GLOCAL (Think GLObal act loCAL)

Η πρώτη δεκαετία της τρίτης χιλιετίας (για τον χριστιανικό κόσμο φυσικά) αποτελεί πλέον παρελθόν. Πολλά είναι τα γεγονότα που μπορούν να θεωρηθούν ως hotspots της δεκαετίας. Από  τα πλέον σημαντικά είναι αυτό της αποτυχίας της διάσκεψης για την κλιματική αλλαγή στην Κοπεγχάγη.  Η αποτυχία- απροθυμία των ισχυρών του κόσμου  να συμφωνήσουν για ένα πρόβλημα που διαρκώς  διογκώνεται και  πλήττει την πραγματική οικονομία και την καθημερινότητα δισεκατομμυρίων πολιτών σ’ όλο τον πλανήτη, με προτεραιότητα τους  πιο φτωχούς και αδύνατους  δείχνει ότι  τα συμφέροντα και οι ελίτ που κυριαρχούν διεθνώς δεν είναι διατεθειμένες να προχωρήσουν στις αναγκαίες πολιτικές πρωτοβουλίες και δεσμεύσεις προκειμένου να διασφαλίσουν τη δυνατότητα των επερχόμενων γενεών να ζήσουν με την ίδια επάρκεια σε υλικούς και ενεργειακούς πόρους. Read the rest of this entry »

Προς την κ. Υπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής

Θέμα:  Οι ελληνικές θέσεις για τη διεθνή ναυτιλία ενόψει της Κοπεγχάγης

Η διεθνής ναυτιλία ευθύνεται ετησίως για τις εκπομπές 870 εκατ. τόνων διοξειδίου του άνθρακα ή το 2,7% των παγκόσμιων εκπομπών, ποσότητα που ξεπερνά τις συνολικές εκπομπές της Αγγλίας ή του Καναδά. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, οι εκπομπές αυτές αναμένεται να αυξηθούν σε 1.250 εκατ. τόνους διοξειδίου του άνθρακα ετησίως ή το  6% των παγκόσμιων εκπομπών έως το 2020. Read the rest of this entry »

27.09.09
Οικολογική ανάπλαση της κοινωνίας

«Αντιμετωπίζουμε αυτόν τον κόσμο σαν να έχουμε άλλον έναν στο μπαούλο»
Τζέιν Φόντα

Η κοινωνική δικαιοσύνη και η ριζοσπαστική οικολογική αναδιάρθρωση του τρόπου ζωής και των οικονομικών συνθηκών είναι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος. Έτσι η φιλόδοξη κλιματική προστασία δεν είναι μόνο σημαντική για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος αλλά την ίδια στιγμή μια συμβολή στη μάχη για παγκόσμια κοινωνικά δικαιώματα, εφόσον η προελαύνουσα κλιματική αλλαγή εντείνει μέρα με τη μέρα τη μάχη εκατομμυρίων ανθρώπων για επιβίωση. Ο σαφής καθορισμός της περιβαλλοντολογικής πολιτικής, ωστόσο, δεν πρέπει να οδηγήσει σε περαιτέρω διάσπαση της κοινωνίας σε «πλούσιους και φτωχούς». Η οικονομικά προσιτή ενέργεια και κινητικότητα πρέπει να εξασφαλιστούν και για τα χαμηλά οικονομικά στρώματα. Read the rest of this entry »

