στρατηγική που θα οικοδομείται από κάτω προς τα πάνω, θα θέτει κατώτατα όρια με τη μορφή ενός ελαχίστου εγγυημένου εισοδήματος και ενός ελαχίστου επιπέδου δικαιωμάτων σε πρόσβαση σε δημόσια αγαθά και υπηρεσίες και θα προχωρεί στη βάση αυτή σε μέτρα και πολιτικές που θα ωθούν σε μια πολιτική σύγκλισης προς τα πάνω και μείωσης των κοινωνικών ανισοτήτων.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η κρίση είναι παρούσα. Συμφωνούν όλοι, αναλυτές και πολιτικοί σε ολόκληρο τον κόσμο, ότι το 2009 θα είναι ένα πολύ δύσκολο έτος. Κατά συνέπεια είναι εύλογη η απαίτηση για τη λήψη μέτρων άμεσης απόδοσης.

Εκτιμάται ότι το έτος 2009 η ανεργία στην Ελλάδα θα αυξηθεί κατά 80.000 νέους ανέργους. Αν η ανάπτυξη πέσει από το 3,5% στο 1,5%, αυτό σημαίνει 80.000 νέους ανέργους ή και παραπάνω. Η Κυβέρνηση έχει την πολιτική βούληση να λάβει άμεσα μέτρα για να μην επαληθευτούν στο ακέραιο οι δυσοίωνες προβλέψεις; Προτίθεται να υιοθετήσει προτάσεις για άμεσα, συγκεκριμένα μέτρα όπως για ένα πρόγραμμα εκατό χιλιάδων θέσεων εργασίας σε τομείς του κοινωνικού κράτους, νοσοκομεία κ.λπ., σε υποδομές και σε επενδύσεις; Προτίθεται να προωθήσει μέτρα για την άμεση στήριξη του εισοδήματος των χαμηλόμισθων, των χαμηλοσυνταξιούχων, των ανέργων και γενικά των ανθρώπων που είναι στην απέραντη ανέχεια, για μέτρα επιλεκτικά με κοινωνικά κριτήρια στήριξης των δανειοληπτών, για μέτρα στήριξης και ανακούφισης της γενιάς των εφτακοσίων ευρώ, όπως κατώτατος μισθός στα 1.300 ευρώ, αύξηση του επιδόματος ανεργίας στο 80% του μισθού του ανειδίκευτου εργάτη, αφορολόγητο όριο 15.000 ευρώ;

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η αντιμετώπιση της φτώχειας και των κοινωνικών ανισοτήτων είναι ζήτημα πολιτικού προσανατολισμού και συγκεκριμένης οικονομικής πολιτικής. Επιβάλλει υψηλότερες κοινωνικές δαπάνες για την υγεία, για την παιδεία, αξιοπρεπείς συντάξεις, ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα για αξιοπρεπή διαβίωση, φορολογική μεταρρύθμιση, σύγκρουση με τα ολιγοπώλια, έλεγχο της τραπεζικής κερδοσκοπίας, προσιτή τιμολογιακή πολιτική για τις επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας, υπεράσπιση εν τέλει των δημόσιων αγαθών.

Άλλες όμως είναι οι επιλογές της Κυβέρνησης. Είναι επιλογές δέσμιες της νεοφιλελεύθερης και συντηρητικής πολιτικής της.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι σκέψεις αναμφισβήτητα είναι μελαγχολικές αναφορικά με τον Προϋπολογισμό τον οποίο εμείς καταψηφίζουμε.

Σας ευχαριστώ

(Πρακτικά Βουλής)

Τόσο ο γενικός εισηγητής μας ο Παναγιώτης ο Λαφαζάνης όσο και ο ειδικός αγορητής μας ο Γιάννης ο Δραγασάκης και οι Βουλευτές του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς που μίλησαν κάλυψαν νομίζω σε βάθος την άποψή μας για τα θέματα του προϋπολογισμού.

Με αυτή την έννοια, εγώ στην ομιλία μου σήμερα θα ήθελα να σταθώ σε ορισμένες παρατηρήσεις πολιτικές σε σχέση με την κατάσταση που ζούμε και βέβαια με τον προϋπολογισμό και το ρόλο που παίζει.

Η πρώτη παρατήρηση είναι ότι ο πραγματικός εισηγητής του προϋπολογισμού σήμερα ο οποίος μπορεί να δώσει μια ελπίδα και μια προσδοκία και δυνατότητες στη χώρα μας κατά τη γνώμη μου είναι η νέα γενιά. Το σχέδιο του κ. Αλογοσκούφη δεν έχει ζωή, ακόμη και αν έχει ζωή η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Και ειπώθηκε «μεγάλα λόγια λέτε για τη νέα γενιά», «σιγά μπορούν τα νεολαιίστικα κινήματα να έχουν αποτέλεσμα;». Ειπώθηκε από διάφορες πτέρυγες της Βουλής και λέω «ναι, μπορούν».

Δεν μπορούμε να ξεχάσουμε εμείς το γεγονός ότι ένα νεολαιίστικο κίνημα στο οποίο ο ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ είχε υποστεί την ίδια αλλά μικρότερης έντασης επίθεση για τη στήριξή του το κίνημα για το άρθρο 16 είναι αυτό το οποίο έκανε την αναθεώρηση του Συντάγματος. Δεν έγινε εδώ μέσα η αναθεώρηση του Συντάγματος. Έγινε κάτω από την αίσθηση της επιθυμίας και της πάλης της νέας γενιάς και είχε ως αποτέλεσμα όχι μικρό. Καταφέραμε και στηρίξαμε το άρθρο 16, το δημόσιο πανεπιστήμιο. Κατάφερε η νέα γενιά και στήριξε το άρθρο για την προστασία των δασών, για την προστασία συνδικαλιστικών και άλλων δικαιωμάτων από τις τροποποιήσεις της Νέας Δημοκρατίας. Έχει δυνατότητες η νέα γενιά.

Αυτός ο προϋπολογισμός επομένως είναι και εντελώς ίδιος και εντελώς διαφορετικός. Η διαδικασία του είναι εντελώς ίδια γιατί γίνεται όλη αυτή η συζήτηση υποτίθεται για να έχουμε ένα καλύτερο προϋπολογισμό και δεν υπάρχει μια αλλαγή σε οποιοδήποτε κονδύλι. Τίποτα δεν αλλάζει. Ήρθε το πακέτο, καλείται η πλειοψηφία να ψηφίσει το πακέτο. Ούτε ένα ευρώ! Θα περιμέναμε τουλάχιστον ο Υπουργός Παιδείας εδώ να βγει και να πει, κύριε Πρωθυπουργέ, κύριε Αλογοσκούφη, ένα ευρώ περισσότερο για την παιδεία να δώσουμε για λόγους συμβολικούς. Είναι μια δέσμευση για το αύριο ότι θα πάμε σε μεγαλύτερο ποσοστό. Ούτε αυτό ακούσαμε. Και τι ακούσαμε από τον Υπουργό Παιδείας;

Ακούσαμε αυτό το υβριστικό και το ακραίο ότι ήταν απερισκεψία η δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, το γεγονός το οποίο τραυμάτισε βαριά όλους τους μαθητές και τις μαθήτριες. Ο μαθητής που πετάει ένα νεράντζι είναι εγκληματίας, ο αστυνομικός ο οποίος δολοφόνησε είναι απερίσκεπτος! Και ρωτάω τον κύριο Πρωθυπουργό, πώς θα μπορέσει να σταθεί αυτός ο Υπουργός όταν προσβάλλει όλη τη νεολαία; Πώς θα μπορέσει μέσα στα σχολεία μας να διδαχθεί η Αντιγόνη που μας μαθαίνει το σεβασμό στο νεκρό; Και όχι μόνο το σεβασμό στο νεκρό ο οποίος ήταν προδότης της πατρίδας του. Φανταστείτε το σεβασμό σε ένα παιδί το οποίο χάνει χωρίς να καταλαβαίνει τη ζωή του. Ξαναλέω αυτός ο Υπουργός είναι κόκκινο πανί. Δεν μπορεί μετά από αυτό που ειπώθηκε εδώ να σταθεί ως Υπουργός Παιδείας.

Είναι διαφορετικός ο προϋπολογισμός αυτός γιατί ακριβώς πιστεύουμε ότι η συζήτηση των τροπολογιών γίνεται σήμερα μέσα στη κοινωνία. Και ίσως για πρώτη φορά υπάρχει αίσθηση ερωτηματικά, προβληματισμοί στη κοινωνία «πού πάμε;». Αυτό έχει σχέση και με τον ίδιο το ρόλο τον οποίο παίζει το νεολαιίστικο κίνημα.

Δεύτερο θέμα. Αυτή η έκρηξη, αυτή η εξέγερση της νέας γενιάς είναι άσχετη από τις πολιτικές κατευθύνσεις τις οποίες περιλαμβάνει και εμπεριέχει ο προϋπολογισμός;

Ασφαλώς ξεκίνησε από το χαμό αυτού του παιδιού. Ασφαλώς ξεκίνησε. Όμως πίσω από αυτό αναδείχτηκε όλο το αδιέξοδο και όλο το σκοτάδι και όλη η ερημιά που ζουν τα νέα παιδιά και ζουν μαζί τους οι οικογένειές τους. Τι βρίσκει ο μαθητής και η μαθήτρια, ο φοιτητής και η φοιτήτρια από την εκπαιδευτική πολιτική της χώρας μας; Είμαστε οι τελευταίοι στις 27 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο ποσοστό που δίνουμε για την παιδεία, 3%, όταν στο άλλο άκρο είναι η Φινλανδία που προσεγγίζει το 10%. Βλέπουν να υπάρχει μια πολιτεία και ένα κράτος και μία κυβέρνηση που στις φοροαπαλλαγές για εφοπλιστές και μεγάλα κέρδη λέει ναι, για τους εξοπλισμούς που πολλοί από αυτούς δεν έχουν καμιά σχέση με την προστασία της πατρίδας μας λέει ναι, για δεκάδες δισεκατομμύρια -28- για τις τράπεζες λέει ναι και για την κοινωνική προστασία, την υγεία, την παιδεία, λέει όχι. Και το βιώνουν όλοι μέσα στις συνθήκες μέσα στις οποίες ζουν. Και όχι μόνο αυτό. Μέσα σ’ αυτό το υποχρηματοδοτούμενο πλαίσιο αναπτύσσεται μια συρρικνωμένη, χωρίς προοπτική, εκπαιδευτική διαδικασία. Ατομισμός, ανταγωνισμός, ο σώζων εαυτόν σωθήτω, στείρα σώρευση γνώσεων, απομνημόνευση, αποθάρρυνση του διδακτικού προσωπικού, ώθησή του σε δεύτερη δουλειά, αν γίνεται με τους μαθητές, διάλυση του σχολείου. Τα σχολεία ήταν κλειστά. Πολλοί σήμερα αισθάνονται την ανάγκη να διαμαρτυρηθούν γιατί τα σχολεία κλείνουν. Τα σχολεία ήταν κλειστά και ανοίγει η ψυχή των μαθητών και πιστεύω ότι αυτή είναι η πρώτη προϋπόθεση μαζί με τους καθηγητές τους για να ανοίξουν πραγματικά τα σχολεία στη χώρα μας και να παίξουν το ρόλο τους.

Τρίτη παρατήρηση. Είναι άσχετη η κινητοποίηση της νεολαίας από τα εργασιακά προβλήματα που βλέπουν στους μεγαλύτερους, στα αδέλφια τους, στα ξαδέλφια τους, στους θείους τους; Είναι σκληρό τίμημα και αυτό που ζήσανε σαν έφηβοι στα σχολεία και στα θρανία και στη μετεφηβική ηλικία, που είναι το καλύτερο κομμάτι της ζωής του καθένα μας. Τι βλέπουν; Βλέπουν τον ηλικιακό ρατσισμό, βλέπουν την ανεργία μαζική. Είμαστε από τις πρώτες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην ανεργία. Βλέπουν τις εργασιακές σχέσεις, τις πιο αρνητικές επινοήσεις, τις πιο σατανικές επινοήσεις που έχει σκεφθεί κανείς, προκειμένου να κοπούν εργασιακά δικαιώματα, ασφαλιστικά δικαιώματα, αμοιβές. Stage: Ως πρακτικοί δουλεύουν ως κανονικοί εργαζόμενοι. Συμβασιούχοι, ενοικιαζόμενοι εργαζόμενοι, εργαζόμενοι με το μπλοκάκι, ημερήσιοι εργαζόμενοι, οκταμηνίτες, για να αποφύγουμε τις δεσμεύσεις της Οδηγίας που απαιτεί σταθερές εργασιακές σχέσεις, όταν υπάρχουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Βλέπουν μισθούς των 500, των 600, των 400 ευρώ. Βλέπουν ασφαλιστικά δικαιώματα, είτε είναι στο δημόσιο είτε είναι στον ιδιωτικό τομέα, η μία κυβέρνηση μετά την άλλη να κάνει ακόμη χειρότερα. Βλέπουν κομμάτια της νεολαίας να ζούνε περιθωριοποιημένα, αποκλεισμένα, να έχει έξαρση η εξάρτηση από τις ουσίες, η κατάθλιψη, οι πανικοί, όλα αυτά τα ζητήματα. Το να έχεις επαφή με την κοινωνία τελικά είναι κάτι το οποίο σε οδηγεί συνεχώς σε ερωτήματα και συνεχώς σε μία στάση που λες: «Δεν μπορώ να το δεχτώ αυτό». Δεν μπορεί να δεχθεί κανείς, όπως αυτό που είδα στην Πάτρα πριν από δύο εβδομάδες, εργαζόμενοι στα κούριερ να απολύονται επειδή ήθελαν να συνδικαλιστούν. Στο Ηράκλειο, σε κάθε παρουσία, ένα αγόρι και ένα κορίτσι τριαντάρηδες περίπου που λένε: «Γιατί δεν έχουμε ΟΚΑΝΑ στο Ηράκλειο και πρέπει να πηγαίνουμε στα Χανιά;». Στο Εσπερινό Λύκειο να μην έχουν δικαίωμα μετεγγραφής. Στο ξενοδοχείο που γινόταν χθες η Κεντρική Επιτροπή του Συνασπισμού να είναι στην υποδοχή κορίτσια τα οποία δουλεύουν με πρακτική χωρίς να έχουν ασφάλιση και πλήρη εισοδηματική και ασφαλιστική. Να βλέπει κανείς αυτήν τη μητέρα των πενήντα ετών που έγραψαν οι εφημερίδες στο Ηράκλειο και ήταν φαινόμενο που μπήκε στο πανεπιστήμιο και να μην μπορεί να φοιτήσει γιατί δεν της δίνουν μετεγγραφή. Να βλέπει κανείς στις φυλακές, στις κινητοποιήσεις που έγιναν πριν από λίγες εβδομάδες, είκοσι χρονών κορίτσι να έχει βουτήξει ένα κινητό και να είναι μέσα επειδή δεν έχει να πληρώσει την εγγύηση. Ποιος γεννάει τη βία, λοιπόν; Ποιος γεννάει τη βία; Η βία γεννάται συνεχώς από το σύστημα και τις κυβερνητικές πολιτικές, παντού, εκεί που υπάρχει φτώχεια, εκεί που διαλύονται οι κοινότητες, στις πλατείες τη νύχτα και το είδαμε στο Περιστέρι, στις διαλυμένες οικογένειες, στις γειτονιές της παρακμής, στους χώρους που συνυπάρχουν αποκλεισμένοι Έλληνες με αποκλεισμένους ξένους. Η βία προκαλείται από την ίδια την Αστυνομία, αντί να την αντιμετωπίσει. Έτσι ξεκίνησε όλο αυτό, η σειρά των κινητοποιήσεων. Η Αστυνομία προκάλεσε τη βία, ενώ πρέπει να δώσουμε μέτρα και να έχουμε κονδύλια στον Προϋπολογισμό, για τη σχολική διαρροή, για την ενισχυτική διδασκαλία, για κοινωνικά δίκτυα, για θέσεις εργασίας, για μονάδες οικογενειακής θεραπείας, για τη βελτίωση του σωφρονιστικού συστήματος, για την ενσωμάτωση των μεταναστών.

Το τέταρτο που θέλω να πω: Είναι μόνο η νεολαία όμως; Μόνο η νεολαία; Μόνοι τους; Βλέπουμε μια σειρά κινητοποιήσεις, βλέπουμε των αγροτών, στις Σέρρες, στη Λάρισα, με τεράστια προβλήματα, 3% της οικονομίας έγινε η αγροτική παραγωγή. Βλέπουμε των εργατών, για Λαναρά, Siemens, βλέπουμε των μικρομεσαίων. Πηγαίνετε στο Ηράκλειο να δείτε. Παραβιάζονται οι νόμοι για να γίνει το μεγαλοκατάστημα της ΖΑRΑ μέσα στο εμπορικό κέντρο παρά τους νόμους, το οποίο είναι η πραγματική απειλή για τους εργαζόμενους. Αλλά μόνο αυτό; Άραγε, οι κινητοποιήσεις των νέων δεν έχουν καμιά σχέση με τους γονείς τους; Είναι μόνο δικιά τους οργή; Μόνο αυτοί θύμωσαν, οι νέοι; Θα μπορούσε να το πει κανείς αυτό, αν ο νέος από πιτσιρίκι δεν άκουγε τις συζητήσεις στο σπίτι και στην τραπεζαρία του εργαζόμενου και της εργαζόμενης, το θυμό που έχουν απέναντι στις τράπεζες, απέναντι στις εισπρακτικές εταιρείες, απέναντι στην εφορία, απέναντι στην πολεοδομία, απέναντι στην εργοδοσία, απέναντι στα εκατοντάδες εκατομμύρια που διασπαθίζονταν στα διάφορα Βατοπέδια χωρίς να έχει ιδέα ο Πρωθυπουργός και οι Υπουργοί της σημερινής Κυβέρνησης. Αυτή η οργή σε μεγάλο βαθμό σήκωσε το χέρι τους, το δικό τους χέρι όταν έπιανε το νεράντζι, γιατί είναι πιο ριψοκίνδυνοι, πιο άπειροι, πιο αυθεντικοί, λιγότερο έμπειροι και γιατί πολλές φορές νιώθουν και οι ίδιοι μέσω των γονιών τους την πίεση των σημερινών πολιτικών και της σημερινής κοινωνίας.

Είχαμε πριν από λίγες μέρες εδώ μια συνάντηση με εκπροσώπους δεκαπενταμελών συμβουλίων των γυμνασίων και των λυκείων και μας είπαν: «Δεν θέλουμε πια όλη η ζωή μας να έχει ως στόχο την πρωτιά. Θέλουμε να γυμνάσουμε το σώμα μας και μας λένε να γίνουμε πρωταθλητές. Θέλουμε να μάθουμε κιθάρα και μας λένε να πάμε στη Eurovision. Θέλουμε να μάθουμε μια ξένη γλώσσα και μας λένε φέρτε το Proficiency». Αυτή είναι η κοινωνία, μέσα σε μια ασφυξία εργασιακή και σε ένα τέλμα αξιών έχουν οδηγήσει οι πολιτικές που ακολουθεί τόσα χρόνια η χώρα μας.

Το πέμπτο σημείο. Για να σκεφθούμε: Για ποιο λόγο ακόμη και τα σημερινά δελτία δείχνουν τις κινητοποιήσεις συμπαράστασης που έγιναν στη Βαρκελώνη για την ελληνική νεολαία; Για ποιο λόγο; Για ποιο λόγο στο Βερολίνο, στη Μόσχα, στην Κωνσταντινούπολη, στη Λυών, στο Παρίσι, στο Λονδίνο, στο Εδιμβούργο, στη Ρώμη, στο Μπουένος Άιρες, στη Μελβούρνη; Για ποιο λόγο αυτή η αλληλεγγύη; Για ποιο λόγο; Είναι ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. πάλι εκεί πέρα, ο οποίος κατευθύνει τα πράγματα;

Όχι, γιατί έχουμε την Ευρώπη της νεολαίας και έχουμε την Ευρώπη των λαών και έχουμε τον κόσμο των λαών και γιατί υπάρχει κάτι υπόγειο που τους ενώνουν όλους, η τεράστια κατάρρευση δυνατοτήτων, αξιών, εξόδου από την κρίση που βιώνει το σημερινό σύστημα, γιατί ζούμε μέσα σε μία παγκόσμια κρίση, η οποία οδηγεί την παγκόσμια οικονομία, την παγκόσμια κοινωνία και κάθε εθνική οικονομία σε ανάλογα φαινόμενα, με κατεδάφιση του κοινωνικού κράτους. Ξεκίνησε η κρίση αυτή από το γεγονός ότι προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν, αντί να δώσουν σπίτια, τη φτωχολογιά, την ισπανόφωνη και τη μαύρη, των ΗΠΑ.

Η συρρίκνωση του δημόσιου χώρου, οι ιδιωτικοποιήσεις, η κερδοσκοπία χωρίς όρια, η ραγδαία επιδείνωση των εργασιακών σχέσεων. Ζούμε ιστορικές στιγμές. Με τις αντιλήψεις που είχαμε ότι τα πράγματα κυλάνε, όπως έχουμε μάθει εδώ και δεκαετίες, δεν μπορούμε να καταλάβουμε τίποτα για το κίνημα της νεολαίας, αν καταλάβουμε όμως ότι ζούμε σήμερα μία μεγάλη στροφή της ιστορίας.

Λένε ότι η σημερινή κρίση είναι ισχυρότερη και βαθύτερη από την κρίση του 1929. Για θυμηθείτε πού οδήγησε το 1929. Τεράστιες πολιτικές αλλαγές, αρνητικές, όπως ήταν ο φασισμός, ο ναζισμός, θετικές, όπως ήταν τα λαϊκά μέτωπα, παγκόσμιες συγκρούσεις, ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος.

Ας καταλάβουμε ότι κάτι αλλάζει, ότι αυτά που έχει στο κεφάλι της η Νέα Δημοκρατία και αυτά που έμαθε στα φροντιστήρια από τότε που ήταν Υπουργοί στην ΟΝΝΕΔ, δεν ισχύουν πια, ότι τα πράγματα κινούνται, ότι η δυστυχία γίνεται μαζική, ότι υπάρχει απελπισία, ότι υπάρχει απόγνωση και ότι πρέπει να δοθούν απαντήσεις και λύσεις που να μας πηγαίνουν μπροστά, να μην μας πηγαίνουν ούτε πίσω, ούτε στο σκοτάδι. Και αυτό είναι το πρόβλημα της Νέας Δημοκρατίας, και όχι μόνο, ότι είναι χαμένη μέσα στη βεβαιότητα του παρελθόντος, ότι κοιμάται μακαρίως, ότι έχει τα σχήματα που κληρονόμησε από τον Ρέηγκαν και την κ. Θάτσερ από τη δεκαετία του ’80, ότι δεν έχει τύψεις γι’ αυτό που γίνεται, τη στιγμή που πρέπει να καταλάβουν τις αλλαγές. Γι’ αυτό το υπουργικό συμβούλιο πρέπει να πάρει μαθήματα από τους νέους ανθρώπους σε ένα σημείο και αυτό είναι ότι πρέπει να σκεφθούμε αλλιώς. Είναι ευαίσθητοι δέκτες η νεολαία.

Το «Νουβέλ Ομπζερβατέρ» μίλησε για «πρόδρομο φαινόμενο» αυτό που γίνεται στην Ελλάδα». Αισθάνονται ότι υπάρχουν διεργασίες, οι οποίες μπορεί να δημιουργήσουν πολύ αρνητικές καταστάσεις μέσα σε συνθήκες αβεβαιότητας και απροβλεψιμότητας, τις οποίες όλοι πρέπει να έχουμε υπ’ όψιν.

Το έκτο. Και πώς απαντάει σε όλα αυτά τα προβλήματα (κοινωνικά, οικονομικά) η Κυβέρνηση; Με το γνωστό τρόπο.

Το θέμα των κουκουλοφόρων. Είναι γνωστό, η κασέτα είναι παιγμένη πως, όχι μόνο δημιουργεί ανακλαστικά βίας στην κοινωνία το κράτος, αλλά όταν στις δύσκολες στιγμές δεν τη βρίσκει, χρησιμοποιεί τους εντεταλμένους του. Είναι πολύ εύστοχη η δήλωση του Μανώλη Γλέζου στη Βουλή σήμερα. «Τους ξέρει έναν-έναν η Κυβέρνηση».

Είναι εντυπωσιακά αυτά που δείχτηκαν -όχι από όλους- από ορισμένους τηλεοπτικούς σταθμούς.

Καταθέτω στα Πρακτικά το βίντεο από την εκπομπή του Λάκη Λαζόπουλου για την οργάνωση αστυνομικών με σιδερένια ραβδιά στην Πλατεία Συντάγματος, καθώς και δύο βίντεο από την τηλεόραση «Χωρίς Σύνορα» για το πώς κουκουλοφόροι που ήταν μαζί με αστυνομικούς συνελάμβαναν φοιτητές που κραύγαζαν βοήθεια στο Ηράκλειο και για το πώς κάτι αντίστοιχο γινόταν στα Εξάρχεια.

Αυτή τη στιγμή γίνεται ένα πολύ άσχημο παιχνίδι. Θα σας διαβάσω την τοποθέτηση που έκανε ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας, πρώην Πρωθυπουργός, πρώην Υπουργός Εξωτερικών της Ιταλίας Φραντσέσκο Κοσίγκα σε μία συνέντευξη, η οποία ταρακούνησε όλη την Ιταλία. Και λέει ο συγγενής της Νέας Δημοκρατίας: «αφήνει τους φοιτητές να κάνουν ό,τι θέλουν. Αποσύρονται οι δυνάμεις της Αστυνομίας από τους δρόμους και τα πανεπιστήμια. Μέσα στο κίνημα διεισδύουν προβοκάτορες, έτοιμοι για όλα και αφήνει για καμιά δεκαριά μέρες να λεηλατήσουν τα μαγαζιά, να κάψουν αυτοκίνητα, να περάσουν δια πυρός και δια σιδήρου την πόλη. Μετά, ενισχυμένος από τη λαϊκή συναίνεση, ο ήχος των σειρήνων των ασθενοφόρων θα υπερκαλύψει εκείνον των περιπολικών. Φραντσέσκο Κοσίγκα ιL GIORNO 20/8/2008». Τι κάνει η Κυβέρνηση; Έχει την εντύπωση κανείς ότι αντί να λύνει ένα πολιτικό πρόβλημα έχουμε έναν Πρωθυπουργό ο οποίος παίζει playstation με τους αστυνομικούς με την επίσημη στολή από τη μια μεριά και με τους αστυνομικούς με τις κουκούλες από την άλλη.

Έτσι είναι. Γιατί όταν καίνε τη Σταδίου, γιατί τα ΜΑΤ είναι στην Ακαδημίας; Γιατί οι κουκουλοφόροι μπαινοβγαίνουν στις κλούβες;

Προσπαθείτε να πολώσετε την κοινωνία. Βλέπετε ότι υπάρχει μία αφύπνιση κοινωνική, όχι μόνο στους εργαζόμενους, πρώτα απ’ όλα στο πιο ευαίσθητο κομμάτι, στον πιο ευαίσθητο δέκτη που είναι η νέα γενιά. Και στην Πάτρα προχωρήσατε και σε κινήσεις οργάνωσης, για τον Τεμπονέρα, των φιλήσυχων πολιτών, αλλά δεν θα το καταφέρετε. Να σας πω γιατί δεν θα το καταφέρετε; Γιατί ο κάθε μαγαζάτορας είναι γονιός και ο κάθε γονιός ως παιδί είχε ακούσει τα ίδια περί αναρχίας. Και ως παιδί είχε ακούσει από τους γονείς του όλα τα κόλπα, τα οποία χρησιμοποιούσατε για τους ΕΑΜίτες, για τους ΕΔΑίτες για όλους.

Έβδομο σημείο. ΣΥΡΙΖΑ: Πρωτοφανής επίθεση. Δεν έχει ξαναγίνει. Βλέπω τον κ. Πολύδωρα. Τότε ήταν ο κ. Πολύδωρας. Δεν ήταν ο Πρωθυπουργός από τις Βρυξέλλες που έστελνε μηνύματα απειλής στο ΣΥΡΙΖΑ. Θέλω να σας πω, κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, δεν είμαστε πρωτάρηδες.

Καμία επίθεση, απλώς θυμόμαστε όλοι. Ο κ. Πολύδωρας έχει σφραγίσει το νεολαιίστικο κίνημα και γι’ αυτό είναι σ’ αυτά τα θεωρεία και όχι στα άλλα.

Εγώ θέλω να πω ότι δεν είμαστε πρωτάρηδες. Σε φάσεις κοινωνικών συγκρούσεων οι κοινωνικές και οι πολιτικές δυνάμεις, είτε επιλέγουν να ταχθούν με το σύστημα, το οποίο πάει να κάνει μία μεγάλη συμμαχία και επίκεντρο είναι ακριβώς η Νέα Δημοκρατία, είτε αποσύρονται και βλέπουν ως θεατές, είτε στηρίζουν τα κοινωνικά δίκαια.

Στο άρθρο 16 είχαμε δει σε μικρογραφία όλα αυτά που βλέπουμε σήμερα σε μεγέθυνση. Στους αγώνες μας για τις ακτές, το ίδιο πράγμα είχαμε γίνει. Αλλά δεν είμαστε πρωτάρηδες, γιατί ερχόμαστε από το μεγάλο ρεύμα της Αριστεράς και έχουμε ιστορία πίσω μας. Και το νεολαιίστικο κίνημα έχει ιστορία πίσω του.

Σήμερα λέτε, και η Νέα Δημοκρατία και το Κ.Κ.Ε. και το ΛΑΟΣ, για ξένα κέντρα.

Τότε λέγανε για κατασκοπία. Σήμερα λέτε –ακούσαμε από Βουλευτή της Αντιπολίτευσης- ότι ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. καλύπτει σωματέμπορους και τότε λέγανε για τις μαμάδες αυτών των παιδιών ότι οι Λαμπράκηδες βγαίνανε με μαύρες κάλτσες και ξελογιάζανε τη νεολαία. Σήμερα τα βάζετε με τα παιδιά που κρατάνε νεράντζια, όπως τότε το κεντρικό θέμα, στην εποχή της Αποστασίας και των «εκλογών βίας και νοθείας», ήταν οι οικοδόμοι που βγάζανε τις πλάκες από τα πεζοδρόμια.

Σήμερα λέτε για αναρχικούς και τότε μιλούσατε για διασάλευση της τάξης. Σήμερα λέτε για ανεύθυνα παιδιά και για ανεύθυνες πολιτικές δυνάμεις και κάποιοι λέγανε στο Πολυτεχνείο για προβοκάτορες. Αυτά. Και να σας πω κάτι; Είναι απίστευτη η σημερινή Βουλή. Είναι απίστευτη η σημερινή συνεδρίαση και όλη η συνεδρίαση αυτή που εξέφρασε πολιτικές κρίσεις σε σχέση μ’ αυτό το ζήτημα. Ακούσαμε την κυρία Μπακογιάννη –περιγραφή θα κάνω- να χρησιμοποιεί ακριβώς τις ίδιες εκφράσεις με την κυρία Παπαρήγα: «Χαϊδεύουμε» τους κουκουλοφόρους. Αυτό το «χάιδεμα των αυτιών» είναι ο τίτλος!

Όπως από παλιά λέγατε, κύριοι συνάδελφοι, «από Βορράν κίνδυνος» ή «εσωτερικοί εχθροί», τώρα είναι το «χάιδεμα των αυτιών». Ακούμε από το Κ.Κ.Ε. ότι είμαστε οπορτουνιστές και ακούμε από τη Νέα Δημοκρατία ότι είμαστε καιροσκόποι, επί τω ελληνικότερον. Ακούμε από τον κ. Καρατζαφέρη να δίνει συγχαρητήρια στο Κομμουνιστικό Κόμμα για τον τρόπο που λειτουργεί στις διαδηλώσεις και την ίδια στιγμή να προτείνει ιδιώνυμο και να κόψουμε τις κουκούλες και να καταργηθεί το άσυλο.

Εγώ θέλω να πω ότι τρία πράγματα είναι που ανησυχούν τη Νέα Δημοκρατία, η οποία έχει κάνει αυτή τη μεγάλη συμμαχία. Τρία πράγματα είναι που την ανησυχούν για τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α., ότι, όπως και η νεολαία, αμφισβητούμε, δεν είμαστε μέσα στο σύστημα. Το αμφισβητούμε και ελπίζουμε ότι θα ανοίξει ένα «παράθυρο» στο μέλλον.

Δεύτερον, θέλουν να μεταθέσουν τις ευθύνες τους, για να κάνουν ένα «μαύρο πρόβατο» τον Συνασπισμό Ριζοσπαστικής Αριστεράς, που εμπνέεται από την ελληνική φιλοσοφία της Αριστεράς, που επανειλημμένα έχει εκφράσει την κατηγορηματική του αντίθεση σε κάθε πράξη βίας, ώστε, αν υπάρξει κάτι, να πει «αυτοί είναι οι ένοχοι». Και αυτό είναι κυνικό από τη μεριά σας κι είναι έλλειψη κάθε ηθικού έρματος.

Και τρίτο και σημαντικότερο, δεν φοβούνται το σήμερα. Φοβούνται το αύριο. Φοβούνται το αύριο, εκεί που μαζί με τους μαθητές θα είναι οι γονείς τους, θα είναι οι αγρότες, οι μικροί και μεσαίοι μαγαζάτορες, που πάτε να τους βάλετε ενάντια, θα είναι οι εργαζόμενοι. Για τα γεγονότα που έρχονται, θα σας διαβάσω κύριοι συνάδελφοι, να πάρετε μάθημα…

Να πάρετε μάθημα. Από εκεί που θα σας διαβάσω και θα θέλετε μάθημα και θα κάνετε και το σταυρό σας. Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος –και το διαβάζω για να μείνει στα Πρακτικά της Βουλής-: «Η εύκολη λύση είναι να περιοριστούμε σε καταδικαστικά και επικριτικά σχόλια επιρρίπτοντας όλη την ευθύνη σε όσους υπερέβησαν τα όρια της εύλογης διαμαρτυρίας. Τα παιδιά μας δεν είναι εξαγριωμένα χωρίς λόγο. Η νεολαία νιώθει όχι μόνο το ασφυκτικό παρόν που φτιάξαμε εμείς, οι φυσικοί ή θεσμικοί γονείς τους, αλλά κυρίως καταγγέλλει την υποθήκευση, αν όχι την κλοπή και την καταστροφή του μέλλοντός της». Εγώ θέλω να χαιρετίσω αυτή την τοποθέτηση που πιστεύω ότι είναι σταθμός στην κοινωνική στάση της Εκκλησίας της Ελλάδας. Να ευχαριστήσω τους καλλιτέχνες, τους διανοούμενους, εκείνους που τόλμησαν: από το Σταμάτη Κραουνάκη μέχρι τους τραγουδιστές που βγήκαν στην προχθεσινή ειρηνική συναυλία του Συντονιστικού μπροστά στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου.

Το όγδοο σημείο που θέλω να πω: Λέει πάλι ο Μανώλης Γλέζος σήμερα στην «ΑΥΓΗ»: «Φοβάμαι ότι αν δεν κατανοηθούν τα προβλήματα τα οποία απασχολούν τους νέους, θα οδηγηθούμε σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις. Κι όπως λέει η λαϊκή ρήση, «ο Θεός να βάλει το χέρι του»!» Και σας ρωτάω, κύριε Πρωθυπουργέ: Τι κάνατε για την λύση, για να δοθεί η λύση; Τι κάνετε; Ακούω από διάφορους εδώ: «δεν έχουν πρόγραμμα». Έχουν συναίσθημα. Θέλουν δικαίωση. Είδαν έναν αστυνομικό να αφαιρεί τη ζωή του συμμαθητή τους. Θέλουν δικαίωση, θέλουν αλλαγή στην Αστυνομία. Έχουν προβλήματα. Μπορεί να μην τα συνειδητοποιούν, να μην τα εκφράζουν. Δεν είναι πολύ πίσω από πολλά κόμματα εδώ μέσα, σε σχέση με την προγραμματική τους κατάσταση.

Πού είναι οι λύσεις;

Κύριε Πρωθυπουργέ, σε δύο ώρες θα μιλήσετε. Σας καλώ -επειδή χρειάζεται διέξοδος, χρειάζεται λύση, δεν μπορεί να είναι αστυνομική αυτή η λύση- να πείτε ότι θα συζητήσετε με εκπροσώπους των δεκαπενταμελών και των φοιτητικών συλλόγων. Θα συζητήσετε. Να ακούσετε τα κάλαντα. Τα έχουμε μάθει απέξω τα κάλαντα. Να τα ακούσετε τα κάλαντα αυτές τις μέρες. Συζητήστε όμως με αυτούς τους ανθρώπους. Δείξτε ότι τους υπολογίζετε.

Και δεύτερον, προχωρήστε σε μια σειρά μέτρα που είναι αναγκαία, για να υπάρξει μια πολιτική διέξοδος, την οποία όλη η κοινωνία θα στηρίξει: 5% για την Παιδεία, αλλαγή του συστήματος πρόσβασης, ελεύθερη πρόσβαση στα πανεπιστήμια, θέσεις εργασίας, δημοκρατική αναδιοργάνωση της Αστυνομίας.

Ένατο και προτελευταίο σημείο: Μας έκανε εντύπωση το γεγονός ότι τελικά και το ΠΑ.ΣΟ.Κ. προσχώρησε σ’ αυτή τη λέσχη. Δεν ζητήσαμε εμείς βοήθεια από κανέναν. Δεν ζητήσαμε από κανέναν να μην κάνει κριτική. Μας κάνει εντύπωση όμως ότι ένα από τα στελέχη της ηγεσίας του ΠΑ.ΣΟ.Κ. –ποια είναι η ηγεσία σε ένα κόμμα; Ο Πρόεδρος, ο Γραμματέας, οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι- ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. βγήκε και βγαίνει και λέει όχι μόνο ότι έχει ευθύνες, όχι ότι «χαϊδεύει αυτιά», αλλά ότι ηγείται των ομάδων βίας. Κύριε Παπανδρέου απευθύνομαι σ’ εσάς, να μας πείτε τώρα εδώ, αν αυτή είναι θέση του ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Γιατί μας δημιουργεί ανησυχία. Γιατί τότε φοβόμαστε ότι αν έχει μέλλον το ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν έχει μέλλον η ίδια η χώρα.

Τελειώνω με το δέκατο σημείο. Θέλω να απευθυνθώ στους μαθητές και στις μαθήτριες των γυμνασίων και των λυκείων, των δημοσίων και ιδιωτικών -γιατί την αναζήτηση νοήματος σ’ ένα βάρβαρο σύστημα δεν τη λύνει ούτε ο πλούτος- στους γονείς τους, που κατανοούμε το φόβο και την ανησυχία τους, που μοιραζόμαστε κι εμείς, που βλέπουμε όμως το παιδί τους σήμερα με φίλους, δραστήριο, ενεργητικό, και καταλαβαίνουμε ότι όταν ήταν κλεισμένο στο δωμάτιο με το internet άκουγε, μας άκουγε όλους και σκεπτόταν, στους φοιτητές και φοιτήτριες, στην εκπαιδευτική κοινότητα, στους νηπιαγωγούς, στους δασκάλους, στους καθηγητές, στους πανεπιστημιακούς,…

…επίσης στους εργαζόμενους, στις εργαζόμενες, θέλω να πω ότι ως ΣΥ.ΡΙΖ.Α. δεχόμαστε σήμερα την πίεση όλου του συστήματος προκειμένου να άρουμε κι εμείς το στήριγμά μας απ’ αυτή την εξέγερση της νεολαίας. Η απάντησή μας είναι μία: στον εδώ και τέσσερα χρόνια και παραπάνω προσανατολισμό μας στην νεολαία, που είναι γνωστός σε όλους, στην αφύπνιση αυτή και στην εξέγερση, στην προσήλωσή μας στους ειρηνικούς αγώνες της νεολαίας και του λαού δεν πρόκειται να μας κινήσετε ούτε ένα χιλιοστό!

Δεν θα γίνουμε εισαγγελείς! Δεν θα φοβηθούμε τον κ. Καραμανλή, τη Νέα Δημοκρατία και όσους συντάχτηκαν μαζί τους! Δεν θα δώσουμε δηλώσεις νομιμοφροσύνης, δεν θα υπολογίσουμε το κόστος. Δεν θα φοβηθούμε καμία δημοσκόπηση! Δεν θα υποταχθούμε στα κανάλια…

…γιατί πιστεύουμε ότι σήμερα το κίνημα της νεολαίας εκφράζει τη μεγάλη ελπίδα και την μεγάλη προσδοκία για όλο τον ελληνικό λαό!

Ευχαριστώ.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητούμε τον Προϋπολογισμό για το έτος 2009 στο φόντο μιας μεγάλης κρίσης, μιας κρίσης που έχει ήδη οδηγήσει διεθνώς σε τεράστιες καταστροφές, απολύσεις εκατομμυρίων εργαζομένων, χρεοκοπίες τεράστιων επιχειρήσεων, ακόμα και κρατών, και, το σημαντικότερο, μια κρίση που ακόμα φαίνεται πως είναι στην αρχή της. Απειλεί, δηλαδή, να λάβει ακόμα ευρύτερες διαστάσεις και στη χώρα μας και διεθνώς.

Κάθε λογικά σκεπτόμενος άνθρωπος, έχοντας κατά νου αυτό το γεγονός, θα περίμενε ο Προϋπολογισμός να κάνει το ελάχιστο, το αυτονόητο. Τι, δηλαδή; Μα, να είναι ένας Προϋπολογισμός ανάσχεσης της κρίσης. Το τρένο της κρίσης έχει ξεκινήσει. Αυτό που θα μπορούσε να κάνει κανείς και πρέπει να κάνει, είναι να βάλει ένα φρένο, να περιορίσει τις συνέπειες στο εισόδημα, στην απασχόληση, στο κοινωνικό κράτος.

Δυστυχώς, με τον Προϋπολογισμό αυτό, η Κυβέρνηση κάνει ακριβώς το αντίθετο. Αντί να αυξάνει τις δημόσιες δαπάνες για επενδύσεις και μάλιστα, αποφασιστικά, πράγμα που θα τόνωνε την απασχόληση, τις περικόπτει. Αντί να δίνει κάποιο διορθωτικό μισθό ανακούφισης στους χαμηλόμισθους, στους χαμηλοσυνταξιούχους και στους ανέργους, πράγμα που θα τόνωνε την αγορά, αφήνει ιδιαίτερα τα πιο φτωχά στρώματα ανυπεράσπιστα βορρά στην ακρίβεια. Αντί να μειώνει τους φόρους στα χαμηλά εισοδήματα και να αυξάνει τη φορολογία του πλούτου και του υπερπλούτου, η Κυβέρνηση συνεχίζει την κοινωνικά άδικη φορολογική της πολιτική.

Δυστυχώς, η Κυβέρνηση επιμένει δογματικά στην πολιτική της, μια πολιτική, όμως, που έχει χρεοκοπήσει εντελώς. Και η χρεοκοπία της πολιτικής της Κυβέρνησης από εδώ και πέρα θα έχει ως αποτέλεσμα να οδηγεί σε χρεοκοπία νοικοκυριά, επιχειρήσεις κ.ο.κ.

Γι’ αυτό, κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν αρκεί να πούμε ότι καταψηφίζουμε αυτόν τον Προϋπολογισμό. Ο Προϋπολογισμός αυτός δεν έπρεπε να έχει έρθει καν για συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής. Το είχαμε πει. Έπρεπε να έχει αποσυρθεί, διότι είναι ένας Προϋπολογισμός εκτός τόπου και χρόνου, είναι ένας Προϋπολογισμός που θα βαθύνει την κρίση.

Δυστυχώς, η Κυβέρνηση, αντί να δει την πραγματικότητα, προσπαθεί να οικοδομήσει διάφορα επιχειρήματα. Λέει, δηλαδή -το ακούσαμε και εδώ απόψε από τον Εισηγητή της Πλειοψηφίας- ότι το υψηλό δημόσιο χρέος είναι αυτό που δεν επιτρέπει στην Κυβέρνηση να ασκήσει κοινωνική πολιτική.

Μα, ποιος είπε ότι εμείς ζητούμε μια κοινωνική πολιτική με δανεικά, κύριε Υπουργέ; Εμείς διεκδικούμε μια κοινωνική πολιτική που θα χρηματοδοτείται από την αναδιανομή και όχι από την υπερχρέωση του κόσμου. Η κοινωνική πολιτική που προτείνουμε είναι μια πολιτική η οποία, επίσης, θα δημιουργεί ανάπτυξη. Εμείς προτείνουμε μια αναπτυξιακή αναδιανομή.

Θέλετε να γίνω πιο συγκεκριμένος, αν και ο χρόνος δεν το επιτρέπει; Θα αναφέρω ένα-δύο παραδείγματα. Εσείς μας είχατε πει ότι μειώσατε τους φορολογικούς συντελεστές στα κέρδη, στα μερίσματα, στον πλούτο, με την προσδοκία ότι αυτό θα οδηγούσε σε επενδύσεις και σε μείωση της φοροδιαφυγής. Πέσατε έξω. Ούτε επενδύσεις έχουμε παραγωγικές ούτε η φοροδιαφυγή μειώθηκε. Τα έσοδα μειώθηκαν και επειδή μειώθηκαν τα έσοδα, αυξήθηκε το δημόσιο χρέος.

Αυξήστε, λοιπόν, τους φορολογικούς συντελεστές στα κέρδη και τα μερίσματα, έστω και τώρα και χρηματοδοτείστε με τα έσοδα αυτά τη δημόσια υγεία και τη δημόσια παιδεία.

Να είστε βέβαιοι ότι αυτό θα έχει αναπτυξιακό αποτέλεσμα, πέρα από το ότι θα ικανοποιήσει κοινωνικές ανάγκες.

Μας είχατε διαβεβαιώσει ότι τα οικονομικά του κράτους είναι ανθηρά. Και γι’ αυτό προχωρήσατε στην κατάργηση όλων των φορολογικών υποχρεώσεων της Εκκλησίας σε ό,τι αφορά τις εμπορικές της δραστηριότητες. Μειώσατε τα πάντα! Καταργήσατε τα πάντα και κάνατε πλουσιοπάροχες φορολογικές απαλλαγές και σε άλλες ισχυρές κοινωνικές ομάδες. Δε φροντίσατε να φορολογηθούν εκείνες οι κοινωνικές κατηγορίες οι οποίες ελέγχουν τον πλούτο της κοινωνίας.

Αν ήταν λάθος, διορθώστε το. Αν είναι επιλογή, αναλάβετε τις ευθύνες σας.

Όταν, λοιπόν, λέτε ότι το χρέος μας εμποδίζει, δεν είστε ειλικρινείς. Πρέπει να το πείτε καθαρά: «δε θέλουμε να θίξουμε τα προνόμια των ισχυρών και γι’ αυτό δεν κάνουμε κοινωνική πολιτική». Πρέπει να πείτε: «δε θέλουμε να κάνουμε αναδιανομή υπέρ των χαμηλών, υπέρ των αδύναμων κοινωνικών ομάδων, γι’ αυτό ασκούμε αυτήν την πολιτική. Δεν θέλουμε να ενοχλήσουμε τους πλούσιους και τον πλούτο, γι’ αυτό ασκούμε αυτήν την πολιτική». Γιατί, λοιπόν,  αυτά τα περίπλοκα σχήματα που χρησιμοποιείτε;

Όμως, μια και μιλάμε για δημόσιο χρέος, θα σας ρωτήσω το εξής: Πού οφείλεται το δημόσιο χρέος; Διότι κάποιος οικονομολόγος παλαιά είχε πει ότι η ιστορία της Ελλάδας είναι μία ιστορία διαχείρισης του δημόσιου χρέους της. Και φοβούμαι ότι και το 2009 και τα μετέπειτα χρόνια, αυτή η ρήση θα ξαναγίνει επίκαιρη.

Το δημόσιο χρέος είναι αποτέλεσμα της ανάληψης από το κράτος των ζημιών του ιδιωτικού τομέα. Ακόμα πληρώνουμε για τις προβληματικές επιχειρήσεις της δεκαετίας του 1970 και του 1980, που το ΠΑ.ΣΟ.Κ. τότε κοινωνικοποίησε τα χρέη τους. Το δημόσιο χρέος είναι αποτέλεσμα της κοινωνικοποίησης των ζημιών και της ιδιωτικοποίησης των κερδών. Το δημόσιο χρέος είναι η συσσωρευμένη φοροδιαφυγή. Είναι η κεφαλαιοποίηση των προνομίων των ισχυρών κοινωνικών ομάδων. Είναι η συνέπεια της μείωσης των φορολογικών συντελεστών που έκανε η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Είναι το κόστος των εξοπλισμών. Είναι το κόστος της συντήρησης των κομματικών στρατών. Είναι το κόστος της σπατάλης και της παρασιτικής υπερδομής που στηρίζει το δικομματικό καρτέλ εξουσίας που ονομάζουμε «δικομματικό σύστημα».

Το δημόσιο χρέος είναι ο κοινός και αδιαίρετος λογαριασμός του δικομματισμού και του μοντέλου ανάπτυξης που οι κυβερνήσεις του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και της Νέας Δημοκρατίας συνδιαμόρφωσαν. Και τώρα είναι η επιταγή που θέλουν να πληρώσει ο ελληνικός λαός.

Δεύτερο επιχείρημα. Μας λένε ότι έχουμε χαμηλή ανταγωνιστικότητα. Μ’ αυτό το βάρβαρο όρο, τον οποίο εγώ χρησιμοποιώ μόνο συμβατικά, εννοούν ότι δεν παράγουμε διεθνώς εμπορεύσιμα αγαθά. Εννοούν ότι δεν έχουμε μία διεθνώς βιώσιμη οικονομία. Σύμφωνοι! Όμως, προς τι η έκπληξη; Εννοείτε, δηλαδή, ότι με την πολιτική που ακολουθήσατε και εσείς και οι κυβερνήσεις του ΠΑ.ΣΟ.Κ. θα έπρεπε να έχουμε υψηλή ανταγωνιστικότητα της οικονομίας; Μα, γιατί να έχουμε υψηλή ανταγωνιστικότητα της οικονομίας; Μήπως επενδύσατε στην παιδεία και την έρευνα, όπως έκανε η Φινλανδία και άλλες χώρες; Στην Ολυμπιάδα και σε εξοπλισμούς επενδύσατε! Γιατί, λοιπόν, να έχουμε υψηλή ανταγωνιστικότητα; Και προς τι αυτή η έκπληξη για το ότι δεν έχουμε ανταγωνιστικότητα;

Μήπως χτυπήσατε τη σπατάλη και τη διαφθορά; Ο Τύπος, δυστυχώς, σας εκθέτει. Η Ελλάδα –το συνέδεσε ο διεθνής Τύπος και με τα πρόσφατα γεγονότα- της διαφθοράς, του ρουσφετιού, της αναξιοκρατίας! Αυτήν την Ελλάδα πολεμούν τα νέα παιδιά, λένε οι ξένοι δημοσιογράφοι.

Δεν κάνατε, λοιπόν, τίποτα! Οι κομματικοί στρατοί, σιτισμένοι από τα δημόσια ταμεία, αποτελούν τον πυρήνα της εκλογικής σας πελατείας. Πώς, λοιπόν, να έχουμε υψηλή ανταγωνιστικότητα;

Μήπως αξιοποιήσατε ορθολογικά τους καθόλου ευκαταφρόνητους ευρωπαϊκούς κοινοτικούς πόρους; Ή μήπως σεβαστήκατε και αξιοποιήσατε ορθολογικά τη δημόσια περιουσία;

Το Βατοπέδιο είναι η απάντηση!

Ή μήπως αξιοποιήσατε ορθολογικά τις αναπτυξιακές δυνατότητες των δημόσιων επιχειρήσεων; Οι ιδιωτικοποιήσεις που κάνατε, είναι η απάντηση. Μήπως έστω και τώρα εφαρμόζετε κάποιο μακροπρόθεσμο σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας; Προς τι η έκπληξη, λοιπόν; Και σε ποιους απευθύνεστε; Στους εργαζόμενους; Να μειωθούν οι μισθοί τους για να ανέβει τάχα η ανταγωνιστικότητα;

Το συμπέρασμα είναι προφανές. Η Κυβέρνηση αυτή δεν έχει σχέδιο, δεν έχει πρόγραμμα, δεν έχει ούτε πειστικά επιχειρήματα. Και δεν είναι μόνον η Κυβέρνηση, αλλά είναι ευρύτερα οι κυρίαρχες δυνάμεις της οικονομίας, το λεγόμενο «οικονομικό κατεστημένο», το οποίο διαπιστώνει με δέος ότι η κρίση στην Ελλάδα μπορεί να πάρει μεγαλύτερο βάθος και διάρκεια. Και αυτό ακριβώς το γεγονός εξηγεί και τις επιθέσεις που δέχεται ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. από τμήματα του κατεστημένου. Μάλιστα, τώρα έχουμε και επιχειρηματίες οι οποίοι στοχοποιούν το ΣΥ.ΡΙΖ.Α. επειδή κάτι δεν πάει καλά με τις μπίζνες, με τις δουλειές τους.

Οι επιθέσεις αυτές δεν αφορούν τα γεγονότα που έγιναν, αλλά τα γεγονότα που έρχονται. Αδυνατώντας να δώσουν θετική διέξοδο στις αγωνίες της κοινωνίας και της νεολαίας, διάφορες δυνάμεις της ελληνικής πλουτοκρατίας αναζητούν τρόπους όχι να λύσουν προβλήματα, αλλά να ελέγξουν τις εξελίξεις. Και στα σχέδιά τους αυτά βλέπουν –και σωστά- το ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ως εμπόδιό τους. Γι’ αυτό και τον στοχοποιούν.

Και κάνει τραγικό λάθος το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας αν θεωρεί ότι μπορεί να επωφεληθεί μικροκομματικά παίζοντας μ’ αυτά τα σχέδια, επενδύοντας προσδοκίες σε τέτοια σχέδια. Το μόνο που μπορεί να κάνει είναι αυτό που ήδη είδαμε και απόψε εδώ, δηλαδή ένα Κομμουνιστικό Κόμμα να συμπεριφέρεται ως ένας αντι-ΣΥ.ΡΙΖ.Α.

Και έρχομαι στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. αυτόν τον καιρό λέει πολλά, αλλά, κατά τη γνώμη μου, δε λέει τίποτα. Και δε λέει τίποτα, υπό την έννοια ότι δεν απαντάει στα κρίσιμα ερωτήματα.

Πρώτο ερώτημα: Ποιος θα πληρώσει το κόστος της κρίσης; Επαναλαμβάνω. Όχι ποιος δε θα πληρώσει, αλλά ποιος θα πληρώσει το κόστος της κρίσης. Αυτό είναι το κρίσιμο ερώτημα. Θα πληρώσουν οι εργαζόμενοι; Για να μην πληρώσουν οι εργαζόμενοι, πρέπει κάποιος να πληρώσει. Αυτό πρέπει να αναδειχθεί.

Δεύτερο ερώτημα: Τι κρίση είναι αυτή που ζούμε; Είναι μία κρίση της ανικανότητας της Νέας Δημοκρατίας; Δηλαδή, αν είχαμε τον Θαπατέρο Πρωθυπουργό αντί τον κ. Καραμανλή, δε θα είχαμε κρίση;

Αν είναι κρίση του νεοφιλελεύθερου καπιταλιστικού μοντέλου, τι πρέπει να μπει στη θέση του; Τι λέει το ΠΑ.ΣΟ.Κ. επί αυτού; Το ίδιο μοντέλο με κάποιες μικροβελτιώσεις, εποπτείες και ρυθμίσεις;

Τρίτο ερώτημα: Τι θα γίνει με τις πολιτικές που εφαρμόστηκαν και με τα αποτελέσματα αυτών των πολιτικών; Ω γέγονε, γέγονε; Δηλαδή, ό,τι πουλήσαμε, πουλήσαμε; Ό,τι πλούτος αναδιανεμήθηκε, αναδιανεμήθηκε; Ό,τι δικαιώματα και εξουσίες πήγαν προς τις αγορές και την ιδιωτική σφαίρα κλπ, καλώς έγιναν; Ή θα πρέπει να υπάρξει μία πολιτική ανατροπής αυτών των αποτελεσμάτων;

Και έρχομαι στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, το οποίο, κατά τη γνώμη μου, δεν έχει ούτε σαφή ούτε καθαρή γραμμή ούτε ιεράρχηση στόχων και προτεραιοτήτων. Δηλαδή, στο ερώτημα, ποιος είναι ο κύριος αντίπαλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας σήμερα, αν ρωτήσουμε έναν απλό άνθρωπο, θα πει ότι είναι ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α.

Ασκεί κριτική σε μας, διότι, λέει, κάνουμε προτάσεις εξόδου από την κρίση. Δε θέλουμε να βγούμε από την κρίση; Θέλουμε να μείνουμε στην κρίση; Να βαθύνει η κρίση; Τότε, γιατί το ίδιο το ΚΚΕ κάνει προτάσεις άμβλυνσης της κρίσης; Προτείνει μέτρα όπως: να αυξηθούν οι μισθοί, να γίνουν προσλήψεις. Αυτά είναι μέτρα άμβλυνσης της κρίσης. Γιατί, δηλαδή, όταν τα λέμε εμείς, είναι –όπως λέτε- οπορτουνισμός, ρεφορμισμός και όταν τα λέτε εσείς, είναι επαναστατική πολιτική;

Μας κάνει κριτική το ΚΚΕ, διότι κάνουμε, λέει, αποσπασματικές προτάσεις. Βεβαίως! Εμείς θέλουμε όπου υπάρχει πρόβλημα, να υπάρχει ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Με τις δυνάμεις του, με τις προτάσεις του, μαζί με τον κόσμο, ως δύναμη αντίστασης και ελπίδας και προοπτικής. Είναι κακό αυτό;

Το να κάνει κανείς κριτική σε άλλες δυνάμεις είναι υποχρέωσή του. Όταν, όμως, κάνει μόνο κριτική και δε λέει τι πιστεύει ο ίδιος, αυτό είναι άλλης κατηγορίας θέμα.

Το συμπέρασμα που βγάζουμε εμείς είναι το εξής: Ολόκληρο το πολιτικό σύστημα της χώρας μας είναι πίσω από τα γεγονότα. Είναι μακριά από τις ανάγκες. Είναι μακριά από τα προβλήματα που δημιουργεί αυτή η κρίση. Δεν έχει καν αναλυθεί αυτή η κρίση.

Εμείς είμαστε ένα βήμα μπροστά. Εμείς διαπιστώσαμε έγκαιρα την κρίση. Διαπιστώσαμε ότι είναι μια ασυνήθιστη κρίση. Προσπαθήσαμε να τη μελετήσουμε. Συνεχίζουμε αυτήν την προσπάθεια και είμαστε το μόνο Κόμμα που, παρόλο που έχουμε θέσεις, θέλουμε να κάνουμε ένα πληρέστερο πρόγραμμα και το κάνουμε.

Εκείνο το οποίο βλέπουμε είναι ότι αυτή η κρίση θέλει ένα συνολικό σχέδιο.

Θέλει ένα σχέδιο με τρεις στόχους:

Πρώτον, χρειαζόμαστε μέτρα άμεσης απόδοσης. Χρειαζόμαστε μέτρα σαν και αυτά που είπα στην αρχή, που θα πρέπει να ληφθούν σήμερα και να αποδώσουν αύριο, αν δε θέλουμε να δούμε μια μαζική ανεργία, αν δε θέλουμε να δούμε μεγάλη διεύρυνση της φτώχειας. Τέτοια μέτρα έχουμε προτείνει ήδη πολλά.

Δεύτερον, χρειαζόμαστε γενικότερα ένα διαφορετικό μοντέλο ανάπτυξης. Όσο καλά και να είναι τα επιμέρους μέτρα, τα αποσπασματικά, όσο ριζοσπαστικά και να είναι, δε μπορούν να απαντήσουν σ’ αυτή την κρίση. Διότι αυτή η κρίση μας επιβάλει να δούμε τη διέξοδο μέσα από αλλαγή της ίδιας της οικονομίας και της κοινωνίας.

Διατυπώνουμε, λοιπόν, εμείς εναλλακτικό μοντέλο ανάπτυξης, δηλαδή μια πολιτική που θα δημιουργεί μια νέα οικονομία των αναγκών και των συλλογικών αγαθών. Θα εξηγήσω μετά εν συντομία τι εννοούμε.

Τρίτον, η κρίση αυτή θέτει και το μεγάλο ερώτημα, τη μεγάλη ανάγκη να αναζητήσουμε δρόμους, για να φύγουμε όχι μόνο από αυτήν την κρίση, αλλά και από το σύστημα που γεννάει αυτές τις κρίσεις. Δεν είναι δυνατόν και δεν είναι πολιτισμός και δεν είναι πρόοδος το να ζούμε σε μια κοινωνία και σ’ ένα οικονομικό σύστημα στο οποίο ανά πάσα στιγμή μπορεί να ξεσπάσει μία κρίση και σε μία μέρα να διαλύσει, να καταστρέψει, να μηδενίσει αποταμιεύσεις και όνειρα μιας ζωής. Διότι αυτό συμβαίνει σήμερα.

Τα ασφαλιστικά ταμεία στην Αμερική –και τα δικά μας, αλλά πολύ περισσότερο εκεί που ήταν ιδιωτικοποιημένα- έχουν χάσει τρισεκατομμύρια δολάρια. Εκατομμύρια άνθρωποι έχουν χάσει τα σπίτια τους. Επιχειρήσεις τεράστιες έχουν διαλυθεί. Και όταν διαλύεται μια επιχείρηση δεν καταστρέφονται μόνο οι μέτοχοι. Κυρίως καταστρέφεται μια συσσωρευμένη εμπειρία, γνώσεις, εξειδικεύσεις. Χιλιάδες εργαζόμενοι βρίσκονται στο δρόμο.

Είναι, λοιπόν, δυνατόν να αντιμετωπίζεται σα να πρόκειται για φυσική καταστροφή, για ένα σεισμό απέναντι στον οποίο δε μπορούμε να κάνουμε τίποτα;

Οι κρίσεις είναι κοινωνικά φαινόμενα. Έχουν πίσω τους κοινωνικές και πολιτικές αιτίες. Δε μπορούμε να συμβιβαστούμε με την ιδέα ότι δεν υπάρχει καμία άλλη προοπτική. Εμείς λέμε ότι τα άμεσα μέτρα που προτείνουμε εντάσσονται σε ένα συνολικό, εναλλακτικό μοντέλο ανάπτυξης, παραγωγής, διανομής και κατανάλωσης. Και αυτό το συνδέουμε με έναν αγώνα και μία προοπτική, η οποία θα μας οδηγήσει πέρα από τον καπιταλισμό, σε μία μετακαπιταλιστική κοινωνία, σε ένα νέο σοσιαλισμό.

Βεβαίως, υπήρξε αυτό που ονομάστηκε «υπαρκτός σοσιαλισμός». Σημαίνει πως δε μπορεί να υπάρξει άλλος σοσιαλισμός, που να ενσωματώσει και την εμπειρία από τα λάθη που έγιναν; Ο καπιταλισμός πόσες καταστροφικές κρίσεις είχε μέχρι τώρα στην ιστορία του; Και υπάρχουν άνθρωποι που λένε ότι και τώρα ο καπιταλισμός μπορεί να τις ξεπεράσει. Το θέμα όμως είναι να δούμε πώς. Διότι στο παρελθόν υπήρξαν κρίσεις που ξεπεράστηκαν ακόμη και μέσα από πολέμους.

Επομένως, σήμερα, όλα αυτά τα προβλήματα τίθενται ενώπιόν μας. Και ακριβώς γι’ αυτό, ενώ συζητούμε σήμερα για τον Προϋπολογισμό, χθες για ένα άλλο θέμα, αύριο για ένα άλλο επιμέρους θέμα, αυτά τα τρία –ας τα πω έτσι- κεφάλαια, αυτές οι τρεις μεγάλες ανάγκες απασχολούν τις κοινωνίες όλου του κόσμου. Ευτυχώς, δεν είμαστε μόνοι μας σ’ αυτήν την αναζήτηση.

Βλέπουμε ότι αυτή η κρίση θα φέρει πόνο πολύ σε πολύ κόσμο, θα φέρει καταστροφές, αλλά μαζί με όλα αυτά, είναι ελπιδοφόρο, ότι υπάρχουν και αχτίδες φωτός, υπάρχουν ρινίσματα ελπίδας, διότι βλέπουμε παντού να αρχίζουν ανακατατάξεις, ακόμη και πολιτικές ανακατατάξεις. Διότι κρίση σημαίνει καταστροφές, σημαίνει και αναδιαρθρώσεις, σημαίνει αναδιατάξεις, σημαίνει αναπροσανατολισμούς.

Βλέπουμε παραδείγματος χάρη στη Γαλλία, στη Γερμανία, παντού η σοσιαλδημοκρατία να έχει μια εσωτερική ένταση, διότι πρέπει να γίνουν επιλογές. Το υπαινίχθηκα πριν. Και όταν τα κόμματα, οι ηγεσίες δεν κάνουν τις επιλογές που πρέπει να γίνουν, τις κάνει ο κόσμος.

Στη Γερμανία, το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα πάει δεξιά. Ο κόσμος πάει αριστερά, πάει με τον Λαφοντέν, με τον Μπίσκι, πάει με το κόμμα της Αριστεράς. Στη Γαλλία το σοσιαλιστικό κόμμα πάει δεξιά. Δυο Βουλευτές έφυγαν και δημιούργησαν νέο αριστερό κόμμα. Αναζητούν με άλλες αριστερές δυνάμεις να κάνουν κοινό μέτωπο, ένα ΣΥΡΙΖΑ στη Γαλλία. Και στα Κομμουνιστικά Κόμματα υπάρχει ένταση και ας μην το δείχνουν εδώ στην Ελλάδα.

Έγινε πρόσφατα στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας συνάντηση 64 κομμουνιστικών κομμάτων. Έβγαλαν ένα κοινό ανακοινωθέν. Η γραμμή τους ήταν παράλληλη με τη γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ. Εδώ δε λέγεται αυτό. Κρύβεται αυτό το πράγμα, αλλά είναι γεγονός.

Εμείς έχουμε καθαρή γραμμή. Απαντούμε στην κρίση,

Πρώτον, με αντίσταση στον αυταρχισμό και τον πόλεμο.

Δεύτερον, απαντούμε στη κρίση με πάλη για ώριμες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις και κατακτήσεις που θέλουμε να διεκδικήσουμε.

Τρίτον, απαντούμε στην κρίση με μια συνολική προοδευτική διέξοδο απ’ αυτή, στον ορίζοντα ενός νέου σοσιαλισμού.

Μας χαροποιεί το γεγονός ότι αυτή η γραμμή, αυτό το τρίπτυχο του αγώνα, βρίσκει απήχηση και σε δυνάμεις που προέρχονται από το σοσιαλιστικό χώρο, σε ανένταχτους αριστερούς, στη νεολαία, ακόμη και σε οπαδούς και ψηφοφόρους του Κ.Κ.Ε. Και θεωρούμε εντελώς ρεαλιστικό το στόχο, ότι μέσα απ’ αυτή την κρίση μπορεί να γεννηθεί μια νέα κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία η οποία όχι μόνο θα μας βγάλει απ’ αυτή την κρίση αλλά και από το σύστημα που γεννά τις κρίσεις.

Ευχαριστώ.