* Σκληρά μέτρα σε συνδυασμό με τις ήδη κλιμακούμενες κοινωνικές αντιδράσεις. Θα αντέξει η κυβέρνηση; Και αν όχι, «μετά τι»;

Η κυβέρνηση δεν θα αντέξει. Ειδικά στην πολύ πιθανή περίπτωση νέων μέτρων το φθινόπωρο, η απονομιμοποίηση θα είναι πλήρης. Χρέος δικό μας είναι όχι μόνο να περιγράψουμε την αριστερή διέξοδο από την οικονομική και πολιτική κρίση, αλλά και να οικοδομήσουμε και το μέτωπο των δυνάμεων που θα την επιβάλει. Προϋπόθεση, λοιπόν, για να το πετύχουμε είναι να πούμε καθαρά στον λαό το τι θέλουμε να κάνουμε. Να δώσουμε σάρκα και οστά σε αυτό που λέμε «νέα Μεταπολίτευση».

* Πάντως, ενώ τα δύο μεγάλα κόμματα είναι πολύ χαμηλά στις δημοσκοπήσεις (το ίδιο είχε συμβεί, βέβαια, και λίγους μήνες πριν τις εκλογές), και η δική σας αριστερά δεν εισπράττει.

Έχετε δίκιο. Αν ο χώρος μας δεν σπαρασσόταν εδώ και ένα χρόνο από μια αδικαιολόγητη και παράλογη εσωτερική σύγκρουση, θα είχε ήδη ξαναφτάσει στα διψήφια δημοσκοπικά ποσοστά της προηγούμενης διετίας. Ίσως και λίγο παραπάνω. Ο δικομματισμός βρίσκεται σε απόλυτη αναντιστοιχία με τις προσδοκίες του κόσμου, μιας και δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να αποκαταστήσει και να εγγυηθεί ένα βιοτικό επίπεδο το οποίο ο κόσμος προσδοκά και δικαιούται. Από την άλλη, όμως, εμείς, για να γίνουμε αξιόπιστη λύση, πρέπει να σταματήσουμε να παράγουμε απλώς θόρυβο και να παραγάγουμε στίγμα. Να σταματήσουμε να προτάσσουμε την ιδιαιτερότητά του ο καθένας και να προτάξουμε το κοινό κεκτημένο και την πληθώρα των προτάσεών μας. Να μην σπεύδουμε να υιοθετούμε επιθέσεις των αντιπάλων, όπως η ανοησία «δεν έχουμε προτάσεις». Να μην κάνουμε το έλασσον μείζον στην προσπάθειά μας να καταγράψουμε μια ιδιαιτερότητα. Για αυτό άλλωστε προχωράμε στο έκτακτο συνέδριο του ΣΥΝ. Για να προσπαθήσουμε από κάπου να πιάσουμε το κουβάρι και να το συμμαζέψουμε. Είμαι αισιόδοξος ότι δεν θα χάσουμε αυτή την ευκαιρία για μια νέα αρχή.

* Θα υπάρξει, κατά την εκτίμησή σας, αποδέσμευση δυνάμεων ή και στελεχών από το ΠΑΣΟΚ; Είστε έτοιμοι να τους «υποδεχτείτε»;

Αυτή η αποδέσμευση έχει ήδη αρχίσει να συμβαίνει. Το τι συνέβη στην Κοινοβουλευτική Ομάδα είναι ένα μικρό μόνο δείγμα της. Δυστυχώς πολλοί, όχι όλοι, άκουσαν τη φωνή της κομματικής πειθαρχίας και όχι της συνείδησής τους, που είμαι βέβαιος ότι τους έλεγε να μην υπερψηφίσουν. Εμείς, και δεν το κρύβουμε, οικοδομούμε κάθε μέρα τη συμπόρευση των δυνάμεων του ΠΑΣΟΚ που δεν βολεύονται στον κορσέ του ΔΝΤ, με την αριστερά και τα συνδικάτα, σε ένα μέτωπο κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων που όχι μόνο θα βγάλει τη χώρα από το αδιέξοδο, αλλά και θα σφραγίσει τη μελλοντική πορεία της.

* Ακόμα και τώρα, η Αλ. Παπαρήγα δεν χάνει ευκαιρία για να επιτίθεται στον ΣΥΡΙΖΑ, παρά τη δική σας προσπάθεια για προσέγγιση.

Οι διαφορές μας με το ΚΚΕ είναι γνωστές. Αυτή την ώρα όμως δεν θέλω να δώσω καμία λαβή για άγονες αντιπαραθέσεις. Εμείς θα επιμείνουμε στην ανάγκη της ευρύτερης δυνατής συσπείρωσης δυνάμεων για να φύγουμε από τον εναγκαλισμό του μηχανισμού Ε.Ε.-ΔΝΤ, ο οποίος εγγυάται την ύφεση, την ανεργία, τη φτώχεια, αλλά και την έκρηξη χρεών και ελλειμμάτων. Από ‘κει και πέρα, ο κόσμος της αριστεράς κρίνει και αξιολογεί στάσεις και συμπεριφορές και είμαι βέβαιος ότι σε λίγο θα αρχίσει να ασκεί σημαντικές πιέσεις σε όλους για την ενότητα δράσης όλων όσοι πραγματικά επιθυμούν να ανατρέψουν τα εγκληματικά μέτρα της κυβέρνησης.

* Παρά τα επώδυνα μέτρα που παίρνουν ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, αλλά και τον πανευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης που δημιουργήθηκε, το ευρώ δείχνει να κλονίζεται. Μήπως πρέπει να σκεφτούμε σοβαρά την αποχώρηση;

Οι εξελίξεις μάς δικαιώνουν, δυστυχώς. Στραπατσάρουν την επιχειρηματολογία της κυβέρνησης, ότι οι συνθήκες δεν αλλάζουν. Αλλάζουν μέσα σε ένα εικοσιτετράωρο. Το θέμα είναι ότι οι αλλαγές, αν δεν γίνουν με την αριστερά και το κίνημα στη θέση του πρωταγωνιστή, θα έχουν αρνητική φορά. Βλέπουμε, για παράδειγμα, η χώρα μας να γίνεται από πειραματόζωο, δούρειος ίππος ανάμειξης του ΔΝΤ στην Ευρώπη. Βλέπουμε να υπάρχουν επιδιώξεις για συνταγματική κατοχύρωση της δημοσιονομικής πειθαρχίας. Για να αποτραπούν αυτές οι εξελίξεις, πρέπει η ευρωπαϊκή αριστερά να βαδίσει συντονισμένα στον αγώνα. Να ανοίξει πανευρωπαϊκά την προοπτική των μεγάλων απελευθερωτικών οραμάτων. Τώρα, η αποχώρηση από το ευρώ, όσο πιθανή και να είναι, δεν είναι επιλογή μας. Την απεργάζονται όσοι επιθυμούν τη βίαιη υποτίμηση των μισθών, των αμοιβών, των αξιών γης. Την επιθυμούν όσοι προσδοκούν να βγάλουν τα λεφτά τους έξω για λίγες μέρες και να επιστρέψουν για να αγοράσουν κοψοχρονιά υποδομές, γη, εργασία.

* Γίνεται πολλή συζήτηση για αλλαγές στη λειτουργία του πολιτικού συστήματος, για τον νόμο περί ευθύνης υπουργών κ.λπ. Βλέπετε να αλλάζει κάτι;

Γίνεται συζήτηση, αλλά κανείς από τα δύο μεγάλα κόμματα και τα μέσα ενημέρωσης δεν μπαίνει στον κόπο να θυμίσει πως γι’ αυτά τα θέματα εδώ και μία δεκαετία έχουμε καταθέσει δέσμη προτάσεων. Πρέπει να φανούν όλοι ίδιοι, άρα να αποκρύψουμε ότι ο Συνασπισμός κατέθετε προτάσεις και ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. καταψήφιζαν. Πολλές φορές μάλιστα μας κατήγγειλαν κιόλας. Το 2001 και το 2006 χάθηκαν δύο ιστορικές ευκαιρίες για την κατοχύρωση και την εμβάθυνση της Δημοκρατίας. Ο δικομματισμός ήθελε να προστατεύσει τα στελέχη του, εμείς θέλαμε το αυτονόητο, να σταματήσει η ευνοϊκή μεταχείριση υπέρ των πολιτικών προσώπων, εις βάρος των πολιτών που κατηγορούνται για τις ίδιες πράξεις. Τώρα συναγωνίζονται ποιος είναι πιο ηθικός και ποιος θα το κάνει καλύτερα. Τίποτε δεν θα κάνουν, αν δεν σταματήσει η πολιτική ομερτά και οι υπόγειες συνεννοήσεις, τρεις δικοί μου, τρεις δικοί σου, το πολιτικό σύστημα θα πολλαπλασιάσει την κρίση του. Βέβαια, περιμένουμε και τις υπόλοιπες προτάσεις τους. Ξέρουμε καλά πως στην αναθεώρηση θα επιχειρήσουν πάλι να «εξοντώσουν» το άρθρο 16 για την παιδεία, το άρθρο 24 για το περιβάλλον και φυσικά το επίκαιρο άρθρο 28.

Συναλλαγή μέσω Εξεταστικής Επιτροπής

* Στη Βουλή έχει στηθεί μπαράζ εξεταστικών. Το σχόλιό σας.

Δεν σκοπεύουν να ματώσουν Παπανδρέου και Σαμαράς. Και τα μεγάλα σκάνδαλα, αντικείμενο συναλλαγής και συμβιβασμών μεταξύ τους είναι. Δεν είναι μόνο η Siemens και το Βατοπέδι, υπάρχει τα τελευταία χρόνια μια σειρά σκανδάλων, χρηματισμού προσώπων και κομμάτων, που γέννησε το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα του δικομματισμού. Με λίγα λόγια, το μόνο που απασχολεί ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ., είναι να αποδείξουν ότι ο άλλος έκλεψε περισσότερο. Από εμάς να μην περιμένουν δάνεια ηθικής. Και σε αυτή την περίπτωση, οι μόνοι που μπορούν να δώσουν τη λύση είναι οι ίδιοι οι πολίτες.

* Μια αποτίμηση της επίσκεψης Ερντογάν: Θεωρείτε ότι μπαίνουμε σε νέα φάση στις σχέσεις με τη γειτονική χώρα;

Μακάρι να είναι έτσι. Δεν είμαι απόλυτα βέβαιος αν συμβαίνει αυτό ή απλώς παρακολουθούμε αμήχανοι και χωρίς στρατηγική μια ενεργητική πολιτική από πλευράς Τουρκίας, να προωθήσει γεωπολιτικά και οικονομικά συμφέροντα. Σε κάθε περίπτωση, τα μεγάλα ζητήματα, όπως το casus belli, η υφαλοκρηπίδα, ο εναέριος χώρος, παραμένουν άλυτα. Άλλωστε δεν είμαστε μόνο εμείς σε μεγάλη κρίση. Και οι δύο χώρες έχουν σοβαρά εσωτερικά προβλήματα. Είναι μεγάλη ευκαιρία να απαλλαγούμε από το βάρος των εξοπλιστικών προγραμμάτων, με τις μίζες και τις προμήθειές τους. Ταυτόχρονα, όμως, πρέπει να δημιουργήσουμε τις βάσεις ώστε να ξεκινήσει ουσιαστικός διάλογος για την οριστική επίλυση των διαφορών μας, με βάση το διεθνές δίκαιο. Ο μόνοι που έχουν να χάσουν από αυτό είναι οι πολεμικές βιομηχανίες και οι πατριδοκάπηλοι.

Από το συνέδριο θα προκύψει ισχυρή, προωθητική πλειοψηφία

* Να έρθουμε στα δικά σας και να σας ζητήσω ένα πρώτο σχόλιο-αποτίμηση για τον προσυνεδριακό διάλογο και την πορεία προς το συνέδριο.

Τα ερωτήματα που έχουν τεθεί στον προσυνεδριακό διάλογο, το πρωτόγνωρο πλήθος εναλλακτικών κειμένων, αλλά και η εικόνα που παράγουμε το τελευταίο διάστημα, αν μη τι άλλο δικαιώνει την επιλογή της απεύθυνσης στα μέλη του κόμματος. Κανείς δεν δικαιούται να κάνει στροφές στη στρατηγική ή να αναπροσανατολίζει τις συμμαχίες του κόμματος χωρίς την εκφρασμένη συλλογική βούληση των μελών. Σε κάθε περίπτωση, όλα τα κορυφαία στελέχη οφείλουν να μιλήσουν καθαρά, και νομίζω ότι το κάνουν, για το ποιο πολιτικό σχέδιο προτείνουν, με ποιες συμμαχίες και σε ποιον στρατηγικό ορίζοντα. Οφείλουν, όμως, άπαντες να τοποθετηθούν και για το εάν και κατά πόσο συμφωνούν ότι πρέπει να μπουν κανόνες στη λειτουργία μας. Αν καταλαβαίνουμε ότι κάτι δεν πάει καλά, δεν μπορούμε να το κρύβουμε και να σφυρίζουμε αδιάφορα. Οφείλουμε συλλογικά να το εντοπίσουμε και να πάρουμε συγκεκριμένα μέτρα για να το αντιμετωπίσουμε.

* Πώς σχολιάζετε τον αποκλεισμό του Φώτη Κουβέλη από το επικείμενο συνέδριο του ΣΥΝ;

Αυτό το εξαιρετικά δυσάρεστο συμβάν και η μετέπειτα δημοσιότητα που υπήρξε ανέδειξε μια σειρά από υπαρκτά προβλήματα, τα οποία οφείλει το συνέδριό μας να επιλύσει. Το κόμμα μας, στα είκοσι χρόνια ζωής του, έχει αφήσει ένα μοναδικό αποτύπωμα στην πολιτική ζωή του τόπου. Μιαν άλλη κουλτούρα πολιτικής λειτουργίας και παραγωγής πολιτικής, με σεβασμό στη διαφορετική άποψη όσο και στα πρόσωπα που την εκφράζουν. Με εξέπληξε, λοιπόν, όχι η μη εκλογή του Φώτη, αλλά η μεθόδευσή της, στη συγκεκριμένη περίπτωση, γιατί είναι έξω από τη κουλτούρα μας. Ο καθένας έχει δικαίωμα να καταψηφίσει την αντίθετη άποψη. Όχι όμως να μεθοδεύσει τον αποκλεισμό της έκφρασής της, κάνοντας μάλιστα χρήση μιας διάταξης του καταστατικού που έχει ακριβώς το αντίθετο νόημα. Σε τελική ανάλυση, αναρωτιέμαι, ανεξάρτητα από προθέσεις, ποιον τελικά εξυπηρετούν αυτές οι πρακτικές. Σίγουρα πάντως όχι όσους αγωνιούν και προσβλέπουν σε ένα συνέδριο θετικής τομής, για έναν Συνασπισμό μακράς πνοής και εγγύησης για την ενότητα των δυνάμεων της ριζοσπαστικής αριστεράς.

* Με βάση και την προαναφερθείσα εξέλιξη, φοβάστε ότι μπορεί τελικά το συνέδριο να είναι ξεκαθαρίσματος λογαριασμών, όπως λέει η Ανανεωτική Πτέρυγα;

Στα χέρια των μελών του κόμματος είναι, αυτή η Κασσανδρική προφητεία να μην επιβεβαιωθεί. Και ακριβώς γι’ αυτό είμαι και αισιόδοξος, επειδή είναι στα χέρια των μελών μας. Η δημοκρατική λειτουργία και η έκφραση των μελών μας στις κρίσιμες στιγμές ποτέ δεν μας έβλαψε. Το αντίθετο μάλιστα. Και, σε κάθε περίπτωση, αυτό που χρειάζεται, κατά γενική ομολογία, είναι να επαναπροσδιορίσουμε συλλογικά και συνθετικά τους όρους και τους κανόνες της δημοκρατικής λειτουργίας του κόμματος και να τους σεβαστούμε όλοι. Δεν φοβάμαι, λοιπόν, ξεκαθάρισμα λογαριασμών. Αυτό που φοβάμαι είναι το τέλμα και ένα κόμμα που την επαύριο του συνεδρίου θα λειτουργεί όπως σήμερα. Δηλαδή, στο όνομα της δημοκρατίας, να επιτρέπουμε εκφυλιστικά φαινόμενα και να επικρατεί εικόνα Βαβυλωνίας. Αυτό οφείλουμε να μην το επιτρέψουμε. Και δεν θα το επιτρέψουμε.

* Θεωρείτε ότι αυτό είναι εφικτό, τη στιγμή μάλιστα που διαφαίνεται και διάσπαση της πλειοψηφίας;

Δεν είναι μόνο εφικτό, αλλά και αναγκαίο. Είναι αλήθεια ότι κατατέθηκαν διαφορετικές εκδοχές από συντρόφους οι οποίοι όλο το προηγούμενο διάστημα ήταν στην πλειοψηφία του κόμματος. Ξέρετε, η ιστορία θέτει ερωτήματα και άπαντες οφείλουν να τοποθετηθούν. Οι διαφορετικές απόψεις λοιπόν είναι θεμιτές και δεν θα επηρεάσουν τη λειτουργικότητα της πλειοψηφίας που θα προκύψει από το συνέδριο. Σε κάθε περίπτωση, εγώ πιστεύω ότι υπάρχουν οι όροι για τη διαμόρφωση μιας ισχυρής, πολιτικά προωθημένης και ευρύτατης πλειοψηφίας.

* Ο Φ. Κουβέλης εξέφρασε την ανησυχία του για το ενδεχόμενο να υπάρξει διάσπαση της πολιτικής ενότητας, της συλλογικότητας και της λειτουργίας του κόμματος.

Σέβομαι τις ανησυχίες του, αλλά δεν τις συμμερίζομαι, κυρίως γιατί δεν μπορώ να φανταστώ κανέναν υπαρκτό και βιώσιμο σχεδιασμό σε μια τέτοια κατεύθυνση. Κυρίως όμως γιατί πιστεύω βαθιά ότι, παρά τις κατατεθειμένες διαφορετικές απόψεις, όλα τα κορυφαία στελέχη θα εγγυηθούν την ενότητα και τη συνέχεια του ΣΥΝ.

* Θεωρείτε ότι σας αμφισβητούν προσωπικά, κ. πρόεδρε;

Η αμφισβήτηση στο πρόσωπό μου είναι απολύτως θεμιτή και η κριτική επιθυμητή. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι τον τελευταίο χρόνο αμφισβητείται συστηματικά, κυρίως από δυνάμεις εκτός του κόμματος, η προσφορά, η ιστορία και η προοπτική του χώρου συνολικά. Αυτή η πορεία όμως ποτέ δεν εξαρτήθηκε από την παρουσία προσώπων στην ηγεσία. Σε κάθε περίπτωση, κάθε αμφισβήτηση κάθε είδους πρέπει να διατυπώνεται ανοιχτά, πολιτικά και με καθαρές κουβέντες.

Ο ΣΥΝ θα αναλάβει πρωτοβουλία για μια νέα πολιτική συνεννόηση στον ΣΥΡΙΖΑ

* Τελικώς έχετε καταλήξει στην απόφαση που θα λάβετε για τον ΣΥΡΙΖΑ;

Έχουμε καταλήξει ότι δεν μπορούμε να κρυβόμαστε από τα προβλήματα, αλλά οφείλουμε να τα αντιμετωπίσουμε με ενωτική διάθεση, με αποφασιστικότητα, αλλά και την αναγκαία για όλους μας αυτοκριτική για τα προβλήματα που προέκυψαν στη συμμαχία. Και το πρώτο βήμα είναι να είμαστε ειλικρινείς και να το παραδεχτούμε, ότι ένα εγχείρημα που συγκροτήθηκε στη βάση της αλληλεγγύης και της συνύπαρξης πολλών και διαφορετικών συλλογικοτήτων και οργανώσεων της ριζοσπαστικής αριστεράς, στη βάση του κοινού στόχου της ενότητας της αριστεράς, έχει μετατραπεί σε πεδίο ανταγωνισμού και αντιπαράθεσης ανταγωνιστικών πολιτικών σχεδίων. Αυτή είναι η αλήθεια. Και ο ΣΥΝ, που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη συγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και οι υπόλοιπες συνιστώσες που συνιδρύσαμε αυτό το σχήμα και το πονάμε, πρέπει να αναλάβουμε την ευθύνη μας απέναντι στον κόσμο της αριστεράς, που δεν χρωστάει τίποτα να υφίσταται μια διαρκή, εδώ και έναν χρόνο, ταλαιπωρία. Είναι σαφές, λοιπόν, ότι ο ΣΥΝ έχει υποχρέωση μετά το συνέδριό του να αναλάβει πρωτοβουλία για μια νέα πολιτική συνεννόηση στον ΣΥΡΙΖΑ. Να ξεκαθαρίσουμε αν έχουμε ένα κοινό πολιτικό σχέδιο, που το υπηρετούμε όλοι, ή πολλά, αποκλίνοντα και ενδεχομένως ανταγωνιστικά. Να ανανεώσουμε το πολιτικό μας συμβόλαιο, για να ξεπεράσουμε εκατέρωθεν καχυποψίες και ανταγωνισμούς, που δεν αφήνουν το συμμαχικό σχήμα να αποτελέσει για την αριστερά, εργαλείο υπέρβασης της δομικής κρίσης και του κατακερματισμού του πολιτικού συστήματος και όχι μέρος της.

Επικίνδυνη η μετατροπή του ΣΥΡΙΖΑ σε διπολικό σχήμα

* Λέγεται ότι το Μέτωπο, με τις κινήσεις που κάνει (ξεχωριστές συγκεντρώσεις, εκδηλώσεις, περιοδείες στελεχών κ.ά.), δεν βοηθά και προχωρεί στη δημιουργία κόμματος μέσα στο κόμμα…

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι κόμμα, αλλά πολιτική συμμαχία. Θα επαναλάμβανα ίσως μια εύστοχη διατύπωση, ότι είναι κάτι λιγότερο από κόμμα, αλλά κάτι περισσότερο από συμμαχία. Ο ΣΥΡΙΖΑ συγκροτήθηκε και προχώρησε ως ένα πολυπολικό σχήμα της ριζοσπαστικής αριστεράς, με ισότιμη συμμετοχή πολλών και διαφορετικών συνιστωσών, με σεβασμό στην οργανωτική αυτοτέλεια της καθεμιάς και με διάθεση να προχωράμε σε αυτά που μας ενώνουν και όχι να εμμμένουμε σε αυτά που μας χωρίζουν. Η διοργάνωση μιας συγκέντρωσης από ορισμένες συνιστώσες δεν αποτελεί από μόνη της πρόβλημα. Έχουν κάθε δικαίωμα. Το ζήτημα είναι ποια πολιτική εξυπηρετεί η κάθε εκδήλωση. Υπηρετεί την πολιτική της ενότητας; Πάει το συμμαχικό μας σχήμα πιο μπροστά ή λειτουργεί αντίστροφα;

* Εσείς τι πιστεύετε;

Πιστεύω ότι από μόνο του το γεγονός ότι διαφαίνεται μια τάση μετασχηματισμού του σχήματος σε διπολικό, και μάλιστα όχι με όρους πολιτικής συνεννόησης, αλλά με όρους πολιτικής αντιπαράθεσης, είναι σοβαρό ζήτημα. Ανεξαρτήτως της δυσαναλογίας των πόλων που σχηματίζονται, πρόκειται για μετασχηματισμό που εγκυμονεί κινδύνους για το ενωτικό εγχείρημα και, σε κάθε περίπτωση, αν είναι έτσι, μας αναγκάζει όλους να κάτσουμε στο τραπέζι ενός ειλικρινούς διαλόγου και να ανταλλάξουμε ξεκάθαρα και ανοιχτά τις απόψεις και τα σχέδιά μας. Ούτε να παίζουμε κρυφτούλι μεταξύ μας ούτε να δίνουμε την εικόνα ότι εμείς, που παλεύουμε για την ενότητα δράσης όλης της αριστεράς και στέλνουμε μήνυμα ενωτικών συγκεντρώσεων στο ΚΚΕ, οργανώνουμε χωριστές συγκεντρώσεις μεταξύ μας. Αυτά είναι αστεία πράγματα, αναντίστοιχα με τις ανάγκες των καιρών.

απο http://aristeristrouthokamilos.blogspot.com

]]> http://costaszachariadis.leblog.gr/2010/03/31/%ce%a3%cf%84%ce%bf%ce%bd-%cf%83%cf%84%ce%b1%cf%85%cf%81%cf%8c-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b1%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%b9%cf%83%ce%bc%ce%bf%cf%8d-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%83%cf%84%ce%bf/feed/ 0 http://costaszachariadis.leblog.gr/2010/03/15/%ce%95%ce%be%ce%b1%ce%b9%cf%81%ce%b5%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%ce%ba%cf%81%ce%ac%ce%be%ce%b9%ce%bc%ce%bf-%ce%a4%cf%83%ce%af%cf%80%cf%81%ce%b1-%cf%83%cf%84%ce%bf-%ce%9b%ce%91-%cf%8c-%ce%a3/ http://costaszachariadis.leblog.gr/2010/03/15/%ce%95%ce%be%ce%b1%ce%b9%cf%81%ce%b5%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%ce%ba%cf%81%ce%ac%ce%be%ce%b9%ce%bc%ce%bf-%ce%a4%cf%83%ce%af%cf%80%cf%81%ce%b1-%cf%83%cf%84%ce%bf-%ce%9b%ce%91-%cf%8c-%ce%a3/#comments Mon, 15 Mar 2010 02:06:32 +0000 costaszachariadis http://costaszachariadis.leblog.gr/?p=1875

Θρυαλλίδα στη δυνητική συνεργασία μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ στις προσεχείς δημοτικές εκλογές Θεσσαλονίκης φαίνεται πως αποτελεί το κείμενο στο οποίο κατέληξε για το μεταναστευτικό ζήτημα και την απόδοση ιθαγένειας σε αλλοδαπούς η Νομαρχιακή Επιτροπή Α’ Θεσσαλονίκης του ΠΑΣΟΚ. Στη Βουλή χτες, κατά τη συζήτηση του επίμαχου νομοσχεδίου, ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ, Γ. Καρατζαφέρης, κάνοντας ένα από τα συνήθη επικοινωνιακά του τεχνάσματα, διάβασε αυτούσιες τις προτάσεις και ενώ είχε προϊδεάσει ότι είναι οι θέσεις του κόμματός του, πληροφόρησε τη Βουλή ότι είναι οι προτάσεις της ΝΕ ΠΑΣΟΚ Θεσσαλονίκης, οι οποίες, όπως πρόσθεσε, τον βρίσκουν απολύτως σύμφωνο, ενώ κάλεσε το ΠΑΣΟΚ να ξεκαθαρίσει τη φυσιογνωμία του.

«Οπως είναι φυσικό, δημιουργείται ώσμωση απόψεων μεταξύ σας», σχολίασε αιχμηρά ανεβαίνοντας στο βήμα ο πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, Α. Τσίπρας, σημειώνοντας προς την κυβέρνηση ότι «δεν είναι το ΛΑΟΣ και ο Καρατζαφέρης που μετακινούνται στο σοσιαλισμό. Είστε εσείς που υιοθετείτε τη βαρβαρότητα». Ακόμη πιο ειρωνικά, υπογράμμισε: «Να τους χαίρεστε τους υποστηριχτές σας, όπως να χαίρεστε και τους συντρόφους σας στη Θεσσαλονίκη, στην οργάνωση της Α’ Θεσσαλονίκης για την απόφαση της ΝΕ. Και αναρωτιέμαι, κύριοι του ΠΑΣΟΚ, εσείς είστε που μιλάτε εκεί στη Θεσσαλονίκη για μέτωπο δημοκρατικό στην κυριαρχία της συντηρητικής τριπλέτας Ανθιμου – Ψωμιάδη – Παπαγεωργόπουλου; Με αυτές τις θέσεις θα σηκώσετε το βάρος της υπεράσπισης ενός νομοσχεδίου που υπόσχεται προοδευτική τομή στο θέμα της ιθαγένειας;».

Στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ σημείωναν αργότερα ότι ο κ. Τσίπρας έκλεισε την πόρτα της συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ υπό τις συνθήκες αυτές, επιμένοντας την ίδια στιγμή στα ανοίγματα στις αριστερές δυνάμεις, όταν κάλεσε για κοινούς αγώνες, με αφετηρία τη σημερινή πανελλαδική απεργία.

Γ.Χ.

Τα μέτρα που χθες αιφνιδιαστικά εξήγγειλε η κυβέρνηση, πάνε την κοινωνία πολλά χρόνια πίσω. Διογκώνουν την ανεργία, διαλύουν το ασφαλιστικό, κάνουν αναδιανομή προς όφελος των πλουσίων, κερδίζουν μέρα με τη μέρα την υποστήριξη των πιο οπισθοδρομικών πολιτικών και οικονομικών κύκλων.

Ο κ. Παπανδρέου θυμήθηκε χθες τον κ. Σπράο και το «προσδόκιμο ζωής». Η κοινωνία, όμως, ζητά ποιότητα ζωής. Ζητά ζωή με αξιοπρέπεια και όχι επιβίωση.

Τα μέτρα εκτός από κοινωνικά άδικα είναι και αναποτελεσματικά. Δεν θα μειώσουν τα ελλείμματα.

Δεν θα μειώσουν τα χρέη.

•    Η αύξηση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης, είναι μέτρο που παρατείνει τη ζωή των ασφαλιστικών ταμείων μόνο για λίγους μήνες.

Η προτροπή για εκποίηση της περιουσίας των ασφαλιστικών ταμείων επιστρέφεται στον κ. Παπακωνσταντίνου ως απαράδεκτη.

•    .Το πάγωμα μισθών και η περικοπή επιδομάτων στο δημόσιο είναι μέτρο απολύτως αναποτελεσματικό και άδικο. Στέλνει μήνυμα και στον ιδιωτικό τομέα για γενικευμένο πάγωμα μισθών. Στραγγαλίζει την ήδη πιεσμένη αγορά, η οποία ασφυκτιά.

•    Η μείωση του αριθμού και των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων, σε μια στιγμή που οι κοινωνικές υπηρεσίες βρίσκονται στα όρια της κατάρρευσης, θα οδηγήσει στη περεταίρω  απαξίωση του δημόσιου τομέα και στην εκποίηση του δημόσιου πλούτου.

Τις επόμενες μέρες ο ΣΥΡΙΖΑ σε όλη την Ελλάδα θα εργαστεί για να οικοδομηθεί ένα ευρύ κίνημα αντίστασης.

Θα αγωνιστεί για να γίνει κτήμα του λαού και αίτημα διεκδίκησης το εναλλακτικό σχέδιο της αριστεράς για την έξοδο από τη κρίση.

Τώρα που τελείωσαν τα επικοινωνιακά παιχνίδια και οι δραματοποιήσεις.

Τώρα που έπεσαν και οι τελευταίες μάσκες και οι προεκλογικές υποσχέσεις εγκαταλείφθηκαν οριστικά,

Τώρα που η κυβέρνηση επέλεξε πια, να έχει προνομιακούς συμμάχους την Νέα Δημοκρατία και το ΛΑΟΣ, ήρθε η ώρα της κοινωνίας και  των εργαζόμενων.

Καλούμε

• τους εργαζόμενους να βγάλουν την χώρα από την κρίση. Να μπλοκάρουν τα μέτρα της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ. Το σύνθημα ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ να μπει σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε σπίτι, σε κάθε σχολή, στους δρόμους του δίκαιου αγώνα των αγροτών.

• την ηγεσία του ΚΚΕ να κάνει το βήμα και να ενισχύσει ενωτικούς αποτελεσματικούς αγώνες με στόχο να μπλοκαριστούν τα μέτρα.

• τον κόσμο και τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που δεν αντέχουν αυτή την άγρια επίθεση στα δικαιώματα των εργαζομένων να μπουν με όλες τους τις δυνάμεις σε αυτό τον αγώνα.

• τις συνδικαλιστικές ηγεσίες να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, ώστε η απεργία τις 10ης Φλεβάρη να είναι σταθμός στον αγώνα για το μπλοκάρισμα των μέτρων της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ.

• Τέλος καλούμε όλες τις δημιουργικές δυνάμεις τις κοινωνίας, τους ανθρώπους των γραμμάτων, των τεχνών και των επιστημών, να βρεθούν στο πλευρό των ανθρώπων που δοκιμάζονται. Δεν μας αξίζει μια Ελλάδα με ένα εκατομμύριο άνεργους και δύο ή τρία εκατομμύρια φτωχούς.

Αφού η κυβέρνηση δεν τολμά ή δε μπορεί να σηκώσει ανάστημα, να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων, να το κάνει ο ελληνικός λαός.

Ο ελληνικός λαός με τους αγώνες του να τρομοκρατήσει τους τρομοκράτες, να μπλοκάρει τα μέτρα ισοπέδωσης της κοινωνίας.

•    Το βασικό χαρακτηριστικό των πρώτων αυτών ημερών είναι η πλήρης εγκατάλειψη των προεκλογικών δεσμεύσεων του ΠΑΣΟΚ.

•    Σήμερα η χώρα μας χρησιμοποιείται και αντιμετωπίζεται ως πειραματόζωο, όχι ως αδύναμος κρίκος, από το κυρίαρχο λόμπι που καθορίζει την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

•    Δεν υπάρχει κανένα σχέδιο για την αναδιανομή του πλούτου αλλά, αν υπάρχει ένα σχέδιο σε εφαρμογή, είναι το σχέδιο για την αναδιανομή της φτώχειας

•    Αυτό δεν είναι ένα πρόγραμμα σταθερότητας και ανάπτυξης, είναι ένα πρόγραμμα εξόντωσης των εργαζομένων, είναι ένα πρόγραμμα αποσταθεροποίησης.

•    Είναι γνωστές οι επεξεργασμένες θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ, τόσο για την ανάγκη κοινής πάλης με τους λαούς της Ευρώπης σε πανευρωπαϊκό επίπεδο για την κατάργηση του Συμφώνου Σταθερότητας που θέτει ένα στενό κορσέ σ’ όλους τους λαούς της Ευρώπης. Το Σύμφωνο Σταθερότητας δεν εφαρμόστηκε για να τιμωρήσει την Ελλάδα αλλά την εργατική τάξη, και τους λαούς της Ευρώπης. Δεν θα το αντιμετωπίσουμε σε μια μόνο χώρα αλλά με πανευρωπαϊκές δράσεις για την κατάργηση του.

•    Θα είναι το Βατερλό της κυβέρνησης αν πάει να εφαρμόσει αυτές τις αλλαγές στο ασφαλιστικό σύστημα.

•    Δεν είναι ελληνικό φαινόμενο οι αγρότες να κάνουν κινητοποιήσεις βγάζοντας τα τρακτέρ στους δρόμους. Έγινε το 2009 στην Αυστρία, στην Πράγα, στην Ιταλία, στην Γαλλία. Παντού μ’ αυτόν τον τρόπο διεκδικούν οι αγρότες. Και εκεί που διεκδικούν παίρνουν κιόλας

•    Προτείνουμε:

• Απ’ ευθείας δανεισμό των χωρών από την ΕΚΤ
• Έντοκα γραμμάτια του Ελληνικού Δημοσίου για εσωτερικό δανεισμό. (λαϊκά ομόλογα)
• Δημόσιος πόλος στο τραπεζικό σύστημα.

Ως τρεις άμεσες προτεραιότητες για την έξοδο από την κρίση.

ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ: Να σας ευχαριστήσουμε όλες και όλους για την παρουσία σας και να ζητήσουμε συγγνώμη για την καθυστέρηση – τόσο τη σημερινή καθυστέρηση όσο και την καθυστέρηση της συνέντευξης – διότι στην πραγματικότητα έχουμε 111 μέρες νέας διακυβέρνησης, ας της χαρίσουμε τις 11 και ας μιλήσουμε για τις 100.

Αγαπητοί φίλοι, το βασικό χαρακτηριστικό των πρώτων ημερών της νέας διακυβέρνησης από το ΠΑ.ΣΟ.Κ., δεν είναι, κατά την άποψή μας, ούτε η ενδοκυβερνητική ασυνεννοησία, ούτε οι καθυστερήσεις στις τοποθετήσεις Γενικών Γραμματέων, όπως παρουσιάζεται.

Το βασικό χαρακτηριστικό των πρώτων αυτών ημερών είναι η πλήρης εγκατάλειψη των προεκλογικών δεσμεύσεων του ΠΑΣΟΚ.

Το ΠΑΣΟΚ προχώρησε στις δεσμεύσεις αυτές προεκλογικά, αντιλαμβανόμενο τις διαθέσεις των πολιτών.

Οι πολίτες ήθελαν να απαλλαγούν από την κυβέρνηση της  Νέας Δημοκρατίας και κυρίως από την πολιτική της. Μια πολιτική που μεροληπτούσε υπέρ των οικονομικά ισχυρών και πολλαπλασίαζε διαρκώς τα κυβερνητικά αδιέξοδα.

Από την επόμενη ημέρα των εκλογών όμως, οι πολίτες είδαν αυτή την πολιτική που ήθελαν διακαώς να αλλάξει, όχι μόνο να μην αλλάζει, αλλά να ζει και να βασιλεύει, σε μια ακόμα πιο σκληρή και αντικοινωνική εκδοχή.

Δεν περιμέναμε, φυσικά, από το ΠΑΣΟΚ να τηρήσει κατά γράμμα τις προεκλογικές του υποσχέσεις. Δεν περιμέναμε να έρθει στις 5 Οκτώβρη ο Ασεμπίγιο να πιάσει δουλειά. Άλλωστε εμείς ήμασταν αυτοί που είχαμε διατυπώσει – και ας μας επικρίνανε τότε πολλοί – προεκλογικά την άποψη ότι δεν πρόκειται για δυο αντιπαραθετικά, ανταγωνιστικά προγράμματα, το πρόγραμμα του ΠΑ.ΣΟ.Κ. δηλαδή και της Νέας Δημοκρατίας, αλλά για συμπληρωματικά προγράμματα.

Όμως, επιτρέψτε μου να πω ότι αυτή η στροφή του κυβερνώντος κόμματος και η υπαναχώρηση του από δεσμεύσεις σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, ξεπερνά κάθε προηγούμενο. Δεν είναι παράδοξο στην Ελλάδα να βλέπεις κυβερνήσεις να μην τηρούν αυτά που εξαγγέλλουν προεκλογικά, αλλά τόσο μεγάλη στροφή σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα ξεπερνά κάθε προηγούμενο κατά την εκτίμησή μας.

Θα θέλαμε, λοιπόν, κάνοντας αυτό τον απολογισμό, να καταθέσουμε 11 σημαντικές υπαναχωρήσεις της κυβέρνησης σε σχέση με τις προεκλογικές της εξαγγελίες.

Υπαναχώρηση Πρώτη:

Η κατάρα, επιτρέψτε μου την έκφραση, στην απογραφή Αλογοσκούφη. Προεκλογικά το ΠΑΣΟΚ έλεγε: «Δεν θα αντιγράψουμε μικροκομματικές πρακτικές, όπως η λεγόμενη «απογραφή», για να διασύρουμε τη χώρα.»

Από την επόμενη των εκλογών άρχισε η ζύμωση προς την αντίθετη κατεύθυνση. Η κυβέρνηση μαζί με τον κ. Προβόπουλο ανέβαζαν το έλλειμμα δύο μονάδες την εβδομάδα. Ο πρωθυπουργός άρχισε να μιλάει ανοιχτά για «εκτροχιασμό», για «απειλή χρεωκοπίας», για «κατάσταση έκτακτης ανάγκης», για «εντατική» και η χώρα μπήκε υπό την ομηρεία των διεθνών αγορών.

Η κυβέρνηση εμφανίζεται πιο αιφνιδιασμένη, και πιο ανυποψίαστη από την κυβέρνηση της ΝΔ το 2004. Και έχουμε σήμερα μπει στον φαύλο κύκλο αντικοινωνικών αναδιαρθρώσεων.

Όσο οι αγορές πιέζουν την ελληνική οικονομία, τόσο περισσότερα περιοριστικά μέτρα εξαγγέλλει και όσο περισσότερα περιοριστικά μέτρα εξαγγέλλει, τόσο περισσότερο πιέζουν οι αγορές.

Υπαναχώρηση Δεύτερη:

«Λεφτά υπάρχουν» – θυμάστε – έλεγε προεκλογικά με νόημα σχεδόν σε όλες του τις ομιλίες ο κ. Παπανδρέου. Και το έλεγε, γνωρίζοντας ότι είναι αλήθεια και υπαινισσόμενος, βέβαια – τουλάχιστον αυτό καταλαβαίναμε όλοι – μια ευρεία αναδιανομή του πλούτου και τόνωση της πραγματικής οικονομίας.

Σήμερα η κυβέρνηση προσπερνάει το γεγονός ότι υπάρχουν λεφτά και δεν τα αναζητεί πουθενά, παρά μονάχα στα φτωχά λαϊκά στρώματα, στα χαμηλά εισοδήματα και στις όποιες εναπομείνασες δομές κοινωνικού κράτους που θέλει να ξηλώσει. Επισείοντας τον κίνδυνο της χρεοκοπίας, περιορίζει κοινωνικές δαπάνες και η αντίληψη αυτή διαπερνάει όλες της, τις πολιτικές παρεμβάσεις.

Υπαναχώρηση Τρίτη:

«θα διαπραγματευτούμε σκληρά με την Ευρωπαϊκή Ένωση», έλεγε ο Πρωθυπουργός. Θυμάστε; Προεκλογικά, μάλιστα, ήταν ένα από τα ατού του σημερινού Πρωθυπουργού, ως Προέδρου και της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, που έχει διασυνδέσεις με τους ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εμείς δεν είδαμε πουθενά τον Πρωθυπουργό να διαπραγματεύεται. Αντιθέτως, η χώρα μας δεν έχει δώσει καμιά μάχη για να διεκδικήσει. Η ελληνική οικονομία  βρίσκεται σήμερα σε επιτήρηση. Και το πρόγραμμα σταθερότητας, μετά από συνεχείς αναθεωρήσεις, αμέσως μόλις κατατέθηκε, υποδείχτηκε ως αναξιόπιστο και σήμερα προωθείται το περίφημο “Plan B”, με ακόμα πιο σκληρά μέτρα. Αύριο θα προωθηθεί το “Plan C”, το “Plan D” και δεν ξέρουμε ακόμη τι μας περιμένει.

Υπαναχώρηση Τέταρτη:

«Έχουμε σχέδιο για την κρίση. Δημιουργούμε νέες θέσεις εργασίας», έλεγε προεκλογικά.

Κανένα σχέδιο για την κρίση δεν βγήκε από κανένα συρτάρι. Η λέξη κρίση έχει φύγει από το λεξιλόγιο της κυβέρνησης.

Ποιο σχέδιο έχει βγει σήμερα από το συρτάρι; Ένα σχέδιο εκπαραθύρωσης 100.000 συμβασιούχων από το Δημόσιο, ένα σχέδιο όπου παγώνουν οι προσλήψεις στον δημόσιο τομέα – όπου αποφασίζεται μείωση δημοσίων υπαλλήλων σε αναλογία 5 προς 1 – την ώρα που τα κενά, σε κρίσιμους τομείς της υγείας, της παιδείας, των κοινωνικών υπηρεσιών, είναι και παραμένουν τεράστια.

Και την ίδια στιγμή έχουμε τον Υπουργό Απασχόλησης να μιλάει για εκρηκτική αύξηση της ανεργίας μέσα στο 2010, σε νούμερα τα οποία δεν τα έχουμε ξαναδεί στη χώρα μας και αυτό να μη θεωρείται ως πρόβλημα το οποίο πρέπει να αντιμετωπιστεί με σχέδιο, με σχεδιασμό.

Υπαναχώρηση Πέμπτη:

Η γνωστή αντιπαράθεση προεκλογικά, η αντίθεση στα όσα είχε εξαγγείλει ο κ. Καραμανλής περί  πάγωματος μισθών και συντάξεων. Σας θυμίζω τι έλεγε προεκλογικά ο κ. Παπανδρέου σε συνέντευξη του στην εφημερίδα «Ελευθεροτυπία». «Το πάγωμα μισθών και συντάξεων» – είχε πει – «είναι σα να σκοτώνεις την κότα που κάνει το χρυσό αυγό». Σήμερα το πάγωμα μισθών και συντάξεων είναι στην πρώτη γραμμή των κυβερνητικών μέτρων, για να κατευναστούν οι κερδοσκόποι των διεθνών αγορών. Και βεβαίως δεν είναι μόνο για τον δημόσιο τομέα. Γνωρίζουμε όλοι, ότι μια τέτοια πολιτική στον δημόσιο τομέα θα επηρεάσει και τους μισθούς στον ιδιωτικό τομέα.

Και πράγματι, ο προεκλογικός κ. Παπανδρέου είχε απόλυτο δίκιο στην σκληρή κριτική που άσκησε στον μετεκλογικό κ. Παπανδρέου. Μια τέτοια πολιτική παγώματος μισθών, συντάξεων, μείωσης της αγοραστικής δύναμης των πολιτών είναι ο ασφαλέστερος τρόπος να βυθιστεί η οικονομία όσο πιο βαθειά γίνεται στην δίνη της οικονομικής κρίσης.

Υπαναχώρηση Έκτη:

Στήριξη των ασθενέστερων κοινωνικών ομάδων. Στα προεκλογικά φυλλάδια του ΠΑΣΟΚ μιλούσαν για: «έκτακτο επίδομα αλληλεγγύης από 500 έως 1300 Ευρώ στα χαμηλά εισοδηματικά στρώματα, ανάλογα με την οικογενειακή κατάσταση». Μιλούσαν για: «επίδομα θέρμανσης από 300 ως 500 Ευρώ σε χαμηλόμισθους, χαμηλοσυνταξιούχους και άνεργους και χορήγηση του ΕΚΑΣ σε επιπλέον 300.000 δικαιούχους».

Αυτό που βλέπουμε σήμερα είναι ότι το έκτακτο επίδομα αλληλεγγύης, τελικά, δεν θα ξεκινά από 500 ευρώ, αλλά από 300. Το επίδομα θέρμανσης καταργήθηκε. Το ΕΚΑΣ για το 2010 «παγώνει». Δηλαδή όχι μόνο δεν θα το πάρουν 300.000 άνθρωποι επιπλέον, αλλά δεν θα υπάρξει καν τιμαριθμική αναπροσαρμογή.

Και πρέπει να επισημάνουμε ότι αυτό το έκτακτο επίδομα αλληλεγγύης, που χορηγείται, προκύπτει από την κατάργηση ταμείου φτώχιας της ΝΔ και την κατάργηση επιδόματος θέρμανσης

Στην πραγματικότητα, λοιπόν, βλέπουμε ότι δεν υπάρχει κανένα σχέδιο για την αναδιανομή του πλούτου αλλά, αν υπάρχει ένα σχέδιο σε εφαρμογή, είναι το σχέδιο για την αναδιανομή της φτώχειας.

Υπαναχώρηση Έβδομη:

Θα φορολογήσουμε τους πλούσιους, είχαν πει προεκλογικά. Ο ίδιος ο κ. Παπανδρέου είχε υποστηρίξει ότι η χορήγηση φοροαπαλλαγών στους οικονομικά ισχυρούς, με την προσδοκία ότι θα δημιουργηθούν προϋποθέσεις για επενδύσεις, είναι ένα σχέδιο που δοκιμάστηκε στο παρελθόν και απέτυχε.

Σήμερα η κυβέρνηση μελετά ακόμα μεγαλύτερες μειώσεις φορολογίας στα μη διανεμόμενα κέρδη των επιχειρήσεων. Η φορολογία αυτή μειώνεται σταθερά τα τελευταία χρόνια, χωρίς κανένα πρακτικό αποτέλεσμα σε επενδύσεις και θέσεις εργασίας.

Σας θυμίζουμε σε αυτό το σημείο – και έχει ένα ενδιαφέρον να το δούμε αυτό – ότι η φορολογία στα κέρδη του μεγάλου κεφαλαίου, από 50% που ήταν το 1992 – το είχε μειώσει ο κ. Παλαιοκρασσάς στο 35% – μειώθηκε από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας το 2004 στο 25%, με προοπτική να πάει στο 20% το 2013.

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ., που έρχεται στην κυβέρνηση, δεν κάνει καμιά κίνηση σε μια περίοδο κρίσης, όπου πρέπει να εξοικονομήσουμε χρήματα για να μειώσουμε τα ελλείμματα, καμιά κίνηση για να το επαναφέρει έστω στα επίπεδα εκείνα που ήταν επί των ημερών της δικής του διακυβέρνησης.

Υπαναχώρηση Όγδοη:

Τα χαμηλά και τα μεσαία εισοδήματα δεν θα επιβαρυνθούν με πρόσθετους φόρους.

Αμέσως μετά τις εκλογές τι είδαμε; Την αύξηση τελών κυκλοφορίας για τα παλαιά αυτοκίνητα, μέτρο που θίγει ευθέως τους οικονομικά ασθενέστερους – είναι σαν να τιμωρεί όσους δεν είχαν δυνατότητα να αγοράσουν καινούργιο αυτοκίνητο – και ακόμα μεγαλύτερες αυξήσεις έμμεσων φόρων σε ποτά, τσιγάρα και πιθανώς και στα καύσιμα.

Είναι απολύτως σαφές ότι η έμμεση φορολογία είναι η πιο άδικη μορφή φορολογίας, αφού επιβαρύνει εξ ίσου τους πάντες, ανεξάρτητα από το εισόδημά τους.

Υπαναχώρηση Ένατη:

Δημόσιος πυλώνας στο τραπεζικό σύστημα. Υπό την πίεση και των προτάσεων της αριστεράς, σας θυμίζω, ότι το προεκλογικό πρόγραμμα του ΠΑ.ΣΟ.Κ., έστω αυτό που αναρτήθηκε 5 μέρες πριν την εκλογική αναμέτρηση,  μιλούσε έστω και γενικά για έναν νέο ρόλο που μπορούν να παίξουν οι τράπεζες που ελέγχονται από το δημόσιο, σπάζοντας το τραπεζικό καρτέλ.

Τι έχουμε δει μετεκλογικά; Καμία απολύτως κίνηση σ’ αυτή την κατεύθυνση. Είδαμε ένα νομοσχέδιο που ήθελε να ενισχύσει τη ρευστότητα στην οικονομία, να περνάει από την κρίση των τραπεζιτών και να επιστρέφεται στην κ. Κατσέλη για να το αλλάξει. Και είδαμε βεβαίως, την κυβέρνηση να θέτει νέους επικεφαλής στην Εθνική, στην Αγροτική, στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, έμπιστους ανθρώπους των αγορών.

Υπαναχώρηση Δέκατη:

«Διαμορφώνουμε τις προϋποθέσεις για ένα δημόσιο ασφαλιστικό σύστημα, έλεγε το πρόγραμμα του ΠΑ.ΣΟ.Κ., οικονομικά βιώσιμο, που καλύπτει με όρους κοινωνικής δικαιοσύνης και αλληλεγγύης τις ανάγκες των πολιτών».

Έρχεται μετεκλογικά ο κ. Λοβέρδος και στην πραγματικότητα προωθεί το σύστημα των «τριών πυλώνων».

Επί της ουσίας, δηλαδή, ένα σχέδιο με το οποίο θα  χορηγείται μια ελάχιστη δημόσια σύνταξη, και το υπόλοιπο μέρος των συντάξεων θα προκύπτει από το κεφαλαιοποιητικό σύστημα.

Δηλαδή, σε μια περίοδο βαθιών κρίσεων, να εμπιστευτούμε τους πόρους της κοινωνικής ασφάλισης στα χρηματιστήρια και τις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες.

Αν αυτά τα είχαν πει προεκλογικά, αν είχαν αποκαλύψει αυτούς τους σχεδιασμούς, σχεδιασμούς δηλαδή που θα οδηγήσουν σε μια γενιά άπορων συνταξιούχων, είναι βέβαιο ότι θα είχαν «φάει μαύρο».

Υπαναχώρηση Ενδέκατη:

Διαφύλαξη του δημόσιου πλούτου. Το προεκλογικό πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ έλεγε: «Στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται σε δίκτυα και υποδομές θα παραμείνουν υπό τον κοινωνικό έλεγχο του Ελληνικού Δημοσίου για την κατοχύρωση του κοινωνικού και αναπτυξιακού τους ρόλου».

Λίγες μέρες μετά τις εκλογές, στην περίπτωση του ΟΛΠ η  κυβέρνηση τα γύρισε και θέλησε να εφαρμόσει  τη σύμβαση της ΝΔ, την οποία το ΠΑΣΟΚ, ως αντιπολίτευση, είχε καταγγείλει.

Είδαμε ακόμα την παραίτηση του ΠΑΣΟΚ από την διεκδίκηση ενός δημόσιου ρόλου στον ΟΤΕ. Και τέλος, βλέπουμε να υπάρχουν προβλέψεις για μελλοντικές αποκρατικοποιήσεις, με στόχο 5,7 δις την επόμενη τριετία σε ό,τι έχει απομείνει σε δημόσιο έλεγχο, σε ό,τι έχει απομείνει στον δημόσιο πλούτο.

Αγαπητοί φίλοι, αυτές οι έντεκα σημαντικές υπαναχωρήσεις, σε σχέση με τις προεκλογικές δεσμεύσεις του ΠΑ.ΣΟ.Κ., δημιουργούν ένα τεράστιο έλλειμμα αξιοπιστίας στην πολιτική ζωή του τόπου. Κυρίως, όμως, δημιουργούν μια μεγάλη αμηχανία στους Έλληνες πολίτες. Στους Έλληνες πολίτες που καταδίκασαν την κυβερνητική πολιτική της ΝΔ για να δούνε μια ελπίδα και βλέπουν σήμερα να εφαρμόζεται με ακόμη σκληρότερους όρους.

Το Πρόγραμμα Σταθερότητας, που κατέθεσε η κυβέρνηση, είναι εξ αρχής αναξιόπιστο. Παρ’ όλα αυτά, βασίζεται σε μια λογική περιορισμού των δημόσιων οικονομικών που δεν πρόκειται να οδηγήσει σε ανάκαμψη την ελληνική οικονομία. Πουθενά στον κόσμο δεν έχει υπάρξει ανάκαμψη με περιορισμό των ελλειμμάτων.

Χρειάζεται μια άλλη πολιτική. Χρειάζονται επενδύσεις, χρειάζεται να επενδύσουμε σε έναν νέο τύπο ανάπτυξης για να υπάρξει ανάκαμψη και της οικονομίας και αυτό δεν υπάρχει στην λογική της κυβέρνησης. Αυτό που καταθέσαμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι ένα  πρόγραμμα ανάκαμψης, δεν είναι ένα πρόγραμμα σταθερότητας και ανάπτυξης, είναι ένα πρόγραμμα εξόντωσης των εργαζομένων, είναι ένα πρόγραμμα αποσταθεροποίησης.

Και είναι γεγονός ότι σήμερα η χώρα μας χρησιμοποιείται και αντιμετωπίζεται ως πειραματόζωο από το κυρίαρχο λόμπι που καθορίζει την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μας κόβουν ολοένα και περισσότερο οξυγόνο για να δουν τα όρια των αντοχών μας. Τα αποτελέσματα θα χρησιμοποιηθούν ως μοντέλο κοινωνικής οπισθοδρόμησης σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Σε αυτό το σημείο επιτρέψτε μου να κάνω δυο επισημάνσεις.

Πρώτον η Ελλάδα μπήκε στην ΟΝΕ με δημιουργική λογιστική, δηλαδή με παραποίηση των πραγματικών στοιχείων της οικονομίας. Αυτό τότε, δεν είχε πειράξει κανέναν. Σήμερα, η αξιοπιστία των στοιχείων είναι στο επίκεντρο της εκστρατείας για αντικοινωνικές μεταρρυθμίσεις.

Δεύτερον, τα ψεύτικα στοιχεία δεν πειράζουν όλα το ίδιο. Όταν η κυβέρνηση δηλώνει την επίσημη ανεργία στο 9,5% και στο Υπουργικό Συμβούλιο ο Υπουργός Εργασίας διακόπτει τον Υπουργό Οικονομικών για να τον διορθώσει και  μιλάει για εκτίναξη στο 18% και 20%, κανένας παράγων της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν εξεγείρεται και δεν εγκαλεί την χώρα μας. Προφανώς γιατί υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά.

Θα ήθελα να κλείσω  για να δώσω τη δυνατότητα και στους άλλους ομιλητές.

Το ερώτημα είναι υπάρχει εναλλακτική πρόταση; Υπάρχει ελπίδα;

Εμείς θέλουμε να επισημάνουμε ότι υπάρχει εναλλακτική πρόταση. Ο τρόπος που αντιμετωπίζει τα προβλήματα της οικονομίας η κυβέρνηση και τα μέτρα που εξαγγέλλει οδηγούν ακόμη πιο βαθιά στην ύφεση. Υπάρχει ελπίδα, υπάρχει εναλλακτική πρόταση και αυτή τη μάχη της προγραμματικής αντιπολίτευσης και των κοινωνικών αγώνων είμαστε διατεθειμένοι να δώσουμε.

Λέμε ότι υπάρχει διέξοδος από την σημερινή κατάσταση και θέλω να καταθέσω τρεις προτάσεις:

1.    Καλέσαμε την κυβέρνηση να ασκήσει πίεση στην Ε.Ε. και να διεκδικήσει συμμαχίες ώστε να υπάρχει ύστατη διέξοδος σε καταφυγή απευθείας δανεισμού από την ΕΚΤ στις χώρες όπου ασκούνται έντονες κερδοσκοπικές πιέσεις.

Δεν έχουμε δει κάτι τέτοιο. Δεν έχουμε καν ακούσει τον έλληνα πρωθυπουργό να μιλάει για το λεγόμενο ευρωομόλογο. Μιλάνε άλλοι ηγέτες κρατών. Ο Έλληνας Πρωθυπουργός ή ο Υπουργός Οικονομικών δεν έχουν μιλήσει γι’ αυτό.

Εμείς πιστεύουμε ότι  θα μπορούσε να υπάρξει δανεισμός, χωρίς η χώρα να βρίσκεται υπό την ομηρία των ασύστολων κερδοσκόπων που, κατ ευφημισμόν, ονομάζονται «διεθνείς αγορές».  Αλλά κάποιος πρέπει να το διεκδικήσει αυτό.

2.    Εμείς επιμένουμε. Όχι ότι είναι καμιά μαγική λύση, αλλά θα μπορούσε να είναι μια λύση που θα περιορίσει τις μεγάλες ανάγκες ρευστότητας που έχει αυτή τη στιγμή το ελληνικό δημόσιο. Μιλάμε για την έκδοση εντόκων γραμματίων του ελληνικού δημοσίου, για εσωτερικό δανεισμό, το λεγόμενο –αν και δεν είναι η έκφραση σωστή- «λαϊκό ομόλογο», έντοκα γραμμάτια του ελληνικού δημοσίου με επιτόκιο υψηλότερο από το επιτόκιο των καταθέσεων, χαμηλότερο απ’ αυτό που δανείζεται η χώρα.

Η κυβέρνηση δεν παίρνει σαφή θέση σε αυτό. Και δεν παίρνει σαφή θέση για έναν και μοναδικό λόγο: Μην τυχόν και δυσαρεστηθούν οι τραπεζίτες, οι τράπεζες που συνεχίζουν να κερδίζουν μέσα στην κρίση και ξεζουμίζουν τους Έλληνες πολίτες, τις παραγωγικές δυνάμεις του τόπου, τα ελληνικά νοικοκυριά.

3.    Και τρίτον, επιμένουμε στη δημιουργία δημόσιου πόλου για το τραπεζικό σύστημα, έτσι ώστε να σπάσουν οι κερδοσκοπικές πιέσεις που ασκούνται από το σημερινό τραπεζικό καρτέλ πάνω σε ολόκληρη την κοινωνία.

Αγαπητοί φίλοι, η σημερινή κατάσταση είναι αναστρέψιμη μόνο όταν οι εργαζόμενοι, η ελληνική κοινωνία βγει από αυτήν την αμηχανία και αρχίσουμε να ασκούμε τη δική μας πίεση, να δημιουργούμε πολιτικό κόστος σε αυτές τις επιλογές της κυβέρνησης. Και εμείς είμαστε βέβαιοι ότι αυτό το πρόγραμμα σταθερότητας δεν θα περάσει. Θα είναι το Βατερλώ της κυβέρνησης αν πάει να εφαρμόσει αυτές τις αλλαγές στο ασφαλιστικό σύστημα. Και εμείς καλούμε τους εργαζόμενους, τους νέους ανθρώπους να κατανοήσουν ότι το παιχνίδι είναι στα χέρια της κοινωνίας, εφ’ όσον συνειδητοποιήσει τη δύναμη που διαθέτει.

Το επόμενο διάστημα θα πάρουμε συγκεκριμένες πρωτοβουλίες με προτάσεις νόμου, τις οποίες δεν απευθύνουμε τόσο στην κυβέρνηση – αφού οι πλειοψηφίες και η κατεύθυνση τους είναι πλέον δεδομένες. Κυρίως θα τις απευθύνουμε στην ελληνική κοινωνία.

Οι πρωτοβουλίες αυτές θα συνδυαστούν με μια δέσμη παρεμβάσεων στο ελληνικό κοινοβούλιο, όπως είπα πριν με τη μορφή προτάσεων νόμου, ταυτόχρονα, όμως, με αντίστοιχες ευρείες παρεμβάσεις στο κοινωνικό πεδίο για την υποστήριξη αυτών των πρωτοβουλιών, που θα στοχεύουν στη δημιουργία ενός πλατιού διεκδικητικού πλαισίου, ενός κοινωνικού μετώπου για μια άλλη πολιτική, που έχει ανάγκη ο τόπος, για να δοθεί η ελπίδα, για να δοθεί διέξοδος, για να δημιουργηθεί μια ασπίδα δυναμικής αλληλεγγύης απέναντι στην κρίση.

Ήδη μίλησα πολύ, θα πάρουν το λόγο οι δυο κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι για να συγκεκριμενοποιήσουν τις παρεμβάσεις, τις προτάσεις, τα σχέδια νόμων, αλλά και τις πρωτοβουλίες που θα πάρουμε στο κοινωνικό πεδίο.

************ ********* ******

ΦΩΤΗΣ ΚΟΥΒΕΛΗΣ: Στην άρνηση της κυβέρνησης να υιοθετήσει, να δεχθεί μέτρα τα οποία θα ανταποκρίνονται στην κατάσταση, η οποία υπάρχει στην ελληνική κοινωνία, ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς, διεκδικώντας μια ουσιαστική προγραμματική σχέση εμπιστοσύνης με τους πολίτες – όπως ακούσατε λίγο πριν από τον πρόεδρο της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα – παίρνει συγκεκριμένες πρωτοβουλίες και καταθέτει, επίσης με συγκεκριμένο τρόπο, τις δικές του εναλλακτικές προτάσεις, εναλλακτικές σε σχέση με εκείνες τις οποίες έχει πάρει η κυβέρνηση ή αρνείται να πάρει.

Ήδη έχουμε καταθέσει τη δική μας πρόταση για το εκλογικό σύστημα. Είναι μια πρόταση νόμου, η οποία θα συζητηθεί στη Βουλή, και με την οποία εμείς διεκδικούμε να καθιερωθεί ως πάγιο εκλογικό σύστημα η απλή αναλογική. Με την πεποίθηση και την πολιτική βεβαιότητα ότι η απλή αναλογική μπορεί γνήσια να εκφράσει τους πραγματικούς, κοινωνικούς και πολιτικούς συσχετισμούς.

Με μια πρόταση νόμου, η οποία αποτελεί σαφέστατα απάντηση στον εκλογικό νόμο, που η κυβέρνηση, ομολογουμένως με μια ασάφεια, προωθεί. Και λέω με ασάφεια, με το δεδομένο ότι δεν έχει προσδιορίσει κρίσιμα στοιχεία της δικής της πρότασης, που αποτελεί – κατά την δική της ορολογία – απομίμηση του γερμανικού συστήματος. Θα το ονόμαζα γερμανικό σύστημα αλά greca, με την έννοια ότι δεν έχει σχέση με το γερμανικό σύστημα. Δανείζεται μερικά στοιχεία, αλλά αποτελεί προσαρμογή στα ελληνικά πράγματα.

Μια προσαρμογή, η οποία θα οδηγήσει – στο βαθμό που θα καθιερωθεί αυτό το προωθούμενο εκλογικό σύστημα – στον αρχηγοκεντρισμό, τη διαμόρφωση Βουλευτών δυο κατηγοριών, αφού θα έχουμε τους βουλευτές που θα εκλέγονται με τη λίστα και τους βουλευτές που θα εκλέγονται με τον σταυρό και σε κάθε περίπτωση θα διαμορφώσει ένα πολιτικό τοπίο, το οποίο θα απομακρύνει συστηματικά την ουσιαστική αντιπροσώπευση, όπως πρέπει η αντιπροσώπευση αυτή να εκφράζεται στο επίπεδο ανάδειξης των βουλευτών, δηλαδή συγκρότησης του Κοινοβουλίου.

Μια δεύτερη πρόταση νόμου, η οποία έχει σχέση με το μεταναστευτικό. Εμείς θέλουμε να πούμε ότι επί της αρχής, το νομοθέτημα που θέλει να προωθήσει η κυβέρνηση έχει θετικές ρυθμίσεις, στο βαθμό, όμως, που θα υπαναχωρήσει, στο βαθμό που θα υπακούσει στις ποικιλώνυμες, βαθύτατα συντηρητικές ή και ακροδεξιές απόψεις. Η Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ έχει τις δικές της εναλλακτικές προτάσεις, τις οποίες βεβαίως  επιφυλάσσεται να καταθέσει είτε με τη μορφή τροπολογιών, είτε με τη μορφή ενός αυτοτελούς σχεδίου νόμου, ακριβέστερα μιας αυτοτελούς πρότασης νόμου.

Μια άλλη πρόταση νόμου, η οποία και αυτή θα κατατεθεί, αφορά στο εγγυημένο δικαίωμα πρόσβασης όλων των πολιτών στις δημόσιες υπηρεσίες και τα δημόσια αγαθά. Με αυτή την πρόταση νόμου στοχεύουμε να είναι μόνιμη η υπαγωγή των υπηρεσιών κοινής ωφέλειας σε αυστηρά κοινωνικά και αναπτυξιακά κριτήρια, σε αντιδιαστολή προς τις αρνητικές επιπτώσεις που προκαλούν τόσο η απορρύθμιση των αγορών όσο και η ιδιωτικοποίηση και η μετοχοποίηση των δημοσίων επιχειρήσεων.

Αντιλαμβάνεστε ότι με το περιεχόμενο αυτής της πρότασης νόμου, όχι μόνο αντιστεκόμαστε, αλλά δείχνουμε τον ουσιαστικό, τον αποτελεσματικό δρόμο προστασίας του δημόσιου αγαθού και διατήρησής του στη διαχείριση αποκλειστικά του δημοσίου και αποκρούουμε τις εύκολες ιδιωτικοποιήσεις, οι οποίες μάλιστα γίνονται στο ψευδώνυμο των διαρθρωτικών αλλαγών.

Ακόμη, η Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ θα καταθέσει πρόταση νόμου για την κατοχύρωση και την προστασία των ατομικών και πολιτικών ελευθεριών, προωθώντας έτσι την κατάργηση των νομοθετικών διατάξεων που περιορίζουν, που περιστέλλουν τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα. Και αναφερόμαστε στον περίφημο νόμο για την κουκούλα, στις διατάξεις του τρομονόμου, στην απαράδεκτη και προσβλητική των προσωπικών δεδομένων χρήση των ηλεκτρονικών μέσων παρακολούθησης των πολιτών, δηλαδή στις κάμερες, στη συλλογή DNA, στα προσωπικά δεδομένα και σε άλλα συναφή δικαιώματα των πολιτών που πράγματι βρίσκονται υπό περιορισμό και απειλείται η περαιτέρω περιστολή τους.

Ακόμη, πρόταση νόμου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ για το περιβάλλον, με ενίσχυση της έρευνας και της παραγωγικής εξειδίκευσης σχετικά με την παραγωγή πράσινων παραγωγικών συστημάτων και εφαρμογή τους. Θα προωθεί, επίσης, η πρόταση νόμου που θα καταθέσουμε για τεχνικές και καταναλωτικές πρακτικές, πρακτικές φιλικές προς το περιβάλλον, στο σύνολο της παραγωγικής διαδικασίας.

Αναφορικά με τα Σώματα Ασφαλείας, θα καταθέσει επίσης η Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ ολοκληρωμένη πρόταση για τον εκδημοκρατισμό τους, για την αποτελεσματική και δημοκρατική λειτουργία τους και βεβαίως θα προωθεί και την πρόταση που έχει καταθέσει ο ΣΥΡΙΖΑ για τον διακομματικό έλεγχο, την εποπτεία και τη στήριξη των Σωμάτων Ασφαλείας προς μια κατεύθυνση πραγματικά προστασίας του πολίτη.

Αγαπητοί φίλοι και φίλες, χθες συζητήθηκε στην Ολομέλεια της Βουλής η σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής για το Βατοπέδι. Με την ευκαιρία αυτή, αναδείξαμε για άλλη μια φορά την ανάγκη σαφούς διάκρισης των ρόλων εκκλησίας και κράτους. Και ολοκληρωμένη πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, θα προωθηθεί προκειμένου να αποσαφηνιστούν σχέσεις κράτους και Εκκλησίας και να καθοριστούν, επίσης, με σαφήνεια οι ρόλοι τόσο του κράτους όσο και της εκκλησίας.

Να επισημάνω ότι ο χωρισμός εκκλησίας και κράτους δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί στο επίπεδο του κοινού νομοθέτη. Χρειάζεται αναθεωρητική διαδικασία του Συντάγματος. Αλλά μέχρι να φθάσουμε εκεί, είναι δυνατόν ο κοινός νομοθέτης, δηλαδή σήμερα η Βουλή, να διακρίνει τους ρόλους κράτους και εκκλησίας με μια σαφήνεια, η οποία θα υπηρετεί και την απρόσκοπτη λειτουργία του κράτους, αλλά και τη λειτουργία της εκκλησίας στα δικά της πεδία, έτσι ώστε να μην έχουμε ερμαφρόδιτες θεσμικές συγχύσεις που αδικούν τα δικαιώματα των πολιτών αλλά διαμορφώνουν και συνθήκες προσβολής και του κύρους του κράτους με ότι συνεπάγεται αυτό, αλλά και της εκκλησίας.

Τέλος, στο επίπεδο των θεσμο-κοινωνικών παρεμβάσεών μας στο επίπεδο του νομοθετικού έργου, θα καταθέσουμε ολοκληρωμένες προτάσεις για τη διαμόρφωση θεσμών διαφάνειας στη διαχείριση του δημοσίου χρήματος και ευρύτερα του δημόσιου αγαθού.

Νομίζω, ότι δεν αρκεί ο αφορισμός, δεν αρκεί η επίκληση της ανάγκης για την ύπαρξη θεσμών διαφάνειας, αλλά πρέπει αυτοί να προκύψουν ως ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Και αυτό το συγκεκριμένο αποτέλεσμα της διαμόρφωσης θεσμών διαφάνειας θα το επιδιώξει η Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ με σχετική πρόταση νόμου. Βεβαίως με την επισήμανση ότι η διαφθορά, η διαπλοκή, η διαφάνεια εντέλει δεν είναι μόνο θεσμικό ζήτημα, είναι και πολιτικό. Και η αντιμετώπισή του πρέπει να γίνεται και στα δυο αυτά επίπεδα, και στο θεσμικό και στο πολιτικό. Εμείς και στα δυο αυτά επίπεδα θα διεκδικήσουμε την αντιμετώπισή του.

************ ********* ******

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Να σας καλημερίσω και εγώ όλους και όλες, σας ευχαριστώ για την παρουσία σας.

Επιτρέψτε μου να κάνω ένα κατ’ αρχήν μικρό σχόλιο στο πλαίσιο όσων ελέχθησαν προηγουμένως και ιδιαίτερα από τον Πρόεδρο της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ.

Χθες συνέβη ένα εξαιρετικό γεγονός το οποίο σήμερα είναι στα πρωτοσέλιδα. H Ελλάδα εξέδωσε ένα κοινοπρακτικό δάνειο οκτώ (8) δισεκατομμυρίων ευρώ το οποίο υπερκαλύφθηκε. Ως αποτέλεσμα αυτής της υπερκάλυψης η κυβέρνηση έβγαλε ιαχές ενθουσιασμού ότι να τώρα πάμε καλύτερα, αποφεύγουμε την χρεοκοπία, ορίστε η επιτυχία , τα δε μέσα ενημέρωσης σχεδόν πανηγύριζαν. Είδατε χθες τα περισσότερα από τα δελτία των ειδήσεων.

Υποβαθμίστηκε έως παραμερίστηκε όμως μία μικρή λεπτομέρεια: Ότι το κοινοπρακτικό δάνειο αυτό υπερκαλύφθηκε μεν, αλλά το επιτόκιό του ήταν 6,2% για πενταετή δανεισμό. 6,2%, αθλιότητα! Αυτή μόνο η λέξη μπορεί να περιγράψει αυτό το επιτόκιο. Και οι χειρότεροι και οι πλέον άπληστοι τοκογλύφοι θα ντρεπόντουσαν να χρεώσουν τέτοιο επιτόκιο στο ελληνικό δημόσιο. Και όμως εδώ πανηγυρίζουμε! Δυστυχώς, έχουμε μία κυβέρνηση η οποία έχει παραδοθεί στο έλεος των διεθνών κεφαλαιαγορών, στο έλεος της διεθνούς κερδοσκοπίας.

Δυστυχώς αυτή η αθλιότητα με αυτά τα επιτόκια δανεισμού της χώρας μας, καταδεικνύει ότι οδεύουμε ολοταχώς να γίνουμε «μπανανία» σε ευρωπαϊκή έκδοση και μισοαποικία περίπου στις παρυφές της ευρωζώνης.

Απέναντι σ’ αυτή την κατάσταση υπάρχει δυνατότητα αντίδρασης. Ο Πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ εξέθεσε με σαφήνεια ότι υπάρχουν εναλλακτικές προτάσεις, δυνατότητες εναλλακτικές να αντιδράσουμε να αναπτύξουμε μία άλλη φωνή, έναν άλλο λόγο πάνω σε αυτή τη λεηλασία και τη ληστεία του ελληνικού λαού από το διεθνές κερδοσκοπικό κεφάλαιο.

Αυτή την ώρα η Γερμανία αν εξέδιδε αυτό το δάνειο, θα πλήρωνε για τα πέντε χρόνια της αποπληρωμής του τόκους κάτω από 1 δις ευρώ. Εμείς θα πληρώσουμε στα πέντε χρόνια 2,5 δις ευρώ.

Εμείς λέμε στην κυβέρνηση γιατί δεν διεκδικεί τον απευθείας δανεισμό, μέσω  αλλαγής βεβαίως των ευρωπαϊκών κανόνων του ελληνικού κράτους από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα; Γιατί δεν το διεκδικεί;

Και το λέω αυτό γιατί η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αυτή την ώρα δανείζει απευθείας, -με ενέχυρο τα  αναξιόπιστα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου-, τις εμπορικές τράπεζες με ποιο επιτόκιο; Με επιτόκιο 1%. Γιατί δεν διεκδικεί η Ελλάδα να δανείζεται απευθείας με το ίδιο τουλάχιστον επιτόκιο που δανείζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα τις εμπορικές τράπεζες με ενέχυρο τα ομόλογα του δημοσίου.

Δεν θα πραγματοποιηθεί; Δεν θα γίνει; Ας το διεκδικήσουμε. Το θέλουμε; Το διεκδικούμε και δεν το πετύχαμε; Υψώσαμε την φωνή μας και μας είπαν δεν γίνεται; Ή προεξοφλούμε την άρνηση, την αποδεχόμαστε εθελόδουλα ή και συναινούμε γιατί συμφωνούμε με αυτή τη λογική που διέπει το απαράδεκτο καθεστώς της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας;

Αν το δημόσιο δανειοδοτείτο από την Ευρωπαϊκή  Κεντρική τράπεζα με το 1% που δανείζεται η Εθνική Τράπεζα, η Εμπορική Τράπεζα,  η Τράπεζα Πειραιώς, η Marfin, αν γινόταν αυτό, στα πέντε χρόνια εμείς θα γλυτώναμε πάνω από 2 δις ευρώ, δηλαδή άλλα δύο πακέτα  επίδομα –για να το πω έτσι παραστατικά-  της λεγόμενης κοινωνικής αλληλεγγύης που έδωσε το ΠΑΣΟΚ.

Άρα υπάρχει ένας δρόμος, υπάρχει άλλη πολιτική, δεν υπάρχει όμως η βούληση να την διεκδικήσουμε.

Στο πλαίσιο λοιπόν αυτής της εναλλακτικής οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής, που εμείς προτάσσουμε  και συνεχώς επεξεργαζόμαστε, η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ το επόμενο διάστημα θα πάρει αρκετές πρωτοβουλίες και μάλιστα πρωτοβουλίες με συγκεκριμένες προτάσεις για σημαντικά σοβαρά και επίκαιρα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα.

Εκθέτω πολύ συνοπτικά τέτοιες νομοθετικές πρωτοβουλίες που θα πάρουμε το επόμενο διάστημα των οποίων η επεξεργασία είτε βρίσκεται στην αρχή, είτε είναι  πιο προχωρημένη και μπορούν το επόμενο διάστημα να κατατεθούν άμεσα.

Πρώτον, απέναντι σε προϋπολογισμούς που το τελευταίο διάστημα γίνονται όλο και πιο πλαστοί και σχεδόν τα τελευταία χρόνια έχουν καταντήσει κουρελόχαρτα, εμείς θα καταθέσουμε μία πρόταση νόμου με τίτλο «Δημοκρατικός έλεγχους στην κατάρτιση, ψήφιση και υλοποίηση του Προϋπολογισμού» με σαφείς στόχους τη διαφάνεια, την αξιοπιστία των προϋπολογισμών, τον κοινοβουλευτικό και κοινωνικό τους έλεγχο.

Δεύτερη νομοθετική πρωτοβουλία στο ασφαλιστικό. Απέναντι στην ασφαλιστική τρομοκρατία του κ. Λοβέρδου και της κυβέρνησης και τις διαφαινόμενες πλέον ανοιχτά προθέσεις για μια γενική κατεδάφιση του κοινωνικού και ασφαλιστικού συστήματος της χώρας μας, εμείς θα καταθέσουμε πρόταση νόμου με τίτλο «για την επαρκή χρηματοδότηση του ασφαλιστικού συστήματος, τη βελτίωση των παροχών του και την ενίσχυση του κοινωνικού, του δημόσιου και αναδιανεμητικού χαρακτήρα του.» Νομίζω με λίγες φράσεις λέμε όλη την ουσία του ασφαλιστικού προβλήματος για μια νέα ασφαλιστική προοπτική.

Τρίτον στο φορολογικό, θα αναλάβουμε πρωτοβουλία απέναντι στην φορολογική επιδρομή της κυβέρνησης σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων η οποία πέραν της άδικης κατεύθυνσής της, επιδεινώνει την οικονομική πορεία και οδηγεί και εξωθεί στη ύφεση την οικονομία. Θα αναλάβουμε πρωτοβουλία για μία πρόταση νόμου με τίτλο «για ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα» με περιεχόμενο τη συμβολή στην αναδιανομή του κοινωνικού πλούτου, την κατάργηση της φορολογικής ασυλίας για μεγάλα κέρδη, μεγάλες περιουσίες, μεγάλες κληρονομιές και μεγάλα εισοδήματα, την κατάργηση των φοροαπαλλαγών, π.χ. για τους εφοπλιστές και την εκκλησιαστική περιουσία που χρησιμοποιείται για εμπορικούς σκοπούς, ευνοϊκές ρυθμίσεις για εισοδηματικά ασθενείς κοινωνικές ομάδες, ιδιαίτερα τους χαμηλόμισθους φτωχούς αγρότες και φυσικά μέτρα για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής.

Τέταρτον, απέναντι στην εργασιακή επισφάλεια θα αναλάβουμε νομοθετική πρωτοβουλία. Η συχνότερη ίσως φράση που χρησιμοποιούσε προεκλογικά και όχι μόνο προεκλογικά ο σημερινός Πρωθυπουργός ο κ. Γιώργος Παπανδρέου ήταν εργασιακός μεσαίωνας. Αυτή η φράση έχει απαλειφθεί πλήρως από το μετεκλογικό λεξιλόγιό του για ευνόητους λόγους. Εμείς επιμένουμε ο εργασιακός μεσαίωνας δεν τελείωσε γιατί ήρθε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Συνεχίζεται και δυστυχώς κλιμακώνεται στην πράξη. Απέναντι λοιπόν σ’ αυτόν τον εργασιακό μεσαίωνα, θα καταθέσουμε πρόταση νόμου για την κατάργηση όλων των νόμων και ρυθμίσεων, είτε των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ είτε των κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας που εδραιώνουν την εργασιακή βαρβαρότητα θεσμικά με αιχμές της πρότασης την κατάργηση της υπενοικίασης εργαζομένων, η οποία είναι δουλεμπόριο πραγματικό και την  υποκατάσταση της μισθωτής εργασίας από συμβάσεις έργου, το περίφημο καθεστώς με το «μπλοκάκι».

Νομοθετική πρωτοβουλία θα αναλάβουμε επίσης για το μείζον θέμα του πιο εκμεταλλευόμενου τμήματος εργαζομένων που διαμένουν στη χώρα μας, του τμήματος των εργαζομένων μεταναστών. Για την κατοχύρωση των εργασιακών σχέσεων και των δικαιωμάτων τους και για τις προϋποθέσεις εργασιακής και γενικότερης νομιμοποίησής τους.

Θα αναλάβουμε επίσης νομοθετική πρωτοβουλία για την προστασία των ανέργων. Πρόταση νόμου με τίτλο «Μέτρα κοινωνικής προστασίας των ανέργων και προστασίας από τις απολύσεις», για αύξηση του επιδόματος ανεργίας, για αύξηση του αριθμού των ανέργων που λαμβάνουν το επίδομα και επιμήκυνση του χρόνου χορήγησής του, πλήρης ιατροφαρμακευτική κάλυψη και ασφαλιστικά δικαιώματα για τους ανέργους, ρήτρα απασχόλησης για επιχειρήσεις με κέρδη ή επιχειρήσεις που επιδοτούνται.

Τέλος, θα αναλάβουμε πρωτοβουλία για το θέμα της υγείας, με πρόταση νόμου για ένα ενιαίο και καθολικό σύστημα δομών και υπηρεσιών πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας. Η λογική που θα διέπει την πρόταση είναι ότι η υγεία δεν είναι εμπόρευμα, αλλά δημόσιο συλλογικό αγαθό.

Αυτές θα είναι βασικά οι νομοθετικές πρωτοβουλίες που αναλαμβάνουμε και που νομίζω παραστατικά αναδεικνύουν έμπρακτα σε ένα άλλο επίπεδο νομοθετικών πρωτοβουλιών την εναλλακτική μας πρόταση, τη ρεαλιστικότητά της και τη δυνατότητα να είναι αύριο μια πραγματικότητα, εφόσον αλλάξουν οι πολιτικοί συσχετισμοί για τη χώρα μας ανοίγοντας νέους προοδευτικούς και ανθρώπινους ορίζοντες. Ευχαριστώ.

************ *******

ΕΡΩΤΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

Για την αντιπολιτευτική στάση του ΣΥΡΙΖΑ και την πρόταση του Αλ. Αλαβάνου για δημοψήφισμα για το Σύμφωνο Σταθερότητας.

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένας πλουραλιστικός χώρος απόψεων και ιδεών. Κάθε συμβολή απόψεων και ιδεών είναι θεμιτή και αναγκαία, ακόμα και όταν εμπεριέχει στοιχεία κριτικής, στο βαθμό που έχει ως στόχο να συντείνει στην κοινή μας πορεία, στην σύγκλιση όλων αυτών των διαφορετικών ιδεών και απόψεων, στους κοινούς μας στόχους να αντιπαρατεθούμε στο κοινωνικό πεδίο με τους αντιπάλους μας που είναι απέναντι. Και είναι οι σκληρά ταξικές πολιτικές, τα κυβερνητικά μέτρα που εφαρμόζονται, οι απόψεις που λένε πως η κοινωνία μοιρολατρεί απέναντι σ’ αυτά τα μέτρα. Από εκεί και πέρα, είναι γνωστές οι επεξεργασμένες θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ, τόσο για την ανάγκη κοινής πάλης με τους λαούς της Ευρώπης σε πανευρωπαϊκό επίπεδο για την κατάργηση του Συμφώνου Σταθερότητας που θέτει ένα στενό κορσέ σ’ όλους τους λαούς της Ευρώπης. Το Σύμφωνο Σταθερότητας δεν φτιάχτηκε για να τιμωρεί μια χώρα της Ευρώπης αλλά όλους τους λαούς, τις εργατικές τάξεις σε όλη την Ευρώπη. Όσο όμως και για την άμεση ανάγκη στην χώρα μας να αναπτύξουμε τις ευρύτερες δυνατές κοινές πρωτοβουλίες και δράσεις με δυνάμεις όχι μονάχα της Αριστεράς αλλά με ευρύτερες δυνάμεις στο κοινωνικό πεδίο για να αντισταθεί η ελληνική κοινωνία και ο λαός στο Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Ένα Πρόγραμμα που δεν πρέπει να εφαρμοστεί, δεν μπορεί να εφαρμοστεί γιατί θα εξοντώσει την ελληνική κοινωνία και εάν εφαρμοστεί θα βαθύνει ακόμα περισσότερο την κρίση. Σ’ αυτήν την κατεύθυνση θα κινηθούμε το επόμενο διάστημα και σ’ αυτήν την κατεύθυνση είναι και οι σημερινές πρωτοβουλίες που σας ανακοινώναμε. Ένα σχέδιο που περιλαμβάνει μια δέσμη προτάσεων στο κοινοβουλευτικό πεδίο αλλά και ταυτόχρονων δράσεων και παρεμβάσεων στο κοινωνικό πεδίο δηλαδή κοινωνικών αγώνων και διεκδικήσεων.

Για τις αγροτικές κινητοποιήσεις και τις απόψεις στελεχών του ΠΑΣΟΚ ότι υποκινούνται από πολιτικά κόμματα

Χρόνια τώρα είμαστε στο ίδιο έργο θεατές είτε κυβέρνηση είναι το ΠΑΣΟΚ είτε η ΝΔ. Αυτή η καραμέλα για πράσινους και γαλάζιους αγρότες πρέπει να σταματήσει. Δεν γίνεται πιστευτή από κανέναν. Αν έχουν ένα χρώμα οι αγρότες που τους χαρακτηρίζει είναι το χρώμα της γης που είναι καφέ, δεν είναι ούτε γαλάζιο, ούτε πράσινο, ούτε κόκκινο. Βρέθηκα την Κυριακή σε μια σειρά από μπλόκα και συνομίλησα μαζί με τους αγρότες και η αίσθηση που έχω είναι ότι αυτό που τους ενδιαφέρει δεν είναι να επιβεβαιώσουν κάποια κομματική γραμμή. Αυτό που τους ενδιαφέρει, ανεξάρτητα πολιτικής προτίμησης, είναι τι θα γίνει με το μέλλον τους. Βρίσκονται σε απόγνωση και δεν διεκδικούν μια μικρή αποζημίωση για να φύγουν. Διεκδικούν βαθιές τομές ώστε να υπάρξουν οι όροι για την επιβίωσή τους. Νομίζω, ότι ο τρόπος με τον οποίο προσπαθεί επικοινωνιακά η  κυβέρνηση να αντιμετωπίσει τις αγροτικές κινητοποιήσεις ρίχνει λάδι στη φωτιά αντί να προσπαθεί να λύσει τα μεγάλα χρόνια προβλήματα επιβίωσης των αγροτών.

Κάποια στιγμή σε αυτήν την χώρα πρέπει να αναλογιστούμε πως θα αντιμετωπίσουμε την κρίση όταν έχουμε περιορίσει τις παραγωγικές δυνάμεις αυτού του τόπου, δεν παράγουμε πια τίποτα και μονάχα καταναλώνουμε ενώ για κάθε ευρώ που καταναλώνουμε το πληρώνουμε 2 ή 3 ευρώ διότι δανειζόμαστε με υπέρογκα επιτόκια. Οι παραγωγικές δυνάμεις σε αυτό τον τόπο δεν υπάρχουν και εκεί που υπάρχουν τους συμπεριφερόμαστε με ένα τρόπο απαξιωτικό. Στην Ελλάδα της δημιουργίας και της παραγωγής θεωρούμε ότι μας δημιουργεί προβλήματα στην δημόσια εικόνα της χώρας. Η κυβέρνηση πρέπει άμεσα να προχωρήσει σε πολύ σοβαρές θεσμικές τομές και παρεμβάσεις. Ταυτόχρονα, τα οικονομικά αιτήματα των αγροτών κυρίως για τις καλλιέργειες που έχουν καταστραφεί πρέπει να τα αντιμετωπίσει ώστε να δώσει άμεσα λύση διότι εάν δεν δώσει άμεσα λύσεις αυτοί οι άνθρωποι θα αφήσουν την παραγωγή και αντί να παράγουν προϊόντα θα παράγουν ρεύμα βάζοντας φωτοβολταϊκά στα χωράφια τους και θα έρχονται στις ουρές της ανεργίας στα μεγάλα αστικά κέντρα για να πάρουν ένα κομμάτι από τα επιδόματα αλληλεγγύης ή από το πρόσφατο μέτρο που εξήγγειλε ο κ.Λοβέρδος την δυνατότητα δηλαδή που έχουν οι άνεργου να μεταφέρονται φθηνότερα με τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς ή να παίρνουν συσσίτιο.

Την Κυριακή πέρασα από οχτώ μπλόκα. Το πραγματικό όμως μπλόκο που δεν μπορούσαν να περάσουν γιατί από τα μπλόκα των αγροτών περνούσαν ήταν αυτό των Τεμπών. Εκεί δεν είχε τρακτέρ, είχε μεγάλα βράχια. Αλλά για αυτά δεν ακούσαμε τίποτα ενάμιση χρόνο τώρα. Αυτό δεν δυσφημεί την χώρα σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Ποια άλλη χώρα στην Ευρώπη είναι κομμένη στα δυο εξ’ αιτίας πιθανών αστοχιών στα έργα που έχει κάνει η εταιρεία που είχε το έργο. Αλλά δεν είδα κανένα από τα Μέσα Ενημέρωσης να διακόψουν το δελτίο τους και να πουν κόπηκε η Ελλάδα στα δυο. Η παραχωρησιούχος εταιρεία έχει υποχρεώσεις και πρέπει να πληρώσει.

Δεν είναι ελληνικό φαινόμενο οι αγρότες να κάνουν κινητοποιήσεις βγάζοντας τα τρακτέρ στους δρόμους. Έγινε το 2009 στην Αυστρία, στην Πράγα, στην Ιταλία, στην Γαλλία. Παντού μ’ αυτόν τον τρόπο διεκδικούν οι αγρότες. Και εκεί που διεκδικούν παίρνουν κιόλας. Διότι ο μέσος όρος στην ΕΕ του αγροτικού εισοδήματος αυξήθηκε 5% τα τελευταία χρόνια ενώ στην χώρα μας έπεσε 26 % και κάποιος ευθύνεται γι’ αυτό. Το ερώτημα είναι αν θα αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα επί της ουσίας ή θα μένουμε στην διαπίστωση ότι κάποιες κοινωνικές ομάδες εμποδίζουν κάποιες άλλες. Αυτό γίνεται κάθε φορά που μια κοινωνική ομάδα αποφασίζει να κάνει κινητοποιήσεις.  Δεν είναι τρελοί οι άνθρωποι που κλείνουν τους δρόμους χωρίς λόγο και φαντάζομαι ότι εδώ χρειάζονται απαντήσεις ουσιαστικές προκειμένου να σταματήσουν αυτές κινητοποιήσεις και όχι κοροϊδία, χλευασμός και υποτιμητικά σχόλια. Να συζητάει η κυβέρνηση μ’ αυτούς που δημιούργησαν το πρόβλημα και να μην συζητάει με τους πραγματικούς αγρότες.

Για τις αυτοδιοικητικές εκλογές και τις συνεργασίες

Το σημαντικό που πρέπει να δούμε σε σχέση με τις αυτοδιοικητικές εκλογές και το κρίσιμο στο οποίο πρέπει να τοποθετηθούμε είναι ένα σχέδιο που η κυβέρνηση δια του κ. Ραγκούση έφερε σε διαβούλευση και είναι το σχέδιο Καλλικράτης. Αυτό το σχέδιο, για άλλη μια φορά, προσπαθεί να αντιμετωπίσει ώριμες ανάγκες για την αναδιάρθρωση του διοικητικού χάρτη της χώρας με ένα τρόπο που βαθαίνει το έλλειμμα δημοκρατίας σε τοπικό επίπεδο, δημιουργεί εκτρώματα σε ότι αφορά τις συνενώσεις και ταυτόχρονα προσπαθεί να αντιμετωπίσει την αυτοδιοίκηση σαν τον φτωχό συγγενή δηλαδή να δημιουργήσει δυνατότητες δημοσιονομικής εξοικονόμηση πόρων από μια ήδη στραγγαλισμένη αυτοδιοίκηση. Αυτό που προέχει το επόμενο διάστημα είναι να εναντιωθούμε σε αυτή την προοπτική. Σε ότι αφορά την εκλογική τακτική, είναι πρόωρο να σας απαντήσω αφού γνωρίζετε ότι θα διαμορφωθεί από τα συλλογικά όργανα τόσο του ΣΥΝ όσο και του ΣΥΡΙΖΑ.

Για την ύπαρξη μιας νέας κοινωνικής πλειοψηφίας

Ήδη υπάρχει μια πλειοψηφία του ελληνικού λαού που δεν μπορεί να ανεχθεί αυτήν την πολιτική. Αυτό το Πρόγραμμα Σταθερότητας που η κυβέρνηση έφερε στο ελληνικό κοινοβούλιο για μια δίωρη διαβούλευση  ενώ είχε δεσμευτεί ο Υπουργός Οικονομικών ότι θα το φέρει προς έγκριση στο ελληνικό κοινοβούλιο. Το επόμενο διάστημα η δυσαρέσκεια της κοινωνίας θα αυξάνει με γεωμετρική πρόοδο. Το ζήτημα είναι αυτή την οργή και την δυσαρέσκεια – και εδώ είναι ο ρόλος της Αριστεράς- να την μετατρέψει σε προωθητική δύναμη διεκδίκησης μιας άλλης πολιτικής. Αυτό προσπαθούμε να κάνουμε με τις παρεμβάσεις μας κοινωνικό πεδίο θεωρώντας ότι με κοινωνικούς αγώνες και διεκδικήσεις μπορεί να στηθεί μια αντίρροπη τάση απέναντι στις πιέσεις που ασκούνται στην χώρα. Ταυτόχρονα, το προσπαθούμε με τις παρεμβάσεις μας σε κοινοβουλευτικό πεδίο με προτάσεις νόμων, με παρεμβάσεις, με προτάσεις προγραμματικής αντιπολίτευση ώστε να γίνει διακριτή η ρεαλιστική εναλλακτική διέξοδος από την κρίση. Σε επίπεδο κοινωνικών δυνάμεων πρέπει να αναπτυχθούν όλες οι πρωτοβουλίες που θα κάνουν εφικτή την ευρύτερη δυνατή συμπόρευση των δυνάμεων της Αριστεράς, της οικολογίας, του σοσιαλιστικού χώρου, όλων των δημοκρατικών δυνάμεων αλλά και των πολιτών που ανεξάρτητα το τι ψήφισαν βλέπουν να εφαρμόζεται στην πλάτη τους αυτή η πολιτική. Και στο κοινοβουλευτικό πεδίο είναι προφανές ότι θα προσπαθούμε να αναδεικνύουμε αυτές τις αντιφάσεις όλων των πολιτικών δυνάμεων και να τους θέτουμε μπροστά σε συγκριμένα διλλήματα ώστε διαμορφώνει η κοινωνία μια εικόνα για την στάση τους.

Για τις παρεμβάσεις του ΣΥΡΙΖΑ στο κοινωνικό πεδίο και το ασφαλιστικό

Κάθε πρόταση νόμου που καταθέτουμε θα εμπεριέχει την προσπάθεια να δημιουργηθεί ένα μέτωπο κοινωνικής υποστήριξης αυτών των προτάσεων. Αυτή την στιγμή υπάρχει μια ολομέτωπη επίθεση, στο κοινωνικό και στο οικονομικό πεδίο αλλά και μια προσπάθεια να δημιουργηθεί ένα συντηρητικό τόξο για να αποτρέψει ώριμες αλλαγές στα κοινωνικά δικαιώματα. Εμείς θα βρεθούμε μπροστά σ’ αυτές τις διεκδικήσεις. Παρεμβαίνουμε στον κοινοβούλιο και ταυτόχρονα προσπαθούμε να δημιουργήσουμε την ευρύτερη δυνατή  κοινωνική επιρροή των προτάσεών μας. Ένα παράδειγμα θα σας δώσω μόνο. Έχουμε μπροστά μας το μεγάλο θέμα του ασφαλιστικού, των αλλαγών που προωθεί η κυβέρνηση. Πριν από ενάμιση χρόνο, οι αλλαγές που προσπάθησε να φέρει και έφερε η κα Πετραλιά βρήκαν την καθολική αντίδραση της ελληνικής κοινωνίας. Αυτές οι αλλαγές που έρχονται είναι πολύ χειρότερες. Δεν απαντηθούν μονάχα με κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις και συνεντεύξεις τύπου.

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα δώσει όλες τις δυνάμεις του στο κοινωνικό πεδίο, στους εργασιακούς χώρους, προκειμένου η κοινωνία να απαντήσει δυναμικά και να υπερασπιστεί την προοπτική μιας ασπίδας κοινωνικής προστασίας και αλληλεγγύης. Εκεί θα στρέψουμε όλες μας τις δυνάμεις και όχι μονάχα στο ασφαλιστικό αλλά και στο θέμα της ανεργίας και της απασχόλησης.  Θα προσανατολίσουμε τις δυνάμεις το επόμενο διάστημα σ’ αυτήν την κατεύθυνση. Γνωρίζουμε ότι υπάρχουν δυσκολίες και υπάρχει μια μεγάλη αμηχανία στους πολίτες και έχει επιβληθεί μια δημοσιονομική τρομοκρατία. Όμως αν δεν υπάρξει αντίδραση, κινητοποιήσεις, αντιστάσεις τότε τα πράγματα θα είναι πολύ πιο δύσκολα. Η κυβέρνηση πρέπει να καταλάβει ότι κάνει ακριβώς το αντίθετο από αυτό που θα έπρεπε να κάνει. Αντί να μεταφέρει την πίεση από μέσα προς τα έξω, μεταφέρει την πίεση από έξω προς τα μέσα. Πηγαίνουν στην ΕΕ και διαρκώς οι ευρωπαίοι εταίροι πιέζουν και άλλο για συρρίκνωση των εργασιακών δικαιωμάτων. Αντί η κυβέρνηση να τους πει ότι εσείς ζητάτε και άλλη πίεση αλλά ο ελληνικός λαός δεν αντέχει άλλο, έρχεται εδώ και αναπαράγει μια εικόνα αναξιοπιστίας για την χώρα, μια εικόνα ότι οι εργαζόμενοι τρώνε με χρυσά κουτάλια, ότι οι αγρότες είναι άνθρωποι της μίζας και της διαφθοράς. Αναπαράγοντας αυτή την εικόνα πως είναι δυνατό να διαπραγματευθούν σε ευρωπαϊκό επίπεδο; Οι κοινωνικές πιέσεις θα λειτουργήσουν αντίρροπα στις πιέσεις που ασκούνται σήμερα στη χώρα μας και είναι η μοναδική διέξοδος από την κρίση. Αυτό που πραγματικά μπορεί να φοβούνται σε ευρωπαϊκό επίπεδο είναι η πιθανότητα οι κοινωνικές αντιστάσεις και οι κρίσεις να πάρουν μια διάσταση ντόμινο, να επεκταθούν και σ’ άλλες χώρες της ΕΕ.  Η Ελλάδα χρησιμοποιείται ως πειραματόζωο και αυτή την στιγμή μετριέται η δυνατότητα αντίστασης ενός λαού, μιας κοινωνίας, όχι μονάχα για να δουν τι θα γίνει με την Ελλάδα αλλά κυρίως να δουν τι δυνατότητες υπάρχουν γιατί μετά την Ελλάδα στην λίστα βρίσκονται και άλλες χώρες.

Για την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας

Την ερχόμενη εβδομάδα θα συνεδριάσει η Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ με την Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ και συλλογικά θα αποφασίσουμε για την στάση που θα τηρήσουμε σ’ αυτήν την κορυφαία κοινοβουλευτική διαδικασία.

• Μην απαξιώνετε τους αγώνες των αγροτών, μην υποτιμάτε τη νοημοσύνη του κόσμου, λέγοντας «ανοίξτε τους δρόμους, μήπως και κλείσουν τα spread».

Κατά τη συζήτηση επίκαιρης ερώτησης στον Πρωθυπουργό για τις αγροτικές κινητοποιήσεις ο Πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας τόνισε:

«Κύριε Πρωθυπουργέ, θα ήθελα να σας θυμίσω ότι την πρώτη μέρα της προεκλογικής περιόδου, επισκεφθήκατε την Ηλεία, προσκεκλημένος της Πανελλήνιας Ένωσης Νέων Αγροτών όπου γίνατε και επίτιμο μέλος. Θα περίμενα λοιπόν με αυτή την ιδιότητα ότι θα αντιδρούσατε στην απόφαση της κυρίας Υπουργού, να περιορίσει στο ¼ τον αριθμό των νέων αγροτών που επιδοτούνται. Άνθρωποι που άφησαν τις δουλειές τους, τα βιβλία τους, τις σπουδές τους για να γίνουν αγρότες και σήμερα τους αποκλείετε.

Θα περίμενα επίσης ότι θα αντιδρούσατε στην απόφαση της κυρίας Κατσέλη να αναστείλει την υποχρέωση αναγραφής της ονομασίας προέλευσης στο γάλα υποχωρώντας έτσι στις επιθυμίες του καρτέλ του γάλακτος. Και το κυριότερο, θα περίμενα μια στοιχειώδη συνέπεια απέναντι σε όσα λέγατε πέρσι στο Ζάππειο, στο συνέδριο των Δελφών, προεκλογικά και σε όσα λέτε σήμερα. Όπου προχωράτε σε μια παρωδία διαλόγου χωρίς τους αγρότες, διότι η κυρία Υπουργός δεν γνωρίζει τη διεύθυνσή τους για να τους καλέσει.

Επιλέγετε να κάνετε διάλογο για το αγροτικό πρόβλημα, με τη γραφειοκρατία, με αυτούς που είναι συνυπεύθυνοι για το πρόβλημα και όχι με τους πραγματικούς αγρότες και μάλιστα κρατάτε για έκπληξη τις θέσεις σας διότι σας άκουσα με ιδιαίτερη προσοχή, αλλά μας επαναλαμβάνετε διαπιστώσεις και δεν μας λέτε συγκεκριμένες προτάσεις. Το 1,4 δις που δόθηκε πριν τα Χριστούγεννα δεν είναι ενίσχυση παροχών της κυβέρνησης είναι κοινοτικές ενισχύσεις τις οποίες ήσασταν υποχρεωμένοι να δώσετε.

Δεν μας λέτε όμως με ποια πολιτική θα πάτε για συμμαχίες στην Κοινή Αγροτική Πολιτική μετά το 2013. Δεν μας λέτε κουβέντα τι θα γίνει με τα χρέη, τα δάνεια, τη ληστρική εκμετάλλευση των αγροτών παρά μονάχα μας λέτε διάλογο για τον διάλογο.
Κύριε Πρωθυπουργέ, ούτε η δημοσιονομική τρομοκρατία, ούτε οι εισαγγελικές παραγγελίες μπορούν να σβήσουν την κραυγή της απόγνωσης που φουντώνει καθημερινά στον αγροτικό κόσμο.
Σας άκουσα με προσοχή και είχα την αίσθηση ότι δεν ήταν το ΠΑΣΟΚ στην διακυβέρνηση του τόπου όλα τα προηγούμενα χρόνια, πέσατε ξαφνικά εσείς με αλεξίπτωτο στα προβλήματα της αγροτικής οικονομίας και παραγωγής. Δεν είστε δηλαδή εσείς συνυπεύθυνοι για τα μεγάλα αδιέξοδα του αγροτικού κόσμου. Κατασπαταλήσατε πακτωλούς κοινοτικών και εθνικών πόρων όχι για να δημιουργήσετε υποδομές για την αγροτική παραγωγή αλλά με μοναδικό κριτήριο την εξαγορά συνειδήσεων και ψήφων και σεις και η Νέα Δημοκρατία.
Με την πολιτική σας τα προηγούμενα χρόνια προσπαθήσατε να εθίσετε τον αγροτικό κόσμο, με τη βοήθεια βεβαίως και της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας των συνεταιρισμών, να τον εθίσετε σε μια λογική εξαπάτησης, άλλα να έχουν, άλλα να δηλώνουν, να παίρνουν τις επιδοτήσεις δίχως να παράγουν.
Δική σας επιλογή δεν ήταν η αποδέσμευση των επιδοτήσεων από την παραγωγή; Που οδήγησε αυτή η επιλογή; Σε τρία χρόνια έχουμε την εξαφάνιση δυναμικών καλλιεργειών, όπως ο καπνός και τα τεύτλα και έχουμε κατακόρυφη πτώση στην παραγωγή στο σύνολο των αγροτικών προϊόντων.
Δική σας ευθύνη δεν ήταν η συνδιαμόρφωση ειδικά η αναθεώρηση της ΚΑΠ του 2003; Που οδήγησε σήμερα; Να έχουμε μείωση του αγροτικού εισοδήματος ενώ σε όλη την υπόλοιπη Ευρωπαϊκή Ένωση έχουμε αύξηση του μέσου αγροτικού εισοδήματος.
Δική σας ευθύνη και της Νέας Δημοκρατίας, βέβαια από το 1993 και μετά δεν είναι αυτό το διάτρητο αναξιόπιστο σύστημα διαχείρισης των ενισχύσεων που έχει κοστίσει στους Έλληνες φορολογούμενους από κοινοτικά πρόστιμα πάνω από 1,5 δις ευρώ; Τι θα γίνει με αυτά; Σκοπεύετε να το λειτουργήσετε διαφορετικά; Δεσμευθείτε. Του χρόνου τέτοιον καιρό θα έχουμε ξοδέψει άλλα 600 εκατομμύρια σε κοινοτικά πρόστιμα και βεβαίως θα στερούνται πάλι οι αγρότες πολύτιμες για την επιβίωσή τους ενισχύσεις αν δεν κάνετε τίποτα να τα αλλάξετε.
Λέτε δεν έχουμε λεφτά. Κύριε Πρωθυπουργέ, βεβαίως είναι σύνηθες προεκλογικά τα κόμματα εξουσίας να τάζουν και μετεκλογικά να αλλάζουν τις υποσχέσεις τους, όμως εμείς μπορούμε να σας πούμε δυο, τρεις μηδενικού κόστους παρεμβάσεις που μπορούν να κάνουν ρήξεις. Ρήξεις που είναι αναγκαίες για την αγροτική οικονομία.
Ελέγξτε την ασυδοσία και τους μεσάζοντες. Σταματήστε τις παρανομίες και την καταχρηστική συμπεριφορά των τραπεζών απέναντι στους αγρότες. Μειώστε το κόστος παραγωγής. Δεχθείτε τις λογικές προτάσεις των αγροτών. Σταματήστε τις ελληνοποιήσεις προϊόντων. Διαλύστε επιτέλους την κομματοκρατία και τις πελατειακές σχέσεις στους θεσμικούς αγροτικούς φορείς. Δημιουργείστε από μηδενική βάση νέες μορφές συλλογικής οικονομικής οργάνωσης των αγροτών, υγιείς, δημοκρατικές που να υπηρετούν την παραγωγική δραστηριότητα.
Λέτε δεν έχουμε χρήματα. Αφήστε λοιπόν τα χρήματα. Κότσια έχετε για μια άλλη πολιτική; Πολιτική βούληση να τα βάλετε με όλους αυτούς, με όλα αυτά τα απίστευτα κυκλώματα, με τους μεσάζοντες, με τους κουμπάρους, με τους τραπεζίτες, με τους μεγαλοεπιχειρηματίες που κερδίζουν από το μόχθο της αγροτιάς; Έχετε πολιτική βούληση να τα βάλετε μαζί τους; Αν έχετε αποδείξτε το κύριε Πρωθυπουργέ.
Τούτες τις ώρες στους δρόμους και στα μπλόκα είναι το πιο παραγωγικό και δημιουργικό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας. Μην τους αντιμετωπίζετε και μην τους υποτιμάτε έτσι. Μη βγαίνετε να πείτε ανοίξτε τους δρόμους μπας και κλείσουν τα spread.
Πάτε σε ουσιαστικό διάλογο μαζί τους. Αυτοί εκπροσωπούν την άλλη Ελλάδα, την Ελλάδα της δημιουργίας και της παραγωγής, όχι την Ελλάδα της μίζας, την Ελλάδα της διαφθοράς, την Ελλάδα της γραφειοκρατίας. Ακούστε τους και δώστε λύσεις».

του Αλέξη Τσίπρα αποκλειστικά για το protagon.gr

Πριν από έναν χρόνο, στις 6 Δεκεμβρίου του 2008, ο 15χρονος Αλέξης Γρηγορόπουλος δολοφονήθηκε εν ψυχρώ από τις σφαίρες ενός αστυνομικού όπλου. Αυτό που ακολούθησε ήταν πέρα από κάθε πρόβλεψη.

Ένα τεράστιο κύμα διαμαρτυρίας και αγανάκτησης , εκδηλώθηκε αστραπιαία σε ολόκληρη την Ελλάδα σαρώνοντας το γενικό κλίμα παραίτησης και πολιτικής απάθειας μέσα στο οποίο φαινόταν να ζει η ελληνική νεολαία. Και έφερε σε αδιέξοδο το κατεστημένο πολιτικό σύστημα, το οποίο είχε αποφασίσει να υπερασπιστεί μέχρι τέλους την εκδοχή του «μεμονωμένου ατυχούς γεγονότος».

Είναι προφανές ότι αυτή η παράλογη και ωμή δολοφονία, ήταν η σπίθα. Το εύφλεκτο υλικό ήταν τα συσσωρευμένα αδιέξοδα της νέας γενιάς. Αδιέξοδα γνωστά και ομολογημένα. Η τεράστια κρίση του εκπαιδευτικού συστήματος, το αβέβαιο εργασιακό μέλλον, που στερεί από τους νέους ανθρώπους την προοπτική της ανεξαρτησίας και της ατομικής ελευθερίας, η σοβαρή οικονομική κρίση και η εργασιακή και οικονομική επισφάλεια.
Με λίγα λόγια, η βεβαιότητα ότι αυτή η γενιά θα ζήσει τη ζωή της χειρότερα από ότι έζησαν όλες οι προηγούμενες γενιές μέχρι σήμερα.

Αυτά τα προβλήματα, γέμιζαν διαρκώς το ποτήρι, που ξεχείλισε με την δολοφονία του Γρηγορόπουλου. Και έτσι προκλήθηκε αυτό το πρωτοφανές κύμα οργής, που ξέσπασε σε δρόμους, πλατείες και έξω από αστυνομικά τμήματα. Αλλά δεν σταμάτησε εκεί. Την ώρα που οι βασικοί εκφραστές του κυρίαρχου πολιτικού συστήματος και τα μεγάλα ΜΜΕ προσπαθούσαν να παρουσιάσουν αυτό το ξέσπασμα μόνο ως τυφλή βία πάνω σε βιτρίνες εμπορικών καταστημάτων, δεκάδες χιλιάδες νέα παιδιά διαδήλωναν επί μέρες με μαζικό, δυναμικό αλλά ειρηνικό τρόπο. Και σχεδόν ταυτόχρονα, οι εργαζόμενοι κατέβηκαν στους δρόμους των ελληνικών πόλεων, συγκροτώντας τις μαζικότερες οργανωμένες διαδηλώσεις των τελευταίων δεκαετιών.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν η μόνη πολιτική δύναμη που υπερασπίστηκε, χωρίς να λογαριάσει το κόστος, το δίκαιο και τα αίτια αυτής της εξέγερσης. Και το πλήρωσε.
Πολύ γρήγορα η δημόσια συζήτηση σταμάτησε να επικεντρώνει στα εύφλεκτα υλικά και εστιάστηκε στα αποκαΐδια. Και όσοι τολμήσαμε να εστιάσουμε στον ορθό λόγο, μετατραπήκαμε σε ηθικούς αυτουργούς του εμπρησμού.

Δεν μετανιώσαμε και δεν κάναμε πίσω. Υπερασπιστήκαμε από θέση αρχής την εξεγερμένη νέα γενιά από την οργανωμένη συκοφαντία και παραπληροφόρηση. Και επιμόνως φέραμε στο προσκήνιο τα αδιέξοδα που προκαλούν τον θυμό της. Και ταυτόχρονα καταθέσαμε προτάσεις που θα μπορούσαν να δώσουν διέξοδο. Προτάσεις που αφορούσαν τον περιορισμό της καταστολής και της αστυνομικής αυθαιρεσίας, την υπεράσπιση του δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα της εκπαίδευσης. την εξάλειψη των κοινωνικών ανισοτήτων, την αντιμετώπιση της ανεργίας και της εργασιακής επισφάλειας.

Εξακολουθούμε να μη μετανιώνουμε για το Δεκέμβρη. Για τη σκληρή μάχη αρχών που δώσαμε απέναντι σε ολόκληρο το πολιτικό και μιντιακό κατεστημένο.
Δε μετανιώνουμε, κυρίως, γιατί πιστεύουμε ότι τα αιτήματα αυτά παραμένουν ενεργά στη συνείδηση της κοινωνίας και αναδεικνύονται πιο ζωντανά, πιο ξεκάθαρα και πιο ώριμα στους επόμενους κοινωνικούς αγώνες.
Ένα χρόνο μετά, ξέρουμε περισσότερα. Ξέρουμε ότι η σπίθα της αμφισβήτησης υπάρχει στις καρδιές των νέων ανθρώπων.

Ξέρουμε ότι η κυρίαρχη πολιτική και οικονομική στρατηγική, που για να συσσωρεύσει κέρδη στους λίγους οδηγεί την κοινωνία σε βαθειά κρίση, δεν έχει ούτε την υποστήριξη, ούτε την συναίνεση που θα ήθελε για να προχωρήσει.
Ξέρουμε ότι το να δηλώνεις αριστερά και να μοστράρεις τα σφυροδρέπανα δε σε θέτει κατά ανάγκη απέναντι στο σύστημα εξουσίας.
Το κυριότερο όμως που ξέρουμε, είναι ότι το σύστημα εξουσίας, παρά την φαινομενικά απόλυτη κυριαρχία του, έχει σοβαρές αδυναμίες και φοβάται.

Όχι τα ξεσπάσματα βίας, γιατί αυτά ξέρει ότι μπορεί να τα διαχειριστεί προς όφελός του. Φοβάται όμως τον κόσμο που διεκδικεί τα αυτονόητα, στους δρόμους, τα πανεπιστήμια, τα σχολεία, τους χώρους εργασίας.
Φοβάται τον επόμενο Δεκέμβρη, που θα ξεσπάσει πιο συνειδητά, πιο οργανωμένα, με ξεκάθαρα διατυπωμένα τα πολιτικά και κοινωνικά του αιτήματα: αντίσταση, αλληλεγγύη, αξιοπρέπεια.

Για να ακούσετε την συνέντευξη πατήστε ΕΔΩ

Ακολουθούν αποσπάσματα που έβγαλε το γραφείο τύπου του ΣΥΝ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ Κ.Ο. ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑ

ΣΤΟΝ «ΑΘΗΝΑ 9.84» (Βασ. Πάϊκος – Μ.Κοττάκης)

Για τον ΟΛΠ

• Έχουμε την αίσθηση ότι η κυβέρνηση δεν διαπραγματεύεται κάτι και ότι κοροϊδεύουν τους πολίτες

-       Σχετικά με την συνέντευξη της κας Λούκας Κατσέλη στην χθεσινή Ελευθεροτυπία, όπου λέει ότι δεν είναι εφικτό αυτό που λέει η Αριστερά για την κατάργηση της Συμφωνίας και η Αριστερά το ξέρει ότι δεν είναι εφικτό. Και επιπλέον η κατάργηση της Συμφωνίας δεν μπορεί να γίνει νομικά, θα είναι κακό σήμα στις διεθνείς αγορές και η συνεργασία …είναι στρατηγικής σημασίας για την Ελλάδα. Η Αριστερά το ξέρει ότι είναι ανέφικτο αυτό που ζητάει;

Ένα ερώτημα είναι η κυβέρνηση και το κυβερνητικό κόμμα, όταν ήταν στην αντιπολίτευση, δεν το ήξερε όταν το διεκδικούσε; Και όταν λίγο πριν τις εκλογές, κατέθετε το πρόγραμμά του και έλεγε επαναδιαπραγμάτευση, δεν γνώριζε ότι η επαναδιαπραγμάτευση είναι μη εφικτή; Εμείς λέμε ότι δεν είναι μη εφικτή και ότι είχε δίκιο το ΠΑΣΟΚ προεκλογικά. Αλλά είναι σύνηθες φαινόμενο στη χώρα μας, όταν ένα κόμμα γίνεται κυβέρνηση, να περνάει σε ένα είδος ρεαλισμού, ενός κυρίαρχου ρεαλισμού και να ξεχνάει τις προεκλογικές τους υποσχέσεις.

-       Δεν είναι κακό πράγμα ο ρεαλισμός…

Ναι, μόνο που ο κυρίαρχος ρεαλισμός δεν συνάδει με τις ανάγκες τις κοινωνίας. Για να μιλήσουμε συγκεκριμένα, έχουμε μια σύμβαση, η οποία σύμβαση έχει χαρακτηριστεί και από το ΠΑΣΟΚ και από πολλές δυνάμεις της αντιπολίτευσης ως αποικιακού χαρακτήρα.

-       Έχουμε, δηλαδή, μια αποικία των Κινέζων. Τόσο τραγικά είναι τα πράγματα;

Όχι. Δεν θα γίνουμε μια αποικία των Κινέζων. Θα εκχωρήσουμε, όμως, μια σημαντική λειτουργία, η οποία υπό τον δημόσιο έλεγχο θα είχε να δώσει μονάχα κέρδη για τη χώρα μας και θα εκχωρήσουμε και μια στρατηγικής σημασίας λειτουργία, την πύλη εισόδου και εξόδου της χώρας μας. Και θέλω να σας πω το εξής: λένε ότι είναι στρατηγικής σημασίας η Συμφωνία με την Κίνα. Εδώ έχουμε μια εταιρεία, η οποία είναι offshore Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης, τη μετοχική σύνθεση της οποίας δεν γνωρίζουμε, είναι offshore εταιρεία με έδρα τις Βερμούδες…  Εγώ δεν αμφισβητώ ότι το κινέζικο κράτος είναι κυρίαρχο στην …(αρχική) σύνθεση, υποθέτω όμως ότι δεν θα είναι μόνο το κινέζικο κράτος. Αυτό θα το ψάξουμε και θα το βρούμε, , άμα μπορούμε να το βρούμε, το ποιος άλλος θα είναι.. Σε κάθε περίπτωση αυτό που εμείς ισχυριζόμαστε είναι ότι, δεν είναι προαπαιτούμενο για να είσαι αξιόπιστος στις διεθνείς αγορές, όπως μας λένε, να εκχωρείς κομμάτι του δημόσιου πλούτου σου και στρατηγικής σημασίας τομείς, όπως το λιμάνι της χώρας, το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας, ένα από τα μεγαλύτερα λιμάνια της νοτιανατολικής Μεσογείου. Δηλαδή, οι Γάλλοι που δεν έχουν δώσει το λιμάνι της Μασσαλίας, οι Γερμανοί που δεν έχουν δώσει το Αμβούργο στους Κινέζους, ε τι, δεν είναι αυτοί αξιόπιστοι στις διεθνείς αγορές;

-       Δεν είναι χώρος εισόδου προϊόντων  η Μασσαλία, είναι πολύ πιο μακριά σε σύγκριση με την Ιταλία ή την Ελλάδα, ως θαλάσσια οδός. Δεν συμφέρει, δηλαδή.

Έχει να κάνει με τα συμφέροντα των αγοραστών, όχι με τα συμφέροντα της χώρας. Εμείς ισχυριζόμαστε ότι είχαμε ένα λιμάνι το οποίο, βεβαίως, δεν λειτουργούσε με τις καλύτερες συνθήκες. Υπήρχαν δυσλειτουργίες, υπήρχαν προβλήματα. Φαντάζομαι ότι δεν ευθύνονται πάντα για όλα τα προβλήματα οι εργαζόμενοι και όχι πάντα αυτοί που δεν το διαχειρίζονταν, η Αριστερά δηλαδή, που μας κατηγορούν τώρα … Προφανώς και  υπήρχαν προβλήματα. Το Διοικητικό Συμβούλιο του ΟΛΠ το διόριζε η εκάστοτε κυβέρνηση. Είχαν, όμως, ένα λιμάνι το οποίο είχε κέρδη της τάξεως των 100 εκατ. Ευρώ ετησίως. Θα δούμε ποτέ ποιο είναι αυτό τελικά το τίμημα που θα εισπράξει η πολιτεία με αυτή την πώληση το λιμανιού; Και επειδή αυτό ήταν επί των ημερών της κυβέρνησης της Ν.Δ., όπου όλα έγιναν εν κρυπτώ, σήμερα θα μάθουμε τι ακριβώς διαπραγματεύεται η κυβέρνηση; Ποιο είναι το περιεχόμενο της διαπραγμάτευσης; Πριν από τις εκλογές είπε διαπραγμάτευση.

-       Διαπραγματεύεται κάτι;..

Ακριβώς γι’ αυτό το επισημαίνω. Έχουμε την αίσθηση ότι δεν διαπραγματεύεται κάτι και ότι κοροϊδεύουν τους πολίτες. Η κοροϊδία είναι κάτι το οποίο κανείς δεν ανέχεται, μπορεί να ανεχθεί μια άλλη άποψη. Την άποψη που μπορεί να μου πει ο αγαπητός φίλος, ο κ. Κοττάκης, ότι είναι συμφέρον της χώρας να προχωρήσει σε αυτή τη συνεργασία. Είναι μια άποψη, εγώ τη σέβομαι. Αυτό που δεν μπορώ να ανεχθώ είναι την κοροϊδία.

-       Το ερώτημα είναι, εσείς τι ακριβώς θέλετε να αλλάξει. Να ακυρωθεί η Συμφωνία ή θέλετε να αλλάξουν συγκεκριμένοι όροι της Σύμβασης και αν ναι ποιοι όροι; Αυτοί για τον κανονισμό εργασίας των εργαζομένων και μόνον;

Εμείς έχουμε μια άποψη, την οποία δεν την αλλάζουμε μετά τις εκλογές  ή πριν από τις εκλογές. Την ίδια άποψη είχαμε όταν βρισκόμασταν στις κινητοποιήσεις και μαζί δίπλα – δίπλα με σημερινούς υπουργούς τρώγαμε χημικά στο λιμάνι του Πειραιά και στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης – θυμάμαι χαρακτηριστικά τον Παναγιώτη Λαφαζάνη και τον Καστανίδη, τον Υπουργό Δικαιοσύνης, στα κάγκελα και να τρώνε τα χημικά – είχαμε την ίδια άποψη και τότε, την ίδια έχουμε και τώρα. Ότι είναι επιζήμια για το δημόσιο συμφέρον αυτή η πώληση μιας στρατηγικής σημασίας επιχείρησης για τη χώρα μας. Και αυτό που ζητάγαμε είναι να μην προχωρήσει η Σύμβαση και αργότερα ζητάγαμε να ακυρωθεί. Τώρα, στην συγκεκριμένη περίπτωση, επειδή εμείς δεν είμαστε άνθρωποι που δεν έχουμε περιεχόμενο στις προτάσεις μας, λέμε ότι: κάνεις την επαναδιαπραγμάτευση, τι κατοχυρώνεις; Κατοχυρώνεις τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας σε ένα κρίσιμο σημείο; Θα έχει, δηλαδή, δυνατότητα η δημόσια αρχή να παρεμβαίνει εάν το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας γίνει άντρο παραοικονομίας, μαύρης εργασίας ή εγκληματικότητας; Και δε λέω παράλογα πράγματα, έχει γίνει στη Νάπολη αυτό. Θα διασφαλιστούν οι εργασιακές σχέσεις; Δεύτερο και σημαντικότερο. Και το τελευταίο που σας λέω, κάθε νέα επένδυση που έρχεται στη χώρα έχει ένα προαπαιτούμενο, να διαλυθούν οι εργασιακές σχέσεις, για να μικρύνει το εργασιακό κόστος για τον αγοραστή. Δεν μπορεί η χώρας μας να γίνει υποδοχέας offshore εταιρειών που θα επενδύουν με προαπαίτηση τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων.

-       Ως ένα βαθμό, αυτά τα οποία λέτε ακούγονται λογικά, ωστόσο πρώτο η Κίνα είναι μια μεγάλη υπερδύναμη, η εξωτερική μας πολιτική – κι εσείς λέτε ότι – πρέπει να είναι πολυδιάσταση και εν πάση περιπτώσει όχι μόνο συμμαχική, φιλοατλαντική, φιλοαμερικανική. Όταν, λοιπόν, γίνεται μια επένδυση στη χώρα στην κορύφωση της οικονομικής κρίσης, δεν μπορεί να έρχεσαι ως χώρα μετά από ενάμισι χρόνο, επειδή άλλαξε η κυβέρνηση, σε αυτόν ο οποίος θα σκάσει τα ωραία του λεφτά, ξέρετε κάτι τώρα δεν μου κάνετε και να τα ξαναβρούμε. Και βεβαίως στη Νάπολη οι Κινέζοι έφυγαν επειδή είχε ανακατευτεί η μαφία στη λειτουργία του λιμανιού.

Βεβαίως ένας χώρος, όπου δεν μπορεί να επέμβει η δημόσια αρχή, δίνει τη δυνατότητα σε τέτοιου είδους εξελίξεις. Και να σας πω και κάτι άλλο. Το μεγαλύτερο κρίμα για την ελληνική οικονομία θα είναι εάν δημιουργηθεί αυτό το οποίο εικάζουμε. Μεταποιητικό κέντρο στο λιμάνι του Πειραιά για κινέζικα προϊόντα. Αλλά, αυτό είναι ένα άλλο κεφάλαιο.

• Κίνδυνος είναι να μετατραπούν τα κόμματα από συλλογικά υποκείμενα σε μαζικούς χώρους με αρχηγούς παντοκράτορες
• Να ανοίξουμε δημόσια και ανοιχτά τη συζήτηση για τον μετασχηματισμό, για την επανίδρυση του ΣΥΡΙΖΑ σ’ έναν δημοκρατικό ενιαίο, πολυτασικό φορέα της ριζοσπαστικής Αριστεράς
• Αυτό που εγώ δεν μπορώ να υποστηρίξω είναι μια δια της διολισθήσεως μετεξέλιξη σε έναν κομματικό σχηματισμό, ο  οποίος μάλιστα θα είναι και συγκεντρωτικός. Ο ΣΥΝ δεν έχει να φοβηθεί τίποτα από τη συζήτηση για την επανίδρυση του ΣΥΡΙΖΑ.

Για τις εξελίξεις στη Ν.Δ.

-       Βλέπετε κίνδυνο να στραφεί προς τα δεξιά η Ν.Δ. περισσότερο, να .. να.. με την αλλαγή της ηγεσίας;…

Η αποσαφήνιση ιδεολογικών και πολιτικών χαρακτηριστικών δεν είναι κίνδυνος. Κίνδυνος είναι να υπάρχει ασάφεια σ΄ έναν πολιτικό χώρο, να μην ξέρουμε τι πρεσβεύει. Δεν θεωρώ ότι αυτό είναι κίνδυνος.

Αν μου επιτρέπετε, μια και είπατε τη λέξη κίνδυνος, να σας πω τι θεωρώ εγώ κίνδυνο. Θεωρώ κίνδυνο να μετατραπούν τα κόμματα από συλλογικά πολιτικά υποκείμενα, που θα λειτουργούν με δημοκρατία, σε μαζικούς χώρους, όπου θα υπάρχουν από τη μια τα μέλη με δικαίωμα μονάχα κάθε τέσσερα χρόνια ή όποτε αλλάζει αρχηγός στην χειρότερη περίπτωση να ψηφίζουν αρχηγό και από εκεί και πέρα θα υπάρχει ο αρχηγός ο οποίος θα είναι παντοκράτορας.

Αυτόν τον κίνδυνο διαβλέπω από διαδικασίες οι οποίες κατά τα άλλα ενίσχυσαν φαινομενικά τουλάχιστον τη δημοκρατία στις διαδικασίες. Ισχυρίζομαι ότι το πολιτικό σύστημα της χώρας, πόσο δε μάλλον αν αλλάξει και ο εκλογικός νόμος και πάμε σ΄ έναν εκλογικό νόμο που κυριαρχεί η λίστα, τα πολιτικά κόμματα πρέπει να εκδημοκρατιστούν. Η εσωκομματική δημοκρατία θα είναι στοιχείο δημοκρατίας του πολιτικού συστήματος. Για να εκδημοκρατιστούν όμως πρέπει να υπάρχουν ως μορφώματα, δηλαδή πρέπει να υπάρχουν συλλογικές διεργασίες και διαδικασίες. Πρέπει τα μέλη των κομμάτων να έχουν υποχρεώσεις και δικαιώματα.

Κι αυτή είναι μια συζήτηση η οποία αφορά κι εμάς.

ΓΙΑ ΣΥΝ – ΣΥΡΙΖΑ

-       Επειδή αφορά κι εσάς, να κάνω μια ερώτηση, επειδή έχουν επανεμφανιστεί τα προβλήματα στον ΣΥΡΙΖΑ που σας είχαν ταλανίσει προεκλογικά και έμειναν εκκρεμή -και λογικό επειδή προκηρύχθηκαν εκλογές. Θέλω να σας ρωτήσω… έχετε σκεφτεί ποτέ το ενδεχόμενο της αποχώρησης του ΣΥΝ από τον  ΣΥΡΙΖΑ…..

Όχι, δεν με έχει απασχολήσει αυτή η λογική. Γιατί ο ΣΥΝ από την συνύπαρξη με διαφορετικές απόψεις, διαφορετικά ρεύματα δεν έχει να φοβηθεί κάτι, στο βαθμό που θα υπερισχύει η δημοκρατία, η δημοκρατική λειτουργία.

Εμείς εδώ και πάρα πολλά χρόνια έχουμε υιοθετήσει την άποψη -την χαρακτηρίσαμε στρατηγική επιλογή- την άποψη της συμπόρευσης με πολλές και διαφορετικές ομάδες, συνιστώσες, ρεύματα ιδεών στο χώρο της ριζοσπαστικής Αριστεράς.

Δεν συμφωνώ με την άποψη ότι ο εχθρός είναι στο χώρο μας, είναι ο διπλανός μας, ο εχθρός είναι απέναντι. Αυτό το οποίο έχω σκεφτεί και με προβληματίζει βαθύτατα είναι ότι πρέπει να δημιουργήσουμε ένα θεσμικά νομιμοποιημένο και αποδεκτό απ΄ όλους όσους συμμετέχουμε σ΄ αυτό το εγχείρημα, σ΄ αυτή τη συμμαχία, πλαίσιο όπου θα παίρνονται οι αποφάσεις.

-       Να αναποδογυρίσω την ερώτηση. Αν είστε υπέρ της κατάργησης του ΣΥΝ; Γιατί ο Αλ. Αλαβάνος προχτές μιλώντας στην παρουσίαση ενός βιβλίου της Νάντιας Βαλαβάνη είπε, ότι δεν με φωνάξατε με κάποια ιδιότητα, η ιδιότητα με την οποία εγώ θέλω να με αποκαλείτε πλέον είναι μέλος του ΣΥΡΙΖΑ.. Και πολλοί είπαν ότι ίσως είναι πια λογικό, αφού θέλετε να μετεξελιχθείτε σ’ ένα τέτοιο κόμμα, να διαλυθ8εί ο ΣΥΝ ως συνιστώσα και να ιδρυθεί ως ΣΥΡΙΖΑ ως μια ενιαία έκφραση της Αριστεράς…

Την προσωπική μου άποψη θα σας πω. Ο ΣΥΝ εδώ και είκοσι χρόνια έχει δημιουργήσει μια ταυτότητα στην ελληνική πολιτική σκηνή. Είναι ένα κόμμα το οποίο όταν δημιουργήθηκε αυτοί που το συνδημιούργησαν δεν πίστευαν βαθιά-βαθιά μέσα τους ότι θα μπορέσει να αντέξει τόσο πολύ. Κι όμως έχει αντέξει τόσα χρόνια. Αυτό σημαίνει ότι κάτι εκφράζει…

-       Παραλίγο να σας διαλύσει όμως πριν από τρεις μήνες…

Θα πάω και σ΄ αυτά. Έχω την αίσθηση λοιπόν ότι τα κόμματα δεν είναι αιώνια ως σχηματισμοί. Μπορεί να αλλάζουν, μπορεί να μετεξελίσσονται. Στην παρούσα φάση έχει ξεκινήσει μια πολύ μεγάλη συζήτηση και στον ΣΥΝ και στον ΣΥΡΙΖΑ. Ξεκινήσαμε πριν από πέντε χρόνια μια εκλογική συμμαχία. Επί Ν. Κωνσταντόπουλου ξεκίνησε. Και πριν από τα πέντε χρόνια, από το 2004.. Έχει λοιπόν κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι.  Μετεξελίχθηκε σε κάτι παραπάνω από εκλογική συμμαχία. Δίνουμε μαζί μάχες πολιτικές καθημερινές, κοινωνικούς αγώνες και εκλογικές μάχες μ΄ όλον αυτόν τον κόσμο…

-       Πώς εκφράζεται όμως ως μόρφωμα;….

Το κρίσιμο για μας δεν είναι να καθίσουμε στα κεκτημένα μας και να ταμπουρωθούμε στα οχυρά μας και να πούμε εμείς έχουμε το δικό μας μαγαζί, εσείς το δικό σας μαγαζί. Να δούμε ανοιχτά. Πιστεύω ότι ο ΣΥΝ δεν έχει να φοβηθεί τίποτα στη συζήτηση που διεξάγεται -και δεν μπορούμε να κρυφτούμε πίσω από το δάχτυλό μας- για τον μετασχηματισμό, την μετεξέλιξη και την επανίδρυση αυτού του σχήματος.

Εγώ πρώτος είμαι αποφασισμένος να ανοίξω δημόσια αυτή τη συζήτηση…

-       Ναι, αλλά διατυπώσατε δυο σενάρια εντελώς αντίθετα μεταξύ τους…

Ναι, διότι αυτό είναι το δίλημμα που έχουμε αυτή  τη στιγμή….

-       Τα διατυπώσατε όμως με την μορφή σαν να υιοθετείτε και το ένα και το άλλο….

-       Εγώ κατάλαβα την επανίδρυση πάντως….

Αυτό το οποίο δεν μπορώ να υποστηρίξω -δεν είμαι υπέρ βαρύτερων εκφράσεων, διότι σε τελική ανάλυση δεν είναι δική μου απόφαση, είναι απόφαση συλλογικών οργάνων. Αυτό που εγώ δεν μπορώ να υποστηρίξω είναι μια δια της διολισθήσεως μετεξέλιξη σε έναν κομματικό σχηματισμό, ο  οποίος μάλιστα θα είναι και συγκεντρωτικός. Διότι το μεγάλο πρόβλημα των κομμάτων που δεν έχουν δημοκρατική λειτουργία είναι ότι διαμορφώνονται γραφειοκρατίες. Κι επειδή γραφειοκρατίες υπάρχουν παντού -και στο κόμμα μου- το ζήτημα δεν είναι να αντικαταστήσουμε την υπάρχουσα γραφειοκρατία με μια άλλη ακόμα πιο βαριά. Το ζήτημα για μας είναι να δημιουργήσουμε έναν πολιτικό φορέα που θα λειτου6ργεί με δημοκρατία, ένα κόμμα των μελών του. Κι αυτό το στοίχημα είναι και για τον ΣΥΝ, είναι και για τον ΣΥΡΙΖΑ  αν μετεξελιχθεί.

Εγώ λοιπόν λέω ότι ο ΣΥΝ ως η μεγαλύτερη συνιστώσα, ως το πιο δημοκρατικό πολιτικό μόρφωμα που έχουμε στην πολιτική ζωή της χώρας (αν ένα είναι το ελάττωμά μας είναι ότι όλα τα συζητάμε ανοιχτά, τίποτα δεν κρύβουμε κάτω από το χαλί, έχουμε τέσσερις-πέντε τάσεις, ρεύματα) Εγώ λέω λοιπόν ότι ο ΣΥΝ δεν έχει να φοβηθεί τίποτα απ΄ αυτή τη συζήτηση.

-       Δεν μπορείτε όμως να εισηγείστε και τα δύο ενδεχόμενα….

Εισηγούμαι την άποψη ότι έχει ωριμάσει η στιγμή να μην κρυφτούμε πίσω από το δάχτυλό μας και να ανοίξουμε δημόσια και ανοιχτά τη συζήτηση για τον μετασχηματισμό, για την επανίδρυση του ΣΥΡΙΖΑ σ’ έναν δημοκρατικό -αυτή είναι η μόνη προϋπόθεση που εγώ τουλάχιστον θέτω- ενιαίο, πολυτασικό φορέα της ριζοσπαστικής Αριστεράς.

Τι εννοώ; Εννοώ ότι στην παρούσα φάση…

-       Διάβαζα και μια άλλη προϋπόθεση που θέτετε, την ευρωπαϊκό προσανατολισμό.. Ισχύει;…

… Θα πω.. Απολύτως ισχύει.. Στην παρούσα φάση η ταυτότητα του ΣΥΝ είναι δεδομένη. Η ταυτότητα όλων των άλλων συνιστωσών στον ΣΥΡΙΖΑ είναι δεδομένη. Όπως επίσης όμως είναι δεδομένο ότι υπάρχει ένας κοινωνικός λεγόμενος χώρος που βρίσκει πολύ ελκυστικό το εγχείρημα της ενότητας της Αριστεράς και μας δίνει την υ6ποστήριξή του σε απανωτές εκλογικές αναμετρήσεις.

Ο ΣΥΝ δυο πράγματα μονάχα θεωρεί -εγώ τουλάχιστον πιστεύω ότι πρέπει να θεωρεί ως μη συζητήσιμα, δυο στοιχεία της ταυτότητάς του. Τη δημοκρατική λειτουργία, ότι δηλαδή έχουμε ξεπεράσει το σχήμα του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού, τη δημοκρατία λοιπόν και το δεύτερο, τον ευρωπαϊκό του προσανατολισμό, τη συμμετοχή του σ΄ ένα ευρύτερο κόμμα, που είναι το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς. Όλα τα άλλα είναι καθημερινά διακυβεύματα. Εννοώ όλα τα άλλα στοιχεία της ταυτότητας είναι διακυβεύματα καθημερινά. Μπορεί να αλλάζουν, ανάλογα αν αλλάζουν οι συνθήκες, οι πλειοψηφίες εντός του κόμματος.

-       Θα μπορούσατε να υπερβείτε τα ονόματα ΣΥΝ, ΣΥΡΙΖΑ σε μια λεγόμενη επανίδρυση;…..

Εγώ προσωπικά θεωρώ ότι τα κόμματα δεν έχουν να κάνουν με τα ονόματά τους ή με την ιστορικότητά τους. Υπάρχουν κομμουνιστικά κόμματα, τα οποία έχουν μια πολύ βαριά σφραγίδα και ιστορία, που όμως σήμερα στην Ευρώπη έχουν καταντήσει να έχουν πάρα πολύ μικρή απήχηση. Υπάρχουν και νέα σχήματα, τα οποία αλλάζουν κάθε 5 ή 6 χρόνια μορφή ή περιεχόμενο ή και όνομα, τα οποία έχουν όμως μια πολύ μεγάλη κοινωνική απήχηση και παρέμβαση.

Άρα λοιπόν, εγώ λέω ότι το κρίσιμο δίλημμα είναι: Συμμαχία πολιτική ή μετεξέλιξη σ΄ έναν σχηματισμό ο οποίος θα λειτουργεί με δημοκρατία; Δεν μπορούμε να αποφύγουμε την συζήτηση επί τον τύπο των ήλων…

-       Κάπως μου φαίνεται να θέτετε το δίλημμα και να φαίνεται ότι και στα δυο είστε ανοιχτός εξ ίσου….

Η προσωπική μου γνώμη, την οποία θα διατυπώσω με μεγάλη σαφήνεια στην Κεντρική Πολιτική Επιτροπή του ΣΥΝ το ερχόμενο Σαββατοκύριακο- είναι ότι μπορούμε να προχωρήσουμε, να ανοίξουμε εμείς πρώτοι τη συζήτηση, με θάρρος, με τόλμη, για τον μετασχηματισμό, για την επανίδρυση του ΣΥΡΙΖΑ σ΄ ένα δημοκρατικό μόρφωμα.

Αυτό όμως δεν μπορεί να γίνει από τη μία μέρα στην άλλη. Αυτό προϋποθέτει, πρώτον, οι συνομιλητές σου να το αποδέχονται. Δεύτερον, να ανοίξει μια ουσιαστική κασι μεγάλη συζήτηση για το πώς θα πας σ’ αυτή τη διαδικασία; Υπ΄ αυτή την έννοια, εγώ θα προτείνω στην ΚΠΕ να έχουμε ένα συγκεκριμένο σχέδιο, που θα προτείνουμε σ΄ αυτή την Πανελλαδική Σύσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ για το μεταβατικό στάδιο, μία κόκκινη γραμμή πέραν της οποίας εμείς δεν θα μπορούμε να προχωρήσουμε και να ανοίξου6με τη συζήτηση ώστε σ΄ ένα εξάμηνο, σ’ έναν χρόνο, αν συμφωνούν και οι υπόλοιποι, να πάμε σ΄ έναν μετασχηματισμό.,

-       Και ένα σχόλιο για την άποψη του Αλ. Αλαβάνου ότι το αποτέλεσμα των εκλογών είναι βαριά ήττα της Αριστεράς….

Θα μου επιτρέψτε να μην το σχολιάσω….

-       Είναι ταμπού…

Όχι, δεν είναι ταμπού. Και παλαιότερα όταν άλλα πρόσωπα που διαδραμάτισαν έναν κεντρικό ιστορικό ρόλο στο χώρο μου, οι πρώην πρόεδροι, σχολίαζαν ή ασκούσαν κριτική και σε προσωπικό επίπεδο, δεν σχολίασα. Ούτε τώρα θα σχολιάσω. Ακούω με προσοχή όλες τις απόψεις, παρακολουθώ όλες τις απόψεις, αλλά δεν θα σχολιάσω.

Νομίζω ότι σημασία έχει καμιά φορά να ξέρουμε -κι εγώ που μιλάω και όλοι όσοι μιλάμε-  ότι και οι κρίνοντες κρίνονται.

-       Αυτό είναι μια απάντηση. Γιατί όταν έρχεται ο προηγούμενος αρχηγός του ΣΥΝ και λέει στον επόμενο ότι υπέστης ήττα, νομίζω ότι πρέπει να υπάρχει μια απάντηση.

Δεν υπάρχει απάντηση από μένα προσωπικά….

-       Είπατε.. είπατε…

.. Υπάρχει μια στάση αρχής…

-       Θα ξαναπροτείνετε συνέδριο για το κόμμα σας, που είχε απορριφθεί η πρότασή σας πριν τις εκλογές;…

Εγώ μιλάω για διεργασίες οι οποίες είναι πολύ τολμηρές, οι οποίες μας υπερβαίνουμε. Είναι δυνατόν αυτές οι διεργασίες να προχωρήσουν ή να μην προχωρήσουν μέσα από μια συζήτηση σε μια Πολιτική Γραμματεία ή σε μια Κεντρική Επιτροπή;

9/11/2009                                                             ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

Με παραπομπή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο απειλείται η Ελλάδα για την χάραξη της Ιονίας οδού στον υδροβιότοπο NATURA των Λουτρών Καϊάφα. Η Κομισιόν με βάση το άρθρο 228 περί αιτιολογημένης γνώμης, τινάζει στον αέρα τη νομοθετική επικύρωση της σύμβασης παραχώρησης (Ν.3621/2007) του αυτοκινητοδρόμου Αθηνών-Πατρών-Πύργου-Τσακώνας, που έγινε επί ΝΔ και αξίζει να σημειώσουμε ότι το στήριξε και το ΠΑΣΟΚ ως αξιωματική αντιπολίτευση. Η εξέλιξη αυτή αναδεικνύει τις σοβαρές ευθύνες των τελευταίων κυβερνήσεων της χώρας. Για άλλη μια φορά οργανώσεις και τοπικοί φορείς ανέλαβαν να διασώσουν το φυσικό πλούτο της χώρας και να υπερασπιστούν το δημόσιο και τη βασική αρχή της αειφορίας.
Μετά την αιτιολογημένη αυτή παραπομπή επιβάλλεται η άμεση τροποποίηση της σύμβασης, η οποία λόγω του χαρακτήρα της –παραχώρηση- και του ιδιώτη παραχωρησιούχου (Ολυμπία οδός ΑΕ) καθιστά αμφίβολη την εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος. Είναι γνωστό ότι για το λόγο αυτό στις 29 Οκτωβρίου πραγματοποιήθηκε σύσκεψη των συναρμοδίων υπουργών και υφυπουργών, η οποία όμως τελείωσε χωρίς να έχει ληφθεί καμία απόφαση και οι αρμόδιοι υπουργοί δήλωσαν ότι θα επαναλάβουν την σύσκεψη το συντομότερο δυνατόν.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα  στην συνάντηση αυτή κυριάρχησε η σκέψη, η Ολυμπία οδός να τερματίζει 20 χιλιόμετρα μετά τον Πύργο και το υπόλοιπο κομμάτι από Καϊάφα έως Τσάκωνα να παραμείνει ως έχει.

Με την ευκαιρία της επαναδιαπραγμάτευσης ερωτώνται οι κ.κ.  υπουργοί:
1.    Προτίθενται  να ζητήσουν επαναχάραξη στα σημεία όπου έχουν υποβάλει ενστάσεις οι τοπικοί φορείς; Iσχύει το σενάριο επαναχάραξης που δημοσιεύτηκε στα ΜΜΕ; Προτίθενται να προχωρήσουν σε  επανακαθορισμό του καθεστώτος των διοδίων;
2.    Προτίθενται να επανεξετάσουν το χαρακτήρα της σύμβασης, ούτως ώστε να κατασκευαστεί ο αυτοκινητόδρομος από το δημόσιο;
3.    Σκοπεύουν στο πλαίσιο της αναθεώρησης  της σύμβασης  με την ανάδοχο εταιρία και μέχρις ότου ολοκληρωθεί η κατασκευή της,  να μειώσουν την τιμή των διοδίων στο τμήμα Πάτρα-Κόρινθος;

Οι ερωτώντες βουλευτές

Νίκος Τσούκαλης
Δημήτρης Παπαδημούλης
Αλέξης Τσίπρας

Λίγες μέρες πριν τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου ο κ. Σουφλιάς Υπουργός ΠΕΧΩΔΕ προκήρυξε διαγωνισμό για την κατασκευή της Νέας Περιφερειακής Λεωφόρου Υμηττού στο πλαίσιο του έργου «Νέοι Αυτοκινητόδρομοι Αττικής. Το συγκεκριμένο έργο έχει προκαλέσει τις αντιδράσεις Δήμων, Κοινωνικών  Φορέων και Πολιτών που ετοιμάζονται να προσφύγουν ζητώντας την ακύρωση του έργου.

Το ΠΑΣΟΚ από την πλευρά του είχε διατυπώσει τη θέση ότι πρόκειται για ένα έργο που θα συγκεντρώσει πρόσθετες οικονομικές δραστηριότητες, παράλληλα στους άξονες, που θα επιβαρύνουν την περιοχή, θα απαξιώσουν άλλες οικονομικές ζώνες της Αττικής αλλά και γενικότερα της χώρας, που δεν στηρίζεται στην σωστή και επικαιροποιημένη εκτίμηση του κυκλοφοριακού φόρτου. Ως αξιωματική αντιπολίτευση στη σχετική ανακοίνωση στις 5 Απριλίου του 2009, την οποία υπέγραφαν οι νυν υφυπουργοί κ.κ. Μαγκριώτης και Κουβέλης Σπ., είχε τοποθετηθεί αρνητικά για το συγκεκριμένο έργο, θέτοντας τις παρακάτω προϋποθέσεις για το σωστό σχεδιασμό του έργου.
- Αντίθεση στην κατάχρηση των μεγάλων δημόσιων έργων και στην κατασπατάληση πόρων σε πρόχειρα σχεδιασμένες υποδομές για προεκλογικούς και πελατειακούς λόγους.
- Η προστασία του περιβάλλοντος και η ποιότητα ζωής των πολιτών είναι κορυφαίες προτεραιότητες στο πλαίσιο της πολιτικής του για την πράσινη ανάπτυξη.
-  Τήρηση της νομιμότητας στις διαδικασίες του διαγωνισμού, για την ανάδειξη αναδόχου. Και γνωστοποίηση εγκαίρως του χρηματοδοτικού σχεδίου.

Επειδή, έως σήμερα, το αρμόδιο υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων δίνοντας μια  πολύμηνη παράταση στη διαδικασία υποβολής διευκρινίσεων (έληγε τον Φεβρουάριο) δηλώνει εμμέσως ότι δεν ακυρώνει τον διαγωνισμό και επειδή το συναρμόδιο υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, σύμφωνα πάντα με δημοσιεύματα του τύπου,  προτείνει επανεξέταση των αυτοκινητοδρόμων και της χάραξης.

Ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί
- Τί σκοπεύουν να πράξουν με την Περιφερειακή του Υμηττού;
- Θα προβούν σε επαναδιαπραγμάτευση του έργου ή εξετάζουν το ενδεχόμενο ακύρωσης του έργου;

Οι ερωτώντες βουλευτές

Δημήτρης Παπαδημούλης
Φώτης Κουβέλης
Αλέξης Τσίπρας

[vodpod id=ExternalVideo.891345&w=425&h=350&fv=]

Θέμα:  Οι ελληνικές θέσεις για τη διεθνή ναυτιλία ενόψει της Κοπεγχάγης

Η διεθνής ναυτιλία ευθύνεται ετησίως για τις εκπομπές 870 εκατ. τόνων διοξειδίου του άνθρακα ή το 2,7% των παγκόσμιων εκπομπών, ποσότητα που ξεπερνά τις συνολικές εκπομπές της Αγγλίας ή του Καναδά. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, οι εκπομπές αυτές αναμένεται να αυξηθούν σε 1.250 εκατ. τόνους διοξειδίου του άνθρακα ετησίως ή το  6% των παγκόσμιων εκπομπών έως το 2020.

Παρά τις ανησυχητικές αυτές προβλέψεις, μέχρι σήμερα ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός (IMO) έχει αποτύχει να προτείνει έστω και ένα δεσμευτικό μέτρο που επιβάλλει περιορισμούς –πόσο μάλλον μειώσεις- των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου στον εν λόγω τομέα. Σε περισσότερο από δέκα χρόνια, ο IMO –ο οποίος ιστορικά υπακούει στα συμφέροντα των εφοπλιστών, παρά στο συμφέρον του πλανήτη- δεν έχει καταφέρει να ό,τι έχει πετύχει το Πρωτόκολλο του Κιότο για όλους τους υπόλοιπους τομείς: στόχους μείωσης των εκπομπών σε σύγκριση με το 1990 και ένα πλαίσιο για την επίτευξή τους. Είναι πλέον βέβαιο ότι ούτε ενόψει της Διάσκεψης της Κοπεγχάγης, ο IMO θα προβλέψει κάτι παραπάνω από υποσχέσεις και αναιμικούς στόχους σε εθελοντική βάση.

Αν ο τομέας της ναυτιλίας συνεχίζει να εξαιρείται στο μέλλον από τους τομείς που αναλαμβάνουν υποχρεώσεις μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, τότε ο εν λόγω τομέας μπορεί να ευθύνεται έως και για το 18% των παγκόσμιων εκπομπών. Στον αντίποδα, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία του IMO (Second IMO GHG Study, 2009), η μείωση των εκπομπών στη ναυτιλία κατά 20% σε σύγκριση με το 1990 μπορεί να επέλθει χωρίς κανένα κόστος, ενώ οι επιπλέον καινοτομίες και επενδύσεις μπορούν να μειώσουν τις εκπομπές κατά 10 – 50%.

Στη Διάσκεψη της Κοπεγχάγης, ο τομέας της διεθνούς ναυτιλίας θα πρέπει να αναλάβει διεθνείς στόχους μείωσης των εκπομπών. Με δεδομένα αυτά ερωτάται η Υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής:

×    Ποια θέση υποστηρίξατε στο πρόσφατο Συμβούλιο Υπουργών Περιβάλλοντος ως προς το θέμα του περιορισμού των ρύπων στη διεθνή ναυτιλία και σε ποια συνεννόηση έχετε έρθει με τους Έλληνες εφοπλιστές;
×    Προτίθεστε να υποστηρίξετε παγκόσμιο, νομικά δεσμευτικό στόχο μείωσης των εκπομπών στην κρίσιμη Διάσκεψη της Κοπεγχάγης;
×    Υποστηρίζετε μία διεθνή αγορά εμπορίας άνθρακα για τη ναυτιλία;
×    Υποστηρίζετε ως χρονική βάση για τον περιορισμό των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου το 1990, το 2005 ή το 2007;

Οι ερωτώντες βουλευτές

Δημήτρης Παπαδημούλης

Αλέξης Τσίπρας

Πρόκειται για τη δεύτερη αιτιολογημένη γνώμη που αποστέλλει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, καθώς, σύμφωνα με απάντηση του αρμόδιου Επιτρόπου Περιβάλλοντος κ. Στ. Δήμα (E-0552/08EL, 17.03.2008) στο Ευρωκοινοβούλιο, η Επιτροπή «απηύθυνε στην Ελλάδα επίσημη προειδοποίηση, την 1^η Ιουνίου 2007, και αιτιολογημένη γνώμη την 1^η Φεβρουαρίου 2008». Λόγω μη απάντησης των ελληνικών αρχών, η υπόθεση πλέον εκκρεμεί στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με την υπ’ αριθμ. C-368/08 προσφυγή της Επιτροπής κατά της Ελλάδος.

Δεδομένου ότι τυχόν καταδίκη της χώρας, για την καθυστέρηση ή για στρεβλή ενσωμάτωση, συνεπάγεται πλέον της συνεχιζόμενης περιβαλλοντικής υποβάθμισης και σημαντικές οικονομικές κυρώσεις, ερωτάται η αρμόδια Υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής:

- Προτίθεται να επισπεύσει τις διαδικασίες ορθής και πλήρης ενσωμάτωσης της οδηγίας, χωρίς τις «παρερμηνείες της φιλοσοφίας της οδηγίας» που έχει το ΠΔ και την πλήρη νομοθετική εφαρμογή της αρχής «ο ρυπαίνων πληρώνει»;

- Θα συνεχίσει αρμόδια αρχή για την εφαρμογή των διατάξεων της εν λόγω οδηγίας να είναι η ΕΥΕΠ, και θα παραμείνει ο τρόπος λειτουργίας που προβλέπει το ΠΔ, πχ ως προς το «αίτημα σε δράση»;

- Έχουν ξεκινήσει οι διαδικασίες ενσωμάτωσης της σχετικής οδηγίας 2008/99/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου «σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος μέσω του ποινικού δικαίου»;

Οι ερωτώντες βουλευτές

Δημήτρης Παπαδημούλης

Αλέξης Τσίπρας

[vodpod id=ExternalVideo.891149&w=425&h=350&fv=]

[vodpod id=ExternalVideo.891145&w=425&h=350&fv=]

«Σήμερα μιλάει η ξεχασμένη κοινωνία, οι άνεργοι και οι νέοι των 700 ευρώ» δήλωσε ο Αλέξης Τσίπρας και πρόσθεσε ότι ο κόσμος ζητάει ένα μέλλον με αξιοπρέπεια.

«Είναι στο χέρι μας να βγει πιο δυνατή η φωνή της ξεχασμένης κοινωνίας από την κάλπη» είπε ο κ.Τσίπρας διευκρινίζοντας ότι το κόμμα του απευθύνεται στους απογοητευμένους πολίτες, τους οποίους κάλεσε να κάνουν την υπέρβαση με το ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου να τιμωρήσουν όσους διέψευσαν τις ελπίδες τους.

«Για πόσο ακόμη θα δίνουμε λευκή επιταγή σε αυτούς που θα μας κυβερνήσουν αύριο» αναρωτήθηκε ο Αλέξης Τσίπρας τονίζοντας πως είναι είναι εφικτό να οικοδομηθεί μια ασπίδα κοινωνικής αλληλεγγύης και προστασίας απέναντι στην κρίση.

«ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο στην καρδιά αλλά και στην κάλπη» είπε με έμφαση ο πρόεδρος του ΣΥΝ.

Στις προηγούμενες εκλογές είπαμε ότι η επιλογή των πολιτών στον ΣΥΡΙΖΑ ήταν μια δοκιμή. Όσα ακολούθησαν, από τότε μέχρι σήμερα, ήταν για εμάς μια δοκιμασία.

Δοκιμαστήκαμε στον πειρασμό να στρογγυλέψουμε τα λόγια μας και τις επιλογές μας για να τους χωρέσουμε όλους και ακόμα περισσότερους.

Δοκιμαστήκαμε σε δύσκολές αποφάσεις που μπορεί και να απομάκρυναν πολλούς.

Δοκιμαστήκαμε σε κοινωνικά μέτωπα και συγκρούσεις που ήθελαν τόλμη και γενναιότητα.

Το εκλογικό αποτέλεσμα δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες που δημιουργήθηκαν στον κόσμο της Ανανεωτικής και Ριζοσπαστικής Αριστεράς, αλλά ούτε και στους δικούς μας στόχους.

Σε όλο το προηγούμενο διάστημα βρεθήκαμε πολλές φορές κόντρα στον καιρό και κόντρα στα κύματα. Δεν μετανιώνουμε γι’ αυτό. Δώσαμε, όμως, και σκληρές μάχες ενάντια στις δικές μας αδυναμίες και πολλές φορές δεν τις υπερβήκαμε.

Είναι η στιγμή, με ανοιχτή συζήτηση και με δημοκρατικό και συλλογικό τρόπο, να δούμε πώς θα υπερβούμε τις αδυναμίες αυτές.

Είναι η στιγμή να αποτιμήσουμε τις ευθύνες του καθενός και της καθεμιάς από εμάς και να πάρουμε αποφάσεις για να συνεχίσουμε προς τα εμπρός.

Δεν χάνουμε την ελπίδα μας.

Η εκλογική ήττα της κυβέρνησης και τα συνολικά χαμηλά ποσοστά του δικομματισμού δημιουργούν ακόμα τις προϋποθέσεις για την ανατροπή του πολιτικού σκηνικού.

Αρκεί οι δυνάμεις της αριστεράς και της οικολογίας να καταφέρουν να συντονίσουν τον βηματισμό τους και να συγκροτήσουν έναν νέο ισχυρό ενωτικό πόλο στα αριστερά του πολιτικού συστήματος που μπορεί να αποτελέσει την ελπίδα για την έξοδο από την κρίση.

Η συντηρητικοποίηση του εκλογικού σώματος αποτελεί αναμφίβολα μια αρνητική εξέλιξη.

Απάντηση στην κρίση δεν μπορεί να είναι η καταστολή, η περιχαράκωση και η ξενοφοβία.

Η εκρηκτική αύξηση της αποχής είναι, επίσης, μια αρνητική εξέλιξη.

Επιμένουμε, όμως, να μη σταματάμε να απευθυνόμαστε και σε όλους εκείνους που συνειδητά επέλεξαν να γυρίσουν την πλάτη στο πολιτικό σύστημα.

Από αύριο κιόλας θα συνεχίσουμε να είμαστε στην πρώτη γραμμή των αγώνων, ξέροντας ότι εκφράζουμε τις υπαρκτές αγωνίες και τις ανησυχίες τους. Και έχουμε τη βεβαιότητα ότι μπορεί να μην συναντηθήκαμε μαζί τους στην κάλπη, αλλά θα ξανασυναντηθούμε μαζί τους σε αγώνες.

Αύριο είναι μια καινούργια μέρα. Και θα είμαστε όλοι και όλες μαζί για να συνεχίσουμε το ταξίδι.

To Γραφείο Τύπου

O Αλέξης Τσίπρας κατηγορήθηκε για την τεχνική εταιρεία του. Ως πτυχιούχος του Πολυτεχνείου, τι έπρεπε να κάνει, να ανοίξει φαρμακείο; Επειδή λοιπόν δεν έστεκε και πολύ η επίθεση, υπογραμμίστηκε ότι στη σύσταση της εταιρείας αναφέρεται ότι αναλαμβάνει δημόσια έργα. Παρουσιάστηκε σαν να λειτουργεί μια κρυφο-κατασκευαστική και να χτίζει γέφυρες Πάτρα- Πρίντεζι. Δεν είπε κανείς ότι στην Ελλάδα υπάρχουν άλλες 30.000

τέτοιες εταιρείες ούτε ότι δεν υπάρχει ασυμβίβαστο. Αυτά βέβαια γίνονταν τότε. Την εποχή του διψήφιου. Τώρα ο πρόεδρος του Συνασπισμού δεν δέχεται και πολλές επιθέσεις. Τα ποσοστά κατακάθισαν και τα μίντια βρήκαν νέο παιχνιδάκι. Κανακεύουν αλλού, στον ιδεολογικά ασαφή χώρο των Πρασίνων. Ετσι, αν ο κ. Τσίπρας ως πολιτικός μηχανικός ήξερε ότι δεν χτίζονται κάστρα στην άμμο, ως πολιτικός έμαθε ότι δεν αλλάζει ο τόπος με κάποιες δημοσκοπήσεις. Το πολιτικό σκηνικό δεν ανατρέπεται ούτε χτυπιέται ο δικομματισμός. Δεν είναι κάτι που γίνεται εύκολα ούτε συμβάλλει σε αυτό η εύνοια των δημοσκόπων.

Τις τελευταίες ημέρες ο κ. Αλέξης Τσίπρας επανέφερε εμφατικά την προοπτική μιας τρίτης δύναμης. Απηύθυνε έκκληση σε όσους θεωρεί δυνητικούς συνεργάτες. Πόσο μάταιο μπορεί να είναι το σχέδιό του; Οι Οικολόγοι- Πράσινοι, αν δεν ξεφουσκώσουν όπως η ΠολΑν (που χτύπησε εννιάρι στις ευρωεκλογές αλλά έμεινε απέξω στις εθνικές), θα διαπραγματεύονται υπουργεία. Το έχουν πει, δεν θα τους κακόπεφτε μια συνεργασία, πόσο μάλλον με τους ταγούς της πράσινης ιπποτροφίας. Τι έχει να προσφέρει ο νεαρός πρόεδρος στο νεαρό κόμμα, πέρα από σχέδια επί χάρτου και αντιπολίτευση; Αξιολόγησε όμως το φαινόμενο: «Εχουν επιλέξει να μαζέψουν ψήφους χαλαρής συμπάθειας και χαλαρής διαμαρτυρίας. Αλλά έτσι πολύ λίγα μπορούν να καταφέρουν για την περιβαλλοντική υπόθεση». Το αριστερό προσκλητήριο αφορούσε και το ΚΚΕ, παρά το γεγονός ότι «περιχαρακώνεται και εξαντλεί τη ρητορική του στην προσπάθεια να αποδείξει ότι είναι η μοναδική Αριστερά στον τόπο» . Επέμεινε στην πρόταση συσπείρωσης σε τρίτο πόλο παρ΄ ότι ήξερε πως κάτι τέτοιο θα ήταν δύσκολο. Είχε πει πέρυσι: «Το ΚΚΕ είναι ένα βαθύτατα εγωκεντρικό κόμμα. Η ηγεσία του δεν καταδέχεται ούτε να διαδηλώσει με άλλους, ακόμα κι αν αυτοί οι άλλοι είναι κοινωνικοί φορείς».

Το πιο εύκολο θα ήταν να κατηγορήσουμε τον κ. Αλέξη Τσίπρα για επικοινωνιακό τρικ, ότι δηλαδή δεν τον ενδιαφέρει ο τρίτος πόλος αλλά πάει να κλέψει κουκιά από συγγενικά κόμματα (έστω με μακρινή συγγένεια, τριτοξάδελφα). Αν είχε ταλέντο στα τρικ, θα είχε ρίξει νερό στο κρασί του στα γεγονότα του Δεκεμβρίου. Την ώρα που οι μαγαζάτορες θρηνούσαν για τζαμαρίες, ο κ. Τσίπρας τσάτιζε τον φιλήσυχο, αποχαυνωμένο τηλεθεατή με τις φράσεις: «Ενα πρωτόγνωρο κύμα οργής και αγανάκτησης πλημμυρίζει δρόμους, πλατείες, σχολεία και σχολές. Μια ιδιότυπη αυθόρμητη νεανική εξέγερση μετασχηματίζει σε κραυγή τα λόγια που τούτες τις ώρες είναι στο στόμα κάθε σκεπτόμενου δημοκρατικού πολίτη. Δεν πάει άλλο. [...] Είμαστε όλοι κομμάτι αυτής της αυθόρμητης εξέγερσης που ζητά αξιοπρέπεια και δικαίωμα στη ζωή». Αυτά έλεγε ο κόκκινος Αλέξης, όταν ο μέσος Ελληνας έλεγε πως θέλει να πιάσει τους πιτσιρικάδες και να τους αστράψει δυο χαστούκια. Την ίδια ανθρωποδιωκτική στάση είχε και με το γήπεδο του Παναθηναϊκού. Εχει κόστος να τα βάζεις με τους οπαδούς και με τους μεγαλοεργολάβους. Εχει όμως μεγαλύτερο κόστος, ακόμη κι αν δεν είναι ορατό, να επιτρέψεις να χτιστεί κάθε εκατοστό γης και να γίνει η πόλη ένα απέραντο εμπορικό κέντρο.

Με αφορμή το ντιμπέιτ ειπώθηκε ότι ο κ. Αλέξης Τσίπρας είναι κάτι σαν «αρχηγός demisec». Τον έχουν δηλαδή εκεί για να τον μοστράρουν ως νέο πρόσωπο αλλά δεν του έχουν εμπιστοσύνη στα δύσκολα. Η συζήτηση περιστράφηκε γύρω από μια τηλεοπτική εμφάνιση, για να προβληθεί κάποιο εσωκομματικό δημοκρατικό έλλειμμα. Εκεί βρίσκεται το έλλειμμα ή στα άλλα κόμματα, όπου οι υποψήφιοι ευρωβουλευτές διορίζονται από τον πρόεδρο και ο πρόεδρος κληρονομεί την καρέκλα του; Βάλτε ένα επιπλέον μειονέκτημα: ο κ. Τσίπρας χρησιμοποιεί δευτερεύουσες προτάσεις, πιάνει πολλές οπτικές, ζυγίζει τα πράγματα. Χωρίς τσιτάτα δεν πιάνεται ο πολύς ο κόσμος. Το πρόβλημα λοιπόν του προέδρου είναι το πρόβλημα εν γένει της εναλλακτικής Αριστεράς. Ασκεί πολιτική, δεν κάνει σόου.

Επειδή δεν θέλω να ζήσω σε μια καμένη γη που την περιβάλλει μια βρώμικη θάλασσα, ούτε σε μια κοινωνία όπου επιπλέουν οι απατεώνες σαν τους φελλούς,

Επειδή μια χώρα που περιθωριοποιεί τους ηλικιωμένους και τους νέους είναι μια χώρα χωρίς μέλλον και χωρίς παρελθόν,

Επειδή δεν καταλαβαίνω πώς γίνεται οι αδέσποτες σφαίρες να  βρίσκουν πάντα τον στόχο τους,

Επειδή δεν μπορώ να πιστέψω ότι υπάρχουν γονείς που δεν θέλουν τα παιδιά τους να μάθουν να σκέφτονται ελεύθερα,

Επειδή απαραίτητη προϋπόθεση για την χειραφέτηση της παιδείας είναι ο διαχωρισμός Εκκλησίας και Κράτους,

Επειδή η θέση των εικονισμάτων είναι στις εκκλησίες και όχι στα σχολεία, τα δικαστήρια και τους στρατώνες,

Επειδή το Βυζάντιο δεν συνεχίζει την Αρχαιότητα αλλά την αναιρεί όπως η νύχτα αναιρεί τη μέρα,

Επειδή, όπως έλεγε ο Μανόλης Αναγνωστάκης, πρέπει να λέμε την αλήθεια στα παιδιά,

Επειδή κάποτε πρέπει να γίνουν γνωστά τα περιουσιακά στοιχεία της Εκκλησίας και των μοναστηριών,

Επειδή μια χώρα όπου έχουν ανθίσει τόσα τραγούδια για τη «μαύρη» ξενιτιά θα έπρεπε να συμπεριφέρεται διαφορετικά στους ξένους,

Επειδή η Ευρώπη φέρει το όνομα μιας μετανάστριας από τη Φοινίκη που έπεσε θύμα βιασμού,

Επειδή ευελπιστώ ότι θα ισχύσει κάποτε η δημοτική και για τα κύρια ονόματα,

Επειδή με ξαφνιάζει το γεγονός ότι το τόσο διαδεδομένο όνομα Γιάννης δεν εμφανίζεται σε κανένα δελτίο ταυτότητας,

Επειδή θεωρώ ότι η ωραιότερη λέξη που έδωσε η Ελλάδα στον κόσμο είναι η λέξη διάλογος,

Επειδή η λέξη μονόλογος είναι δυστυχώς κι αυτή ελληνική,

Επειδή κανένας λαός δεν δικαιούται να κομπάζει για τη γλώσσα του, γιατί καμιά δεν είναι δημιούργημα ενός μόνο λαού,

Με μεγάλη μου χαρά θα πάρω μέρος στον αγώνα που διεξάγει ο ΣΥΡΙΖΑ για τις Ευρωεκλογές της 7ης Ιουνίου.