http://gkaratsioubanis.wordpress.com/

Ο ενεργειακός σχεδιασμός της κυβέρνησης κυριαρχείται από τεράστιες αντιφάσεις. Από την μια οι σημερινές δεσμεύσεις και εξαγγελίες της κυβέρνησης στο βαθμό βέβαια, που θα τηρήσει τα όσα έχει συμφωνήσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στις διαπραγματεύσεις του νέου Κυότο, και στην πράξη οι πολιτικές που ακολουθούνται στον τομέα της ενέργειας στηρίζονται σε πλαστές, σε σημαντικό βαθμό, ανάγκες και προτεραιότητες και υλοποιούνται με τρόπους που εξυπηρετούν όχι τον πολίτη – καταναλωτή, αλλά τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα του ευρύτερου κλάδου της ενέργειας. Ο σχεδιασμός προέβλεπε με στόχο το 2020 βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης, σταδιακή διείσδυση των Α.Π.Ε, λιγότερη εξάρτηση της χώρας από εισαγόμενα ορυκτά καύσιμα. Αντί για ανανεώσιμες πηγές, ακούσαμε για λιθάνθρακα, περισσότερο λιγνίτη, μέχρι και πυρηνικά! Συγκεκριμένα στη διάρκεια του προηγούμενου έτους έγινε ένας αγώνας δρόμου από τη ΔΕΗ και μεγάλα συγκροτήματα του ενεργειακού κλάδου για να εξασφαλιστούν οι προϋποθέσεις για την εγκατάσταση μεγάλου αριθμού και μεγάλου μεγέθους μονάδων ηλεκτροπαραγωγής με καύσιμο λιθάνθρακα. Οι αιτήσεις που έιχαν υποβληθεί ήταν για τα Άσπρα Σπίτια Βοιωτίας, Καβάλα,Μαντούδι και Αλιβέρι Ευβοίας και Αστακό Αιτωλοακαρωανίας. Επίσης έγινε λόγος για νέες λιγνιτικές μονάδες σε Φλώρινα και Πτολεμαίδα, ενώ ερευνάται και το ενδεχόμενο της Δράμας και της Ελασσόνας. Τι σημαίνει αυτό όμως για τις τοπικές κοινωνίες;

1.Περισσότερη περιβαλλοντική υποβάθμιση και ιδιαίτερα σε ορισμένες περιπτώσεις καταπάτηση προστατευόμενων περιοχών.

2. Η καύση του άνθρακα συνεπάγεται την παραγωγή τεράστιων ποσοτήτων αέριων ρύπων και, μάλιστα, των κατ’ εξοχήν υπεύθυνων για το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Διοξειδίου του θείου και οξειδίων του αζώτου, υπεύθυνων για την όξινη βροχή. Με μορφή αναπνεύσιμων σωματιδίων, που μπορούν να προκαλέσουν καρκίνους του αναπνευστικού συστήματος καθώς και άλλων ιχνοστοιχείων που συσσωρεύονται στην τροφική αλυσίδα.

3. Θα απαιτηθούν εκτάσεις εκατοντάδων στρεμμάτων για τη μόνιμη, υπαίθρια απόθεση του άνθρακα, καθώς και για την απόθεση τουπαραγόμενου γύψου και της τέφρας,που θα κατακάθεταιστους λέβητες καύσης του άνθρακα.

Οι επιπτώσεις στο εθνικό επίπεδο είναι οι παρακάτω:

1. Η αυθαίρετη και βίαιη χωροθέτηση των συγκεκριμένων εγκαταστάσεων τινάζει στον αέρα κάθε έννοια εθνικού χωροταξικού σχεδιασμού. Η διαβούλευση για το εθνικό, αλλά και για κάθε ειδικό, χωροταξικό σχεδιασμό αποδεικνύεται ότιείναιανύπαρκτη.Ειδικά,όταν για τις τοπικές κοινωνίες και τους απλούς πολίτες επιφυλάσσεταιορόλοςτουπαθητικού θεατή κάποιων επιλογών, που δενέχουνκαμίασχέσημεαυτόπουοι ίδιοιοραματίζονταιγιατομέλλοντουςκαι τοντόποτους.

2. Σύμφωνα με υπολογισμούς, μόνο οι συγκεκριμένες μονάδες λιθάνθρακα θα συνεισφέρουν ρύπους των αερίων του θερμοκηπίου, της τάξης των 24.000.000 ισοδύναμων τόνων διοξειδίου του άνθρακα, το χρόνο. Η ποσότητα αυτή αντιστοιχεί σε ποσοστό 21%, των εκπομπών των ετών βάσης (1990 και 1995). Είναι γνωστό ότι η χώρα μας δε- σμεύεται από το πρωτόκολλο του Κιότο να συγκρατήσει το μέσο όρο, της περιόδου 2008-2012, των εκπομπών των συγκεκριμένων ρύπων στο +25%. Όταν στο τέλος του 2006 βρισκόμαστε στο +25,4%, και όταν δεν είναι ορατή καμία άλλη σοβαρή κίνηση μείωσης των ρύπων, καταλαβαίνει κανείς εύκολα ποια είναι η προοπτική.

3.Μπαίνει για πρώτηφορά στο ενεργειακό μείγμα της ηλεκτροπαραγωγής της χώρας μας ο λιθάνθρακας. Την ίδια στιγμή, που προηγμένες χώρες (ακόμη και μεγάλοι παραγωγοί άνθρακα, όπως η Βρετανία και η Γερμανία) και οι διεθνείς οργανισμοί τον εξοβελίζουν από το ενεργειακό τους δυναμικό. Η Ελλάδα, για λόγους που σχετίζονται με την εξυπηρέτηση κοντόφθαλμων οικονομικών συμφερόντων, εξακολουθεί να παραμένει δεμένη στο άρμα της εξάρτησης από τα ορυκτά καύσιμα.

4. Εξακολουθεί να θεωρείται αυτονόητο το μοντέλο της υπερπαραγωγής και υπερκατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας. Ταυτόχρονα, καθυστερεί προκλητικά η εφαρμογή και η υποστήριξη πολιτικών εξοικονόμησης ενέργειας, που σε τελική ανάλυση αποτελεί και τη σημαντικότερη ενεργειακή επένδυση. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον δεν είναι τυχαίο το ότι ανακυκλώνεται η συζήτηση για το ενδεχόμενο χρήσης της πυρηνικής ενέργειας.

5. Η προοπτική μιας διαφορετικής ενεργειακής πολιτικής δεν υπονομεύεται, όμως, μόνο από τις σχεδιαζόμενες λιθανθρακικές και λιγνιτικές μονάδες. Υπονομεύεται και από τον τρόπο διαχείρισης των λιγότερο ρυπογόνων μονάδων (φυσικό αέριο) και των ΑΠΕ. Μια διαχείριση που χαρακτηρίζεται από συγκεντρωτισμό, γιγαντισμό των εγκαταστάσεων, αποκοπή από την εξυπηρέτηση τοπικών αναγκών και των μικρών χρηστών, από τη δημιουργία νέων περιβαλλοντικών προβλημάτων σε παράκτιους χώρους, δάση και ορεινούς όγκους και που σε πολλές περιπτώσεις έχειφέρει αντιμέτωπες τις τοπικές κοινωνίες με τέτοιου είδους εγκαταστάσεις. Για όλους αυτούς τους λόγους τα τοπικά κινήματα και οι ενεργοί πολίτες, στις περιοχές χωροθέτησης των λιθανθρακικών μονάδων, και όχι μόνο, αντιδρούν δυναμικά. Για να υπερασπιστούμε τις τοπικές μας κοινωνίες, αλλά και να υποστηρίξουμε μια άλλη λογική αντιμετώπισης του περιβάλλοντος και της ίδιας μας της ζωής. Μέσω της πρωτοβουλίας «Πολίτες κατά του λιθάνθρακα» υπάρχει πανελλαδικός συντονισμός των δράσεων, ενημέρωσης και πίεσης σε κέντρα αποφάσεων στα θέματα της ενέργειας και του περιβάλλοντος.

Όλοι μαζί διεκδικούμε:

- Να μην εγκριθεί καμία άδεια ηλεκτροπαραγωγής με καύσιμο λιθάνθρακα

- Να αποκλειστεί η χρήση του λιθάνθρακα στο μακροχρόνιο ενεργειακό σχεδιασμό και να αρχίσουν να υλοποιούνται πολιτικές σταδιακής απεξάρτησης από τα ορυκτά καύσιμα, σε πρώτη φάση τα πιο ρυπογόνα (λιγνίτης, πετρέλαιο)

- Να εφαρμοστούν ρεαλιστικές και, ταυτόχρονα, επιθετικές πολιτικές στην κατεύθυνση της εξοικονόμησης ενέργειας και της αποδυνάμωσης του μοντέλου της υπερκατανάλωσης

- Η χάραξη της ενεργειακής πολιτικής και η υλοποίηση των ενεργειακών επενδύσεων να πάρουν σοβαρά υπόψη τις πραγματικές ανάγκες των τοπικών κοινωνιών για μια ισόρροπη ανάπτυξη. Να μην καταπνίξουν τις παράλληλες οικονομικές δραστηριότητες και να μην ισοπεδώσουν τα ιδιαίτερα φυσικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά τους. Ώστε να γίνει ελκυστική η παραμονή στην περιφέρεια, και λιγότερο υποχρεωτικός ο εγκλωβισμός σε ένα ολοένα και πιο αποκρουστικό κέντρο.

- Αυτό πουφαίνεται σαν μια ρεαλιστική εκδοχήγια το άμεσο μέλλον, δηλαδή η μεγαλύτερη διείσδυση του φυσικού αερίου και των ΑΠΕ,να μην υλοποιηθεί με τον ισοπεδωτικό και συγκεντρωτικό τρόπο που φαίνεται να επικρατεί σήμερα και που, αντί να λύνει, δημιουργεί νέα περιβαλλοντικά προβλήματα. Σε αντίθεση με ένα σχεδιασμό διάχυσης και αποκεντρωμένης χρήσης αιολικών και ηλιακών τεχνικών διατάξεων, που αναπτύσσονται παράλληλα με τις δημοκρατικές κοινωνικές συλλογικότητες που θα τις υποστηρίζουν.

- Να αποκλεισθεί ρητά η χρήση της ατομικής ενέργειας! Ούτε εναλλακτική είναι, ούτε οικολογική –προφανώς- ούτε καν οικονομική και θέτει απειλές για τον άνθρωπο.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

των βουλευτών
Μιχάλη Παπαγιαννάκη και Νίκου Τσούκαλη

σχετικά με το πόρισμα της Ακαδημίας Αθηνών επί του θέματος της Πυρηνικής Ενέργειας και των Ενεργειακών Αναγκών της Ελλάδος
Δυσάρεστη αίσθηση προκάλεσε η χθεσινή ανακοίνωση (28/01/2009) των πορισμάτων της Ομάδας Εργασίας της Ακαδημίας Αθηνών  επί του θέματος της Πυρηνικής Ενέργειας και των Ενεργειακών Αναγκών της Ελλάδος.
Πριν λίγους μήνες παρουσιάστηκε στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής ο Μακροχρόνιος Ενεργειακός Σχεδιασμός.  Βασικές αρχές του σχεδιασμού, όπως επισημαίνεται στον πρόλογο της έκθεσης, είναι να διασφαλιστεί ο μακροχρόνιος ενεργειακός εφοδιασμός της εσωτερικής αγοράς, η προστασία του περιβάλλοντος, η ισόρροπη περιφερειακή ανάπτυξη και η ενίσχυση της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας. Από την έκθεση αυτή προκύπτει ότι μπορούν να πληρωθούν οι αρχές αυτές χωρίς τη χρήση πυρηνικής ενέργειας. Μάλιστα, η πυρηνική ενέργεια απορρίπτεται από την έκθεση για λόγους κυρίως  κοινωνικούς. Για τον Συνασπισμό Ριζοσπαστικής Αριστεράς οι λόγοι απόρριψης της πυρηνικής ενέργειας είναι ήδη γνωστοί και μάλιστα στην πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας και όχι όπως υποστηρίζει μία «μικρή αλλά σκεπτόμενη μειοψηφία» ότι  τάχα ολόκληρη η ελληνική κοινωνία «στρουθοκαμηλίζει».

Μας εξέπληξε λοιπόν που το Ανώτατο Πνευματικό Ίδρυμα της χώρας, η Ακαδημία Αθηνών, απασχόλησε τη 15μελή επιτροπή ενέργειας των έγκριτων καθόλα επιστημόνων για να μελετήσει το θέμα «Πυρηνική Ενέργεια και Ενεργειακές Ανάγκες της Ελλάδος». Μας εξέπληξε ο τίτλος και ως γνωστόν το περιεχόμενο του θέματος σχεδόν προκαθορίζει και τις διαπιστώσεις, τα συμπεράσματα και τις εισηγήσεις.

Βασική μας απορία είναι γιατί το ερώτημα – θέμα προς την Επιτροπή ήταν «Πυρηνική Ενέργεια και Ενεργειακές Ανάγκες της Ελλάδος» αντί του επιστημονικά ορθού «Εθνικός Μακροχρόνιος Ενεργειακός Σχεδιασμός».

Ο μακροχρόνιος ενεργειακός σχεδιασμός πρέπει να δείχνει το δρόμο για δομικές αλλαγές στο σημερινό ενεργοβόρο μοντέλο παραγωγής και κατανάλωσης ενέργειας και θα πρέπει να συνδυάζει επιστημονικές, περιβαλλοντικές, αλλά και κοινωνικές και πολιτικές παραμέτρους. Εντύπωση μας προκαλεί η μη αναφορά στο μεγαλύτερο κοίτασμα ενέργειας δηλαδή αυτό της εξοικονόμησης καθώς και η μη αναφορά των υποχρεώσεων της χώρας (Κιότο και ΕΕ) για εξοικονόμηση και  ΑΠΕ.

Σαν κόμμα, ούτε κατά διάνοια δεν παρεμβαίνουμε ή υποβάλλουμε θέσεις και απόψεις επί των επιστημονικών θεμάτων. Ο προβληματισμός και η έρευνα είναι ελεύθερα και επιδιωκόμενα. Αυτό το οποίο όμως δεν θα ανεχθούμε πολιτικά, είναι η αντιστροφή των ρόλων αυτών και η υπαγόρευση πολιτικών αποφάσεων μέσω υπαγορευμένων επιστημονικά εισηγήσεων. Γιατί πώς αλλιώς μπορεί να εκληφθεί το τελευταίο των συμπερασμάτων: «Να αρχίσει η προετοιμασία των αναγκαίων μελετών, νομοθεσιών και υποδομών, ώστε η χώρα να είναι, «εν δυνάμει» έτοιμη για την όποια επιλογή» καθώς και η δεύτερη εισηγητική πρόταση για: «Θεώρηση από τους αρμοδίους κρατικούς φορείς ένταξης της πυρηνικής επιλογής στον μακροχρόνιο ενεργειακό σχεδιασμό της Ελλάδος» .

Εμείς έχουμε ταχθεί αναφανδόν κατά της χρήσης πυρηνικής ενέργειας. Την απορρίπτουμε για λόγους περιβαλλοντικούς, κοινωνικούς και οικονομικοτεχνικούς.

29/01/2009

Το πακέτο για την ενέργεια» μετά το Πόζναν και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο – Απέτυχαν οι Ευρωπαίοι ηγέτες – Δράση τώρα για το κλίμα

Πολλές φορές υπογραμμίζουμε τις ατομικές ευθύνες, το «δικό μας αποτύπωμα», για την προστασία του περιβάλλοντος, χωρίς φυσικά να παραγνωρίζουμε τις πολιτικές ευθύνες των κυβερνήσεων, ενώσεων κρατών (ΟΗΕ, Ε.Ε.), βιομηχανιών κ.λπ. Η γνώμη μας είναι ότι κάθε πολίτης, κάθε κυβέρνηση, κάθε παραγωγός προϊόντων ή υπηρεσιών είναι ένα κομμάτι του πάζλ, και όλα τα κομμάτια μαζί οφείλουν να «κατασκευάσουν μια προστατευτική ασπίδα για τον πλανήτη».
Δυστυχώς οι 27 Ευρωπαίοι ηγέτες που συνεδρίασαν (12/12/08) στο Πόζναν για να αποφασίσουν «το πακέτο ενέργειας» για τη συμβολή της Ευρώπης στην μείωση της κλιματικής αλλαγής, επέλεξαν να πάρουν αποφάσεις που δεν συνάδουν με τη δέσμευση της E.E. στις αρχές του 2008. Δυστυχώς οι ελπίδες που έτρεφαν κάποιοι για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο που συνεδρίασε λίγες ημέρες αργότερα (17/12/08) δεν επιβεβαιώθηκαν. Αντίθετα συνέπλευσε και αυτό πλήρως με τις αποφάσεις των ηγετών. Τα αρχικά μέτρα που είχε δεσμευτεί η Ε.Ε. να εφαρμόσει μέχρι το έτος 2020 ήταν:

ü H μείωση της εκπομπής αερίων του θερμοκηπίου (κυρίως διοξειδίου του άνθρακα) κατά 20%. Υπογραμμίζουμε ότι σύμφωνα με τη Διακυβερνητική Επιτροπή του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC) η Ε.Ε. θα έπρεπε να μειώσει την εκπομπή αερίων τουλάχιστον κατά 30% .

ü Η αύξηση της χρήση ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στο 20% της συνολικής κατανάλωσης

ü Η βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης κατά 20%.

Τελικά η Ε.Ε. «πιεζόμενη» από την Πολωνία, Ιταλία, Γερμανία, Γαλλία και προβάλλοντας το πρόσχημα της οικονομικής κρίσης, υιοθέτησε νέες ρυθμίσεις, που αποδυναμώνουν τη συμβολή της Ευρώπης στη μείωση των ρύπων και στη καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής. Συμφωνούμε με την εκτίμηση επιφανών περιβαλλοντολόγων ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες «Τοποθέτησαν τα ιδιωτικά συμφέροντα των ρυπογόνων βιομηχανιών πάνω από τις απαιτήσεις των Ευρωπαίων πολιτών και το μέλλον του πλανήτη.»

Με τις νέες ρυθμίσεις τα μέλη της Ε.Ε. διατηρούν το δικαίωμα να εξαγοράζουν ρύπους από άλλες χώρες ενώ τα ίδια να εξακολουθούν να ρυπαίνουν. Όσα μέλη παράγουν ηλεκτρική ενέργεια από κάρβουνο, θα εξακολουθήσουν να το κάνουν, χωρίς να καταβάλλουν σοβαρά πρόστιμα ενώ οι βαριές βιομηχανίες της Ευρώπης θα έχουν τη δυνατότητα να ρυπαίνουν χωρίς σημαντικές οικονομικές συνέπειες. Για την ηθική υποχρέωση των αναπτυσσομένων κρατών να ενισχύσουν οικονομικά τις μη αναπτυγμένες χώρες δεν γίνεται καμία αναφορά.

Από τα παραπάνω προκύπτει ότι τα δύο βασικά κείμενα της Διεθνούς Περιβαλλοντικής Οργάνωσης Friends of Nature (Φίλοι της Φύσης) «Το Μανιφέστο για μια νέα Ευρώπη» και «Η Χάρτα για το κλίμα», αποτελούν την καλύτερη πολιτική και οικολογική πρόταση και απάντηση στην Ε.Ε. και στους Ευρωπαίους ηγέτες. Η απάντηση δηλαδή είναι ότι χρειαζόμαστε μια Νέα Ευρώπη, που στο κέντρο της πολιτικής της θα έχει τη βιώσιμη ανάπτυξη, που θα συγκρούεται με τα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα, μια Ευρώπη που στην προτεραιότητα της θα βάζει το περιβάλλον και τον άνθρωπο και ύστερα τα κέρδη.

To Ελληνικό Δίκτυο «Φίλοι της Φύσης» (Friends of Nature) εκτιμά, παρά το γεγονός ότι οι αποφάσεις των Ευρωπαίων ηγετών στο Πόζναν ήταν ένα βήμα πίσω για την προστασία του κλίματος, ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να κάνει διορθωτικές κινήσεις στη συνάντηση κορυφής στη Κοπεγχάγη το 2009 και να προετοιμάσει εκείνες τις διαδικασίες και νομοθετικές ρυθμίσεις για να εξασφαλιστούν:

1. Η δέσμευση των κρατών που σήμερα εκπέμπουν ρύπους πάνω από τον μέσο όρο, για μείωση κατά 30% μέχρι το 2020 και 60% μέχρι το 2050 σε σχέση με το 1990.
2. Η τήρηση των δεσμεύσεων που ισχύουν μέχρι τη λήξη του Πρωτοκόλλου του Κιότο το 2012.
3. Η συνεχή βελτίωση της λειτουργίας της Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις εκπομπές ρύπων (EU – ETS), η οποία θα πρέπει να τηρεί δίκαιη στάση απέναντι σε όλες τις χώρες για την τήρηση του Πρωτοκόλλου του Κιότο, να διασφαλίζει συνεχή έλεγχο στην ποιότητα των ρύπων και πλήρη διαφάνεια στη δυνατότητα πώλησης των δικαιωμάτων των εκπομπών ρύπων.

Με την ευκαιρία των Ευρωεκλογών, τον Ιούνιο του 2009, το Ελληνικό Δίκτυο «Φίλοι της Φύσης» θα προβάλλει το «Μανιφέστο για μια Νέα Ευρώπη» και τη «Χάρτα για το Κλίμα» της Διεθνούς Οργάνωσης Friends of Nature και θα καλέσει τα κόμματα που θα πάρουν μέρος στις Ευρωεκλογές να συμπεριλάβουν στο πρόγραμμά τους συγκεκριμένες θέσεις για την προστασία του κλίματος και να δεσμευτούν για την υποστήριξή τους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η προστασία του κλίματος και του πλανήτη είναι καθήκον όλων μας απέναντι στις νέες γενιές